~ * Βράζει η γη κάτω από τα Μέθανα * ~

 

Μια νέα επιστημονική μελέτη αλλάζει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τα λεγόμενα «ανενεργά ηφαίστεια», φέρνοντας στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί ένα ηφαίστειο να φαίνεται ήρεμο, αλλά να παραμένει ενεργό στο εσωτερικό του; Τα δεδομένα από τα Μέθανα δείχνουν πως ναι.

Υπόγεια δραστηριότητα χωρίς σημάδια στην επιφάνεια

Για περισσότερα από 100.000 χρόνια, το ηφαίστειο των Μεθάνων δεν έδωσε εμφανή σημάδια ζωής. Ωστόσο, νέα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι κάτω από την επιφάνεια, το σύστημα δεν «κοιμόταν». Αντίθετα, διατηρούσε συνεχή δραστηριότητα, με μάγμα να συσσωρεύεται σε υπόγειους θαλάμους.

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε σε επιστημονικό περιοδικό, αναδεικνύει ότι η έννοια του «ανενεργού ηφαιστείου» ίσως χρειάζεται επαναπροσδιορισμό.

Τα «κρυφά αρχεία» του ηφαιστείου

Το κλειδί για την κατανόηση της υπόγειας δραστηριότητας βρέθηκε σε μικροσκοπικούς κρυστάλλους ζιρκονίου. Οι επιστήμονες τους χρησιμοποίησαν σαν φυσικά «χρονολόγια», καταγράφοντας την εξέλιξη του μάγματος σε βάθος χρόνου.

Όπως εξηγεί ηφαιστειολόγος  τα ηφαίστεια μπορεί να παραμένουν ενεργά για χιλιετίες χωρίς να δίνουν ορατά σημάδια. Με απλά λόγια, «δουλεύουν» υπόγεια, μακριά από τα μάτια μας.

Το νερό που αλλάζει τα δεδομένα

Ένα ακόμη σημαντικό εύρημα αφορά τη σύσταση του μάγματος. Στα Μέθανα, οι ερευνητές εντόπισαν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό, στοιχείο που επηρεάζει τη συμπεριφορά του ηφαιστείου.

Από τη μία πλευρά, το νερό μπορεί να συνδέεται με πιο ήπιες εκρήξεις. Από την άλλη όμως, η συνεχής συσσώρευση μάγματος δημιουργεί πιο σύνθετα συστήματα, που ενδέχεται να εξελιχθούν απρόβλεπτα.

Τι σημαίνει αυτό για την ασφάλεια

Η νέα εικόνα δεν αφορά μόνο την επιστήμη, αλλά και την καθημερινότητα. Αν ένα ηφαίστειο μπορεί να παραμένει ενεργό χωρίς εμφανή δραστηριότητα, τότε αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο αξιολογούμε τον κίνδυνο.

· Μήπως τελικά τα «ήσυχα» ηφαίστεια χρειάζονται περισσότερη παρακολούθηση;

· Και πόσο έτοιμοι είμαστε να κατανοήσουμε αυτά τα υπόγεια φαινόμενα;

Μια νέα προσέγγιση για τα ηφαίστεια

Η μελέτη για τα Μέθανα ανοίγει τον δρόμο για μια διαφορετική προσέγγιση στη γεωλογική έρευνα. Οι επιστήμονες πλέον εξετάζουν όχι μόνο την επιφανειακή δραστηριότητα, αλλά και τις διεργασίες που εξελίσσονται σε βάθος.

https://workenter.gr/vrazei-i-gi-kato-apo-ta-methana-923476

* ~ Επιστήμονες κατάφεραν να τρυπήσουν τόσο βαθιά που «μπήκαν» στον μανδύα της Γης * ~

 

Το ερευνητικό σκάφος JOIDES Resolution που κατάφερε να συλλέξει δείγμα από τον μανδύα της Γης σε βάθος 1.268 μέτρων

Arito Sakaguchi & IODP/TAMU

Για να κατανοήσουμε τη γεωλογία του πλανήτη μας, η μελέτη του μανδύα της Γης είναι πολύ σημαντική. Το στρώμα αυτό, που βρίσκεται ανάμεσα στον στερεό φλοιό και τον λιωμένο εξωτερικό πυρήνα, αντιπροσωπεύει περίπου το 70% της μάζας της Γης και το 84% του όγκου της.

Παρά τον καθοριστικό του ρόλο στις γεωλογικές διεργασίες, οι επιστήμονες δεν είχαν μέχρι πρόσφατα καταφέρει να συλλέξουν δείγματα πετρωμάτων απευθείας από τον μανδύα. Άλλωστε, ο φλοιός που θα πρέπει να τρυπηθεί έχει μέσο πάχος 14 έως 19 χιλιόμετρα. Ωστόσο, υπάρχουν και εξαιρέσεις· περιοχές όπου ο φλοιός είναι πολύ λεπτότερος και οι τεκτονικές διεργασίες αποκαλύπτουν τον μανδύα. Μία τέτοια περιοχή βρίσκεται στη Μεσο-Ατλαντική Ράχη, κοντά σε ένα υποθαλάσσιο ορεινό όγκο γνωστό ως Μασίφ Ατλαντίς, αναφέρει το Popular Mechanics.

Εξόρυξη – ρεκόρ

Στο σημείο αυτό, μια διεθνής επιστημονική ομάδα κατάφερε τον Μάιο του 2023 να εξάγει έναν πυρήνα πετρωμάτων από το εντυπωσιακό βάθος των 1.268 μέτρων. Η αποστολή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Προγράμματος Διερεύνησης των Ωκεανών (IODP) με το ερευνητικό πλοίο JOIDES Resolution, μήκους 143 μέτρων, το οποίο μισθώνει το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science.

Ο πυρήνας αυτός αποτελεί το βαθύτερο δείγμα μανδύα που έχει συλλεχθεί έως σήμερα. Ο αρχικός στόχος των ερευνητών ήταν μόλις 200 μέτρα, καθώς αυτό ήταν το μεγαλύτερο βάθος στο οποίο είχε φτάσει ποτέ γεώτρηση σε μανδυακά πετρώματα. Ωστόσο, η διαδικασία εξελίχθηκε πολύ ταχύτερα από το αναμενόμενο και η ομάδα προχώρησε σε βάθος άνω του ενός χιλιομέτρου, διακόπτοντας μόνο λόγω χρονικών περιορισμών της αποστολής.

Τα μανδυακά πετρώματα

Η προκαταρκτική ανάλυση του πυρήνα αποκάλυψε την παρουσία περιδοτιτών, κυρίως ενός τύπου που ονομάζεται χαρτσβουργίτης, ο οποίος σχηματίζεται μέσω μερικής τήξης μανδυακών πετρωμάτων. Εντοπίστηκαν επίσης γάββροι, που είναι χονδρόκοκκα ηφαιστειακά πετρώματα. Και οι δύο τύποι πετρωμάτων είχαν αντιδράσει χημικά με θαλασσινό νερό, αλλάζοντας τη σύνθεσή τους.

Παρά τη σημασία του ευρήματος, η αποστολή δεν πέτυχε έναν από τους μεγάλους στόχους της γεωεπιστήμης: τη διάσχιση της ασυνέχειας Μοχοροβίτσιτς, γνωστής και ως ασυνέχεια Μόχο, που θεωρείται το πραγματικό όριο ανάμεσα στον φλοιό και τον «καθαρό» μανδύα. Μελλοντικές αποστολές ενδέχεται να συνεχίσουν τη διερεύνηση της περιοχής κοντά στο Μασίφ Ατλαντίς. Ωστόσο, η προοπτική αυτή παραμένει αβέβαιη, καθώς η χρηματοδότηση για περαιτέρω γεωτρήσεις με το JOIDES Resolution δεν εγκρίθηκε μετά το 2024. Έτσι, την ώρα που η επιστήμη φαίνεται να πλησιάζει όσο ποτέ στην άμεση μελέτη του μανδύα, το μέλλον αντίστοιχων αποστολών παραμένει αβέβαιο.

https://www.cnn.gr/kosmos/story/519337/epistimones-kataferan-na-trypisoun-toso-vathia-pou-mpikan-ston-mandya-tis-gis

~ * Όταν η Γη «ούρλιαξε»: Ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία του πλανήτη * ~

 

Ένα φαινόμενο που προκάλεσε η έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883.

Ο πιο δυνατός ήχος που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη δεν προήλθε από όπλα ή βόμβες, αλλά από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883.

Αυτός ο ακουστικός γίγαντας στιγμάτισε τη μετεωρολογία, τη γεωγραφία και την ιστορία του στρατού, καθώς ο κρουστικός του κύμα γύρισε τον πλανήτη πολλές φορές, προκαλώντας δονήσεις στον αέρα που ακούστηκαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η σύγχρονη επιστήμη εξετάζει όχι μόνο τη δύναμη και τον αντίκτυπο τέτοιων ήχων, αλλά και τι μας λένε για τη φυσική της πίεσης, των κυμάτων και την ανθρώπινη αντίληψη του ήχου.

Ο ήχος είναι ένα μηχανικό κύμα που ταξιδεύει στο περιβάλλον – συνήθως στον αέρα, το νερό ή άλλα υλικά – και μεταφέρει ενέργεια από την πηγή του στους γύρω χώρους. Στην καθημερινή ζωή συναντάμε ήχους με ένταση δεκάδων ή εκατοντάδων ντεσιμπέλ: ένα θορυβώδες αλυσοπρίονο ή μια ροκ συναυλία φτάνουν σε επίπεδα ήδη επικίνδυνα για την ακοή. Αλλά πόσο υψηλά μπορεί να φτάσει ο ήχος; Η απάντηση ξεπερνά την καθημερινή εμπειρία, οδηγώντας μας στον κόσμο των ακραίων φυσικών καταστροφών και των πειραματικών εκρήξεων.

Όταν το ηφαίστειο Κρακατόα, στην άκρη της Θάλασσας της Ιάβας, εξερράγη το καλοκαίρι του 1883, οι συνέπειες ήταν άμεσες και καταστροφικές. Η τεράστια έκρηξη δημιούργησε ένα κρουστικό κύμα που ταξίδεψε στον αέρα με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του ήχου. Καταγράφηκε από βαρόμετρα σε όλο τον κόσμο και ξεπέρασε κάθε προηγούμενη εκτίμηση. Υπολογίζεται ότι η πίεση του ήχου στην άμεση περιοχή της έκρηξης έφτασε επίπεδα ικανά να προκαλέσουν άμεση βλάβη στο ανθρώπινο αυτί μέσα σε δευτερόλεπτα. Η έκρηξη αυτή παραμένει μία από τις πιο δυνατές που έχουν βιώσει οι άνθρωποι και κατέχει κεντρική θέση σε βιβλία φυσικής και γεωλογίας.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα ήταν το κρουστικό κύμα που γύρισε τη Γη πολλές φορές και καταγράφηκε σε βαρόμετρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Σε πολλές πόλεις παρατηρήθηκαν επαναλαμβανόμενες αιχμές πίεσης που αντιστοιχούσαν στη διέλευση του κύματος, έως και τέσσερις φορές μέσα σε λιγότερο από δύο ημέρες. Το φαινόμενο αιφνιδίασε όχι μόνο τους μετεωρολόγους της εποχής, αλλά και τις επόμενες γενιές ειδικών με πιο ακριβή όργανα μέτρησης.

Για να κατανοήσουμε τη δύναμη ενός τέτοιου ήχου, είναι σημαντικό να εισαγάγουμε την έννοια του ντεσιμπέλ (dB), μονάδα μέτρησης της σχετικής έντασης της ηχητικής πίεσης. Ένα ψίθυρος είναι περίπου 30 dB, η κανονική συνομιλία γύρω στα 60 dB, ενώ τα 120 dB προκαλούν πόνο. Οι σύγχρονες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η έκρηξη του Κρακατόα ξεπέρασε τα 180 dB, επίπεδο στο οποίο ο ήχος μετατρέπεται σε κρουστικό κύμα με καταστροφικές επιπτώσεις σε κατασκευές και ζωντανά όντα.

Η ακραία ένταση του ήχου θέτει το ερώτημα πώς οι ανθρώπινες αισθήσεις και ο εγκέφαλος μπορούν να την επεξεργαστούν. Το ανθρώπινο αυτί είναι ικανό να αντιλαμβάνεται ήχους από πολύ χαμηλούς έως πολύ δυνατούς, αλλά σε ακραία επίπεδα προκαλείται φυσική βλάβη στο μέσο και έσω αυτί, οδηγώντας σε άμεση και μόνιμη κώφωση. Ευτυχώς, δεν υπάρχουν άμεσες ανθρώπινες καταγραφές από την έκρηξη – οι ιστορικές αποστάσεις και η μέθοδος μέτρησης σημαίνουν ότι η επίδραση ανακατασκευάζεται έμμεσα μέσω της ατμοσφαιρικής πίεσης και μεταγενέστερων παρατηρήσεων.

Κεντρικό ρόλο στη μελέτη τέτοιων ήχων έχουν οι επιστήμες της ακουστικής, της γεωφυσικής και της αερονομίας. Η ακουστική μελετά τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων, τις αλληλεπιδράσεις τους με το περιβάλλον και τα όρια που θέτουν οι φυσικοί νόμοι. Τα κρουστικά κύματα, που είναι πίεσης και όχι ήχος με την καθημερινή έννοια, μεταφέρουν ενέργεια σε μεγάλες αποστάσεις και μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή μακριά από την πηγή.

Τον 20ό αιώνα έγιναν προσπάθειες να παραχθούν τεχνητά εξαιρετικά δυνατοί ήχοι, για παράδειγμα σε στρατιωτικές έρευνες. Οι δοκιμές πυρηνικών εκρήξεων στην ατμόσφαιρα δημιούργησαν ηχητικά αποτελέσματα συγκρίσιμα με φυσικές καταστροφές, αλλά οι μετρήσεις ήταν περιορισμένες και ελλιπείς. Η σύγκριση με το Κρακατόα είναι δύσκολη, καθώς η τεχνολογία μέτρησης ήταν λιγότερο ανεπτυγμένη και η φυσική διαδικασία διαφορετική.

Σήμερα, η τεχνολογία επιτρέπει τη δημιουργία ήχων μεγάλης έντασης σε εργαστηριακές συνθήκες, για δοκιμές υλικών ή κατασκευών. Αυτά τα πειράματα βοηθούν στην κατανόηση των δονήσεων και της ηχητικής πίεσης και στα όρια αντοχής των υλικών.

Η ακουστική μελετά επίσης φαινόμενα πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη. Τα υπέρηχα και τα υπόηχα, αν και εκτός ακουστικού φάσματος, επηρεάζουν το περιβάλλον και τους ζωντανούς οργανισμούς. Ενώ ο ακραίος ήχος όπως του Κρακατόα αποτελεί σπάνιο φαινόμενο, τα υπέρηχα χρησιμοποιούνται στην ιατρική, τη βιομηχανία και την οικολογία.

Επιπλέον, η επιστήμη εξετάζει πώς ο ήχος επηρεάζει τους βιολογικούς οργανισμούς. Μελετάται όχι μόνο η βλάβη στην ακοή, αλλά και η επίδραση στη συμπεριφορά ζώων, στην ανάπτυξη κυττάρων και στην αντίδραση μορίων. Ακόμη και χαμηλά επίπεδα θορύβου μπορούν να επηρεάσουν ορμόνες και βιολογική ισορροπία, δείχνοντας τη βαθιά σχέση ακουστικής και φυσιολογίας.

Αν και ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία προήλθε από ηφαιστειακή έκρηξη, η επιστήμη διδάσκει ότι ακραία ακουστικά γεγονότα δεν ανήκουν αποκλειστικά στο παρελθόν. Μπορούν να προκύψουν από σύγχρονη τεχνολογία, βιομηχανικά ατυχήματα ή ανθρώπινες επεμβάσεις. Η κατανόηση της διάδοσης του ήχου και των συνεπειών του είναι κρίσιμη για την ασφάλεια σε κατασκευές, μεταφορές και στρατιωτικές έρευνες.

Η φαντασία του κοινού εντυπωσιάζεται με το πώς θα ακουγόταν μια τέτοια έκρηξη, αλλά η πραγματικότητα υπακούει σε στέρεους φυσικούς νόμους. Η επιστήμη μπορεί να ανακατασκευάσει γεγονότα όπως η έκρηξη του Κρακατόα, συνδέοντας ιστορικά αρχεία, φυσικά μοντέλα και σύγχρονες μετρήσεις – μια από τις μεγαλύτερες νίκες της ανθρώπινης σκέψης.

https://www.newsbomb.gr/fun/story/1702389/otan-i-gi-oyrliakse-o-pio-dynatos-ixos-stin-istoria-tou-planiti

~ * Ηφαίστειο ανενεργό επί 12.000 χρόνια εκρήγνυται στην Αιθιοπία * ~

 

Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 12.000 χρόνια, το ηφαίστειο Hayli Gubbi στην περιοχή Αφάρ της βορειοανατολικής Αιθιοπίας εξερράγη, εκτοξεύοντας πυκνά νέφη τέφρας σε ύψος περίπου 14 χιλιομέτρων.

Η τέφρα μεταφέρθηκε από τους ανέμους μέχρι την Υεμένη και το Ομάν, προκαλώντας ανησυχία για τις συνέπειες σε κατοικημένες περιοχές.

Η έκρηξη σημειώθηκε την Κυριακή και διήρκεσε αρκετές ώρες. Σύμφωνα με τον τοπικό αξιωματούχο Μοχάμεντ Σέιντ, δεν υπάρχουν αναφορές για ανθρώπινες απώλειες. Παρ' όλα αυτά, οι γύρω κοινότητες κτηνοτρόφων έχουν πληγεί από την πτώση της τέφρας.

«Μέχρι στιγμής δεν έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές ή ζώα, αλλά πολλά χωριά έχουν καλυφθεί από στάχτη και τα κοπάδια δεν έχουν πρόσβαση σε τροφή», δήλωσε ο Σέιντ, επισημαίνοντας ότι το γεγονός πως δεν υπάρχει προηγούμερη καταγραφή έκρηξης του ηφαιστείου αυξάνει την ανησυχία για τον αντίκτυπο στην τοπική κοινωνία.

Ένα ηφαίστειο σε περιοχή έντονης γεωλογικής δραστηριότητας

Το Hayli Gubbi, ύψους περίπου 500 μέτρων, βρίσκεται στην Κοιλάδα του Ρήγματος (Rift Valley), όπου συναντώνται τεκτονικές πλάκες και σημειώνονται συχνοί σεισμοί. Η περιοχή είναι από τις πιο γεωλογικά ενεργές της Ανατολικής Αφρικής.

Το Κέντρο Συμβουλών Ηφαιστειακής Τέφρας (VAAC) ανέφερε ότι τα νέφη τέφρας κινήθηκαν ανατολικά, περνώντας πάνω από την Υεμένη και το Ομάν και φτάνοντας μέχρι την Ινδία και το βόρειο Πακιστάν.

Κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής μίλησαν για έναν «ισχυρό κρότο» τη στιγμή της έκρηξης. Ο Αχμέντ Αμπντέλα περιέγραψε ότι ένιωσε ένα «ωστικό κύμα», λέγοντας πως «ήταν σαν να έπεσε μια βόμβα· αμέσως μετά είδα καπνό και στάχτη».

Σε βίντεο που κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία το AFP δεν έχει ακόμη επαληθεύσει, διακρίνεται μια πυκνή, λευκή στήλη καπνού να υψώνεται πάνω από τον κρατήρα.

Το Global Volcanism Program του Μουσείου Smithsonian επιβεβαιώνει ότι το Hayli Gubbi δεν έχει εμφανίσει καμία καταγεγραμμένη έκρηξη εδώ και περίπου 12.000 χρόνια. Την ίδια εικόνα δίνει και ο ηφαιστειολόγος Σάιμον Καρν του Michigan Technological University.

Με πληροφορίες από Guardian

https://www.lifo.gr/now/world/ifaisteio-anenergo-epi-12000-hronia-ekrignytai-stin-aithiopia

~ * Βρέθηκε άθικτο αβγό δεινοσαύρου που μπορεί να διαθέτει ακόμη και εμβρυϊκό υλικό * ~

 

Φαίνεται σαν να δημιουργήθηκε χθες. Αλλά όσο απίστευτο κι αν ακούγεται ένα μεγάλο αβγό που εντοπίστηκε στην Αργεντινή χρονολογείται 70 εκατομμύρια χρόνια πριν και ανήκει σε κάποιο είδος δεινοσαύρων. Το αρχαίο αυγό εντοπίστηκε στο Ρίο Νέγκρο, στην Παταγονία, και έχει αφήσει άφωνους τους ειδικούς σε όλο τον κόσμο.

Αν και μοιάζει εντυπωσιακά με αυγό στρουθοκαμήλου πιθανότατα ανήκε σε μέλος του γένους Bonapartenykus, ενός μικρού σαρκοφάγου θερόποδου που περιπλανιόταν στην περιοχή κατά την ύστερη Κρητιδική περίοδο. Αν και αυγά δεινοσαύρων έχουν βρεθεί ξανά στην περιοχή ένα τόσο καλοδιατηρημένο δείγμα είναι εξαιρετικά σπάνιο. Σύμφωνα με την αρχαιολογική ομάδα μπορεί να περιέχει ακόμη και εμβρυϊκό υλικό κάτι που θα ερευνηθεί με λεπτομερείς σαρώσεις.

Ο Γκονζάλο Μουνιόζ, από το Αργεντίνικο Μουσείο Φυσικών Επιστημών Bernardo Rivadavia δήλωσε στο National Geographic: «Ήταν μια πλήρης και απόλυτη έκπληξη. Δεν είναι σπάνιο να βρίσκουμε απολιθώματα δεινοσαύρων, αλλά το πρόβλημα με τα αυγά είναι ότι είναι πολύ πιο σπάνια.»
Εξήγησε ότι τα αυγά σαρκοφάγων δεινοσαύρων είναι ιδιαίτερα σπάνια για διάφορους λόγους: «Πρώτον, υπάρχουν λιγότεροι σαρκοφάγοι από ό,τι φυτοφάγοι. Επιπλέον τα αυγά τους είναι πιο “πτηνόμορφα” καθώς η εξελικτική γραμμή των σαρκοφάγων δεινοσαύρων οδήγησε τελικά στα πουλιά. Αυτό σημαίνει ότι έχουν πιο λεπτά και εύθραυστα κελύφη που καταστρέφονται πιο εύκολα. Η εύρεση τέτοιων αυγών είναι πολύ δύσκολη γι’ αυτό αυτή η ανακάλυψη είναι τόσο εξαιρετική και εντυπωσιακή».

Το αυγό μαζί με άλλα ευρήματα από τον ίδιο χώρο θα σταλεί στο Μουσείο Φυσικών Επιστημών της Αργεντινή για μελέτη. Ο Μουνιόζ δήλωσε ότι ελπίζει το αυγό να περιέχει έμβρυο, αλλά απαιτούνται εις βάθος σαρώσεις για να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάτι στο εσωτερικό του. Αν βρεθούν ίχνη ενός αναπτυσσόμενου δεινοσαύρου, αυτό θα αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες παλαιοντολογικές ανακαλύψεις στην ιστορία της Νότιας Αμερικής και θα προσφέρει νέες λεπτομέρειες για το πώς αναπτύσσονταν και εκκολάπτονταν οι δεινόσαυροι. Η Αποστολή της Κρητιδικής Περιόδου Ι (Cretaceous Expedition I) αποκάλυψε επίσης δόντια θηλαστικών και σπονδύλους φιδιών υποδηλώνοντας ότι ο χώρος αυτός ήταν κάποτε τόπος φωλιάσματος.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2023947/vrethike-athikto-avgo-deinosayroy-poy-mporei-na-diathetei-akomi-kai-emvryiko-yliko/

~ * Χανγκ Σον Ντονγκ: Το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο βρίσκεται στο Βιετνάμ * ~

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι δημιουργήθηκε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και σήμερα αναγνωρίζεται ως το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο, όχι μόνο σε μήκος, αλλά σε ύψος και πλάτος.

 

Ένα από τα εντυπωσιακά θαύματα της φύσης κρύβεται στο Βιετνάμ και δεν είναι άλλο από το σπήλαιο Χανγκ Σον Ντονγκ.

Το συγκεκριμένο σπήλαιο βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου Φονγκ Να – Κε Μπανγκ, 500 χιλιόμετρα νότια του Ανόι.

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε τυχαία το 1991 από έναν ντόπιο αγρότη, τον Χο Χαν, αλλά μόλις το 2009 χαρτογραφήθηκε από Βρετανούς σπηλαιολόγους και αποκαλύφθηκαν οι διαστάσεις του.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι δημιουργήθηκε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και σήμερα αναγνωρίζεται ως το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο, όχι μόνο σε μήκος, αλλά σε ύψος και πλάτος.

Το όνομά του αποδίδεται ως «Ο Ποταμός του Βουνού». Το Χανγκ Σον Ντονγκ είναι τόσο μεγάλο που θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν ουρανοξύστη 40 ορόφων.

Σε κάποια σημεία, το ύψος του φτάνει τα 200 μέτρα και το πλάτος τα 150 μέτρα, ενώ η συνολική του έκταση ξεπερνά τα 7 χιλιόμετρα και εκτιμάται ότι είναι μεγαλύτερο, καθώς ακόμα και σήμερα δεν έχει ερευνηθεί πλήρως.

Το εσωτερικό του μοιάζει περισσότερο μ’ έναν υπόγειο κόσμο, έναν άλλο πλανήτη.

Μία από τις πιο ιδιαιτερότητες του Χανγκ Σον Ντονγκ είναι πως μέσα του έχει αναπτυχθεί ένα αυτόνομο οικοσύστημα. Λόγω καταρρεύσεων της οροφής σε ορισμένα σημεία, το φως του ήλιου διεισδύει στο εσωτερικό και έχει επιτρέψει τον σχηματισμό ενός τροπικού δάσους. Με την πάροδο των ετών, μέσα στην ζούγκλα έχουν αναπτυχθεί εκατοντάδες δέντρα, φυτά, σταλακτίτες που ξεπερνούν τα 70 μέτρα, μέχρι και σύννεφα βροχής, ενώ έχει πάρει το ψευδώνυμο «ο Κήπος της Εδέμ».

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι ο υπόγειος ποταμός που διαπερνά το σπήλαιο. Ο συγκεκριμένος ποταμός ρέει αθόρυβα μέσα από το σπήλαιο και ενισχύει την αίσθηση μυστηρίου που περιβάλλει τον χώρο. Τα νερά του είναι πεντακάθαρα και σε ορισμένα σημεία σχηματίζουν λίμνες. Μάλιστα, το 2019 Βρετανοί δύτες ανακάλυψαν ένα επιπλέον υποβρύχιο τούνελ, που συνδέει το σπήλαιο με μια άλλη μεγάλη σπηλιά, την Θανγκ.

Οι πρώτες ξεναγήσεις στο σπήλαιο ξεκίνησαν το 2013. Η πρόσβαση στο Χανγκ Σον Ντονγκ είναι περιορισμένη, προκειμένου να διαφυλαχθεί το οικοσύστημα της περιοχής και απαιτείται ειδική άδεια από τις αρχές του Βιετνάμ, συνοδεία έμπειρων ξεναγών.

Η διαδρομή μέχρι την είσοδο είναι απαιτητική, αφού οι επισκέπτες πρέπει να κάνουν τέσσερις ημέρες πεζοπορίας μέσα στην πυκνή ζούγκλα και τα δύσβατα μονοπάτια του πάρκου, έχοντας την δυνατότητα να κατασκηνώσουν για τρεις νύχτες μέσα στη σπηλιά.

Ωστόσο, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων για την εξερεύνηση του σπηλαίου μπορεί κανείς να απολαύσει μέχρι και βαρκάδα στο ποτάμι, που αποτελεί μια μοναδική εμπειρία.

https://www.newsit.gr/paraxenes-eidhseis/xangk-son-ntongk-to-megalytero-spilaio-ston-kosmo-vrisketai-sto-vietnam/4382720/

~ * Φαράγγι της Αντιλόπης: Κεντρίζει τα βλέμματα ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα της φύσης * ~

 

Η είσοδος επιτρέπεται μόνο μέσω οργανωμένων ξεναγήσεων που διοργανώνονται από Ναβάχο ξεναγούς, εν μέρει επειδή οι βροχές, κατά την περίοδο των μουσώνων, μπορούν να προκαλέσουν ξαφνικές πλημμύρες.

 

Το φαράγγι της Αντιλόπης (Antelope Canyon) βρίσκεται σε γη που ανήκει στους Ναβάχο, τη μεγαλύτερη φυλή Ινδιάνων στις ΗΠΑ, στο Page της Αριζόνα, αποτελώντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα της φύσης και μια από τις πιο πολυφωτογραφημένες τοποθεσίες της Βόρειας Αμερικής.

Το φαράγγι είναι γνωστό για τους στενούς, κυματιστούς διαδρόμους του, τους παράξενους σχηματισμούς των βράχων, καθώς και τις έντονες αποχρώσεις του κίτρινου και του πορτοκαλί που σχηματίζονται στο εσωτερικό του από τις ακτίνες του ήλιου που εισχωρούν στις σχισμές, δημιουργώντας μια απόκοσμη ατμόσφαιρα.

Το φαράγγι της Αντιλόπης πήρε την ονομασία του, λόγω των κοπαδιών από αντιλόπες που περιφέρονταν ελεύθερες στην ευρύτερη περιοχή των Ναβάχο.

Σύμφωνα με την παράδοση, οι αντιλόπες χρησιμοποιούσαν το φαράγγι για καταφύγιο, ειδικά τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας, καθώς προσέφερε σκιά και δροσιά.

Το φαράγγι χωρίζεται σε δύο κύρια τμήματα: το άνω φαράγγι, γνωστό ως «the crack» και το κάτω φαράγγι, γνωστό ως «the corkscrew».

Το άνω φαράγγι είναι πιο εύκολο στην πρόσβαση, επειδή η είσοδός του και ολόκληρο το μήκος του βρίσκονται στο επίπεδο του εδάφους, χωρίς να απαιτείται ανάβαση, προσελκύοντας περισσότερους επισκέπτες, καθώς δεν υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος από τις πλημμύρες.

Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και ιδιαίτερα το μεσημέρι, όταν ο ήλιος είναι στο peak του, οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν μοναδικές εικόνες στο εσωτερικό του φαραγγιού σ’ όλες τις αποχρώσεις του ερυθρού φάσματος, λόγω του φωτός που πέφτει κατακόρυφα από τα ανοίγματα. Βέβαια, η ζέστη είναι έντονη, οπότε οι επισκέπτες χρειάζεται να οπλιστούν με υπομονή.

Το κάτω φαράγγι προσφέρει εξίσου μαγευτικές εικόνες, ωστόσο, οι τουρίστες πρέπει να κάνουν ανάβαση σε μεταλλικές σκάλες και να διασχίσουν πιο στενά περάσματα.

Το φαράγγι σχηματίστηκε με την πάροδο χιλιάδων ετών από την διάβρωση του ψαμμίτη (ιζηματογενές πέτρωμα) από το νερό της βροχής και τις πλημμύρες, δημιουργώντας αυτούς τους γεωλογικούς σχηματισμούς. Η είσοδος επιτρέπεται μόνο μέσω οργανωμένων ξεναγήσεων που διοργανώνονται από Ναβάχο ξεναγούς, εν μέρει επειδή οι βροχές, κατά την περίοδο των μουσώνων, μπορούν να προκαλέσουν ξαφνικές πλημμύρες στα μονοπάτια, οι οποίες αναδιαμορφώνουν το τοπίο μέχρι και σήμερα. Μάλιστα, Στις 12 Αυγούστου 1997, έντεκα τουρίστες έχασαν την ζωή τους από μια ξαφνική πλημμύρα.

Ο μόνος επιζών ήταν ο ξεναγός Φρανσίσκο «Πάντσο» Κιντάνα. Εκείνη την ημέρα, δεν έπεσε δυνατή βροχή, ωστόσο, μεγάλες ποσότητες νερού μεταφέρθηκαν στη λεκάνη του φαραγγιού από προηγούμενη καταιγίδα.

Ο αριθμός των επισκεπτών στο Φαράγγι της Αντιλόπης έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, ανταγωνίζοντας το Grant Canyon (Μεγάλο Φαράγγι), που επιθυμούν να δουν από κοντά το φυσικό έργο τέχνης. Ωστόσο, οι Ναβάχο θεωρούν το φαράγγι ιερό τόπο και φροντίζουν να το προστατεύουν με σεβασμό στη φύση και στην πολιτιστική τους κληρονομιά.

https://www.newsit.gr/paraxenes-eidhseis/faraggi-tis-antilopis-kentrizei-ta-vlemmata-ena-apo-ta-pio-entyposiaka-thaymata-tis-fysis/4393624/

~ * Φουτουριστική φάρμα στην έρημο λειτουργεί με θαλασσόνερο Εγκαινιάστηκε στην Αυστραλία και λειτουργεί με νερό από τον ωκεανό και ηλιακή ενέργεια * ~

Χωρίς χώμα, χωρίς φυτοφάρμακα, χωρίς πετρέλαιο, χωρίς νερό από γεώτρηση: είναι το πρώτο θερμοκήπιο που λειτουργεί μόνο με νερό από τον ωκεανό και ηλιακή ενέργεια, το οποίο μόλις εγκαινιάστηκε στην αφιλόξενη έρημο της Αυστραλίας.

Η γιγάντια, φουτουριστική εγκατάσταση της εταιρείας Sundrop, έκτασης 200 στρεμμάτων, κρατά ευτυχισμένες 180.000 ντοματιές και εκτιμάται ότι θα παράγει 17.000 τόνους ντομάτας το χρόνο, αναφέρει το περιοδικό «New Scientist».

Οι μεγάλες ποσότητες νερού που απαιτούνται για την άρδευση του θερμοκηπίου παράγονται επιτόπου από μονάδα αφαλάτωσης, η οποία ρουφά θαλασσινό νερό από τον Κόλπο Σπένσερ της Νότιας Αυστραλίας μέσω ενός αγωγού δύο χιλιομέτρων.

Αλμυρές... καλλιέργειες

Οι καλοκαιρινοί καύσωνες καθιστούν την περιοχή ακατάλληλη για συμβατικά συστήματα καλλιέργειας, ωστόσο το φουτουριστικό θερμοκήπιο μπορεί να δροσίζει τις ντοματιές διαβρέχοντας με θαλασσινό νερό μια εσωτερική επένδυση από χαρτόνι.

Τα ίδια τα φυτά αναπτύσσονται μέσα σε ένα «οικολογικό» υπόστρωμα από αλεσμένα κελύφη κοκοφοίνικα, αντί για το συμβατικό υπόστρωμα από τύρφη που ενοχοποιείται για βλάβες στο περιβάλλον.

Για τη λειτουργία της μονάδας αφαλάτωσης και για τη θέρμανση του θερμοκηπίου το χειμώνα, η εγκατάσταση χρησιμοποιεί σύστημα ηλιοθερμικής ενέργειας: συνολικά 23.000 καθρέπτες εστιάζουν το φως στην κορυφή ενός πύργου ύψους 115 μέτρων, ο οποίος θερμαίνεται, παράγει ατμό και κινεί γεννήτριες για την παραγωγή έως και 39 megawatt ηλεκτρικού ρεύματος.

Για την περίπτωση έλλειψης ενέργειας τις ημέρες με συννεφιά, το θερμοκήπιο είναι συνδεδεμένο στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Η Sundrop σχεδιάζει ωστόσο βελτιώσεις που θα καταστήσουν περιττή ακόμα και αυτή τη δικλείδα ασφαλείας.

Χάρη στη χρήση ηλιακής ενέργειας, τα λειτουργικά έξοδα της εγκατάστασης είναι μικρότερα από ό,τι σε ένα συμβατικό θερμοκήπιο ίδια έκτασης, λέει η εταιρεία. Αυτό σημαίνει ότι το υψηλό κόστος της υποδομής, ύψους 200 εκατ. δολαρίων, θα αποσβεστεί σχετικά γρήγορα.

Χρειάστηκαν έξι χρόνια μελετών και πειραματισμών για τη δημιουργία της πρωτοποριακής φάρμας, και η Sundrop είναι πλέον αρκετά ικανοποιημένη ώστε να σχεδιάζει παρόμοια θερμοκήπια στην Πορτογαλία, τις ΗΠΑ και σε μια ακόμα περιοχή της Αυστραλίας.

Θερμοκήπια που υδροδοτούνται από μονάδες αφαλάτωσης δοκιμάζονται εξάλλου και σε χώρες όπως το Ομάν, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αν και το ηλεκτρικό ρεύμα που χρειάζονται προέρχεται στις περισσότερες περιπτώσεις από το δίκτυο.

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=835287

~ * ΗΠΑ: Το ηφαίστειο που απειλεί τα πάντα στον πλανήτη * ~

Η έκρηξη ενός σούπερ ηφαιστείου που μπορεί να εξαφανίσει τον πολιτισμό όπως τον ξέρουμε είναι πολύ πιο εύκολο να συμβεί απ' όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Ανάλυση δεδομένων από το ανενεργό υπόγειο σούπερ ηφαίστειο του Εθνικού Πάρκου Yellowstone στις ΗΠΑ έδειξε ότι η έκρηξή του μπορεί να προκληθεί χωρίς να υπάρχει καν εξωτερικό ερέθισμα!

Οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι σήμερα ότι για να εκραγούν τα σούπερ ηφαίστεια πρέπει να έχει προηγηθεί σεισμός που θα ανοίξει τον φλοιό της Γης, ώστε να βρει διέξοδο το μάγμα τους. Οπως διαπιστώθηκε όμως από τη νέα έρευνα, το ίδιο μπορεί να γίνει απλώς λόγω της συσσώρευσης της πίεσης.

Οι εκρήξεις σούπερ ηφαιστείων στο παρελθόν έχουν προκαλέσει μαζικές εξαφανίσεις ειδών, μακροπρόθεσμες κλιματολογικές αλλαγές και μικρότερης διάρκειας «ηφαιστειακούς χειμώνες», όπως ονομάζεται η μείωση της θερμοκρασίας, εξαιτίας της ηφαιστειακής τέφρας. Η τελευταία γνωστή έκρηξη σούπερ ηφαιστείου τοποθετείται χρονικά περίπου 70.000 χρόνια πριν, στη σημερινή περιοχή της λίμνης Τόμπα, στη Σουμάτρα της Ινδονησίας. Ο ηφαιστειακός χειμώνας που προκάλεσε διήρκεσε έξι με οκτώ χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα την πτώση της θερμοκρασίας του πλανήτη, που κράτησε χίλια χρόνια!

Οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Ερευνας στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας ανέλυσαν μάγμα από την καλντέρα του Yellowstone και διαπίστωσαν ότι η πυκνότητά του μειωνόταν σημαντικά σε υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις που επικρατούν υπογείως. Οι διαφοροποιήσεις στην πυκνότητα ανάμεσα στο μάγμα και στα πετρώματα που το περιβάλλουν σημαίνει ότι η λάβα που βρίσκεται στην καλντέρα, πλάτους 88,5 χλμ., μπορεί να παράγει αρκετά μεγάλες δυνάμεις, ικανές να διαρρήξουν τον φλοιό της Γης και να δημιουργήσουν ελεύθερο πέρασμα για τη λάβα και τη στάχτη.

«Το αποτέλεσμα είναι ίδιο με αυτό της επιπλέον άνωσης μιας μπάλας ποδοσφαίρου όταν γεμίζεται με αέρα υποβρυχίως. Η μπάλα εκτοξεύεται στην επιφάνεια, επειδή το νερό γύρω της είναι μεγαλύτερης πυκνότητας» εξηγεί ο δρ Ζαν Φιλίπ Περιλά.

Το πότε θα γίνει η έκρηξη ενός σούπερ ηφαιστείου δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί, ωστόσο οι ειδικοί προσπαθούν να δημιουργήσουν μεθόδους γι την πρόβλεψή της.

http://www.madata.gr/diafora/science/321764.html

~ * Συγκλονιστική έκρηξη ηφαιστείου στη Χιλή! * ~

Ο Χιλιανός φωτογράφος Francisco Negroni απαθανάτισε την έκρηξη του ηφαιστείου Cordón Caulle στη Χιλή, εντυπωσιάζοντας τους θεατές με τις εκπληκτικής ομορφιάς εικόνες του. Το ηφαίστειο εξερράγη ένα κρύο βράδυ του χειμώνα και οι σκηνές που ακολούθησαν θύμισαν χωρίς δυσκολία ταινία επιστημονικής φαντασίας και πανάκριβα ειδικά εφέ!





Ο ουρανός φωτίστηκε με ηλεκτρικές εκκενώσεις και αυτές οι αστραπές σε συνδυασμό με την έκρηξη του ηφαιστείου και τη λάβα δημιούργησαν μια απίθανη φωτογραφική συλλογή του Negroni, που παρουσιάζει ένα θέαμα που δύσκολα βλέπει κανείς. Κάθε πλάνο είναι γεμάτο από ενέργεια και ενθουσιασμό και κάνει τους θεατές να αισθάνονται σαν να είναι μέρος αυτής της φυσικής δραστηριότητας.

http://perierga.gr/2014/01/%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BA%CF%81%CE%B7%CE%BE%CE%B7-%CE%B7%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7/