~ * Βλαστοκύτταρα από τα νεύρα σχηματίζουν... δόντια Εντοπίστηκε άγνωστη πηγή βλαστοκυττάρων η οποία αναμένεται να συμβάλλει στην αναγέννηση δοντιών * ~

Λονδίνο

Ερευνητές στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Σουηδία ανακάλυψαν ότι τα βλαστικά κύτταρα εντός των μαλακών ιστών των δοντιών προέρχονται από μια αναπάντεχη πηγή, τα νεύρα. Τα νέα αυτά ευρήματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Nature» χαρίζουν καινούργια πολύτιμη γνώση σχετικά με το πώς σχηματίζονται τα δόντια, πώς αναπτύσσονται και πώς καταφέρνουν να αυτο-επιδιορθώνονται. Παράλληλα ανοίγουν τον δρόμο της αναγέννησης δοντιών στο εργαστήριο, κάτι που αποτελεί όνειρο των ειδικών του πεδίου.

Σε αναζήτηση της «πηγής» των άγνωστων βλαστικών κυττάρων

Ηταν γνωστό ότι το μαλακό τμήμα του δοντιού – ο πολφός – περιέχει εκτός από συνδετικούς ιστούς, αιμοφόρα αγγεία και νεύρα μια μικρή δεξαμενή βλαστικών κυττάρων. Αυτά τα βλαστικά κύτταρα επιδιορθώνουν τις βλάβες των δοντιών συμβάλλοντας στον νέο σχηματισμό τόσο των σκληρών όσο και των μαλακών ιστών τους. Επί μακρόν οι επιστήμονες αναζητούσαν την «πηγή» αυτών των βλαστικών κυττάρων. Τώρα μελετώντας τα δόντια ποντικών οι ερευνητές από το Καρολίνσκα βρήκαν ότι η «πηγή» των συγκεκριμένων βλαστικών κυττάρων δεν είναι άλλη από τα νεύρα του δοντιού.

 «Βρήκαμε την ταυτότητα ενός άγνωστου μέχρι σήμερα τύπου βλαστικών κυττάρων ο οποίος ανήκει στα νεύρα του δοντιού, γεγονός που προκαλεί έκπληξη. Πρόκειται για τα νεύρα τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες συνδέονται με την εξωτερική ευαισθησία των δοντιών στον πόνο» ανέφερε ο Κατζ Φράιντ από το Τμήμα Νευροεπιστημών του Ινστιτούτου Καρολίνσκα, που ήταν ένας εκ των δύο επικεφαλής της μελέτης.

Προς αναγέννηση των δοντιών ενηλίκων

Οι ειδικοί (μεταξύ των οποίων και δύο έλληνες ερευνητές, η Χρυσούλα Κωνσταντινίδου και ο Βασίλης Πάχνης) ανακάλυψαν ότι νεαρά κύτταρα τα οποία αρχικώς αποτελούν τμήμα των γλοιακών κυττάρων (υποστηρικτικών κυττάρων του νευρικού συστήματος) εγκαταλείπουν τα νεύρα σε πρώιμο στάδιο της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Τα κύτταρα αυτά αλλάζουν ταυτότητα και μετατρέπονται τόσο σε κύτταρα του συνδετικού ιστού στον πολφό του δοντιού όσο και σε οδοντοβλάστες – οι οδοντοβλάστες είναι τα κύτταρα που παράγουν τη σκληρή οδοντίνη κάτω από την αδαμαντίνη. Σήμερα, παρά το πλήθος των ερευνητικών προσπαθειών, δεν έχει καταστεί δυνατό να αναγεννηθούν τα δόντια των ενηλίκων, ωστόσο η ανακάλυψη αυτού του νέου τύπου βλαστικών κυττάρων θεωρείται πως αποτελεί σημαντικό βήμα προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.

«Δεξαμενή» όλα τα νεύρα του οργανισμού

«Το γεγονός ότι τα βλαστικά κύτταρα είναι διαθέσιμα εντός των νεύρων είναι άκρως σημαντικό, και αυτό δεν αφορά μόνο τα νεύρα των δοντιών. Τα αποτελέσματά μας μαρτυρούν ότι τα περιφερικά νεύρα τα οποία ανευρίσκονται ουσιαστικώς οπουδήποτε, μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμες ‘δεξαμενές’ βλαστικών κυττάρων. Από αυτές τις δεξαμενές πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα μπορούν να ξεκινήσουν από τα νεύρα και να συνεισφέρουν στην επούλωση και στην αναγέννηση ιστών σε διαφορετικά σημεία του σώματος» σημείωσε ο Ιγκόρ Ανταμέικο από το Τμήμα Φυσιολογίας και Φαρμακολογίας του Καρολίνσκα ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης μαζί με τον Κατζ 






http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=619129

~ * Η «Κασσάνδρα» του μυαλού Εγκεφαλική περιοχή «προβλέπει» ό,τι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί * ~

Λονδίνο

Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν μια περιοχή του εγκεφάλου, που «πυροδοτεί» το ενστικτώδες αίσθημα στον άνθρωπο ό,τι κάτι κακό πρόκειται να του συμβεί. Μάλιστα η δραστηριότητα σε αυτή την περιοχή συνδέεται πιθανώς και με την εμφάνιση της κατάθλιψης γεγονός που ίσως ρίξει νέο φως στην συγκεκριμένη διαταραχή.

Τα πειράματα

Η επίμαχη περιοχή ονομάζεται ηνία και όπως φαίνεται παίζει βασικό ρόλο στον τρόπο που οι άνθρωποι προβλέπουν τις δυσάρεστες εμπειρίες και διδάσκονται απ' αυτές, ώστε να τις αποφύγουν στο μέλλον.

Επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Γνωσιακής Νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με επικεφαλής τον Δρ Τζόναθαν Ρόιζερ, υπέβαλλαν σε λειτουργική μαγνητική εγκεφαλική απεικόνιση (fMRI) 23 εθελοντές, ώστε να μπορέσουν να μελετήσουν καλύτερα την λειτουργία της ηνίας, μια εγκεφαλική δομή όχι μεγαλύτερη από ένα μπιζέλι.

Στο παρελθόν, η μελέτη της ηνίας είχε αποδειχθεί δύσκολη υπόθεση λόγω ακριβώς του μεγέθους της, που σε διάμετρο δεν ξεπερνά τα τρία χιλιοστά. Πειράματα σε ζώα είχαν δείξει ότι, η ηνία ενεργοποιείται όταν δυσάρεστα συμβάντα συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν, ενώ έχει επίσης διαπιστωθεί ότι καταστέλλει τη δράση της ντοπαμίνης, που παίζει ζωτικό ρόλο στην ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου και του ψυχισμού.

Τα ευρήματα

Οι ερευνητές ζήτησαν από τους εθελοντές να κοιτάξουν μια σειρά από εικόνες και, ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα, μερικές εικόνες συνοδεύονταν από ήπιο ηλεκτροσόκ (τιμωρία), άλλες από ανταμοιβή (χρήματα) και οι υπόλοιπες από τίποτε από τα δύο. Αφού οι συμμετέχοντες είχαν πια μάθει να συσχετίζουν μια εικόνα με ένα μελλοντικό αρνητικό, θετικό ή ουδέτερο ερέθισμα, διαπιστώθηκε ότι κάθε φορά που έβλεπαν την εικόνα που είχε συνδεθεί με το επερχόμενο ηλεκτροσόκ, ενεργοποιούνταν η περιοχή της ηνίας στον εγκέφαλό τους.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, η εν λόγω περιοχή εξελίχτηκε για να βοηθά τα ζώα -και τους ανθρώπους- να μαθαίνουν από τις άσχημες εμπειρίες τους, έτσι ώστε να τις αποφεύγουν έγκαιρα στο μέλλον. Όμως αυτή η αντίδραση, αν είναι υπερβολική, μπορεί να δημιουργεί υπερβολική ανησυχία, απαισιοδοξία και τελικά κατάθλιψη. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι στο μέλλον, η «χειραγώγηση» της ηνίας, φαρμακευτικά ή με άλλο τρόπο, ενδεχομένως να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PNAS».

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=619279

~ * Οπτική ίνα από… αέρα! Επανάσταση στην ασύρματη μεταφορά δεδομένων * ~

Μέριλαντ

Μια νέα πρόταση στον τομέα της ασύρματης μεταφοράς δεδομένων κάνει ο Χάουαρντ Μίλτσμπεργκ, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στις ΗΠΑ. Υποστηρίζει ότι είναι εφικτή η δημιουργία αεροδιαδρόμων που θα λειτουργούν με τρόπο ανάλογο με εκείνον των οπτικών ινών αλλά πολύ πιο αποδοτικά.

Το τείχος

Οι οπτικές ίνες καθοδηγούν δέσμες φωτός αλλά όσο μεγαλώνει η απόσταση που πρέπει να διανύσει η κάθε δέσμη μειώνεται η ενέργεια της. Ετσι για πολύ μεγάλες αποστάσεις οι οπτικές ίνες δεν είναι ακόμη τουλάχιστον ιδιαίτερα αποδοτικές. Ο αεροδιάδρομος που προτείνει ο Μιλτσμπεργκ είναι όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος ένα «τείχος» χαμηλής πυκνότητας αέρα που περικλείει ένα πυρήνα αέρα υψηλότερης πυκνότητας. Σύμφωνα με τον Μιλτσμπεργκ οι παλμοί φωτός θα μπορούν να ταξιδεύουν προστατευμένοι μέσα σε αυτό το τείχος έτσι ώστε να ταξιδεύουν χωρίς προβλήματα και απώλειες ενέργειας σε τεράστιες αποστάσεις.

Εφαρμογές

Ο Μιλτσμπεργκ και μια ομάδα συνεργατών του διερεύνησαν τις πιθανές εφαρμογές που θα έχει η ύπαρξη ενός τέτοιου αεροδιαδρόμου. Υποστηρίζουν ότι θα βελτιώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τεχνολογίες που χρησιμοποιούν δέσμες λέιζερ όπως παραδείγματος χάριν: ο εντοπισμός μόλυνσης στην ατμόσφαιρα, η δημιουργία υψηλής ανάλυσης τοπογραφικών χαρτών, οπλικά συστήματα κ.α.

Εκεί όμως που οι αεροδιάδρομοι αυτοί θα φέρουν πραγματική επανάσταση είναι στη μετάδοση δεδομένων και ειδικότερα στην επικοινωνία ανάμεσα σε περιοχές που τους χωρίζει όχι απλά ένας ωκεανός ή ένα βουνό αλλά μια διαστημική άβυσσος! Ενας τέτοιος αεροδιάδρομος θα μπορούσε θεωρητικώς τουλάχιστον να συνδέει επικοινωνιακά τη Γη με βάσεις και αποικίες στη Σελήνη ή τον Αρη. Η πρόταση του αμερικανού επιστήμονα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Optica».

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=619619

~ * Χαμογέλα ......* ~

 

Χαμογέλα λέμεεεεεε….. αξία ανεκτίμητη ….

Δίνεις κουράγιο και δύναμη σε σένα και στους γύρω σου …..όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα…. Όσο ζόρικα ….ένα χαμόγελο αξίζει πάντα ….μόνο και μόνο για να δείς ξανά τη λάμψη που είχαν μέσα στα μάτια τους ….για εκείνους….

 

~ * Σχέδιο δημιουργίας νέας μνήμης * ~

 

 

 

 

 

 

 

Για το εγκεφαλικό εμφύτευμα η Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων (DARPA) του αμερικανικού Πενταγώνου θα επενδύσει 40 εκατομμύρια δολάρια. Στόχος, το εμφύτευμα να έχει ολοκληρωθεί ήδη στις αρχές του 2017, ώστε να δοκιμασθεί σε πρώτη φάση σε δύο ασθενείς.

 

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων (DARPA) του αμερικανικού Πενταγώνου έχει γίνει εδώ και χρόνια διάσημη για τα φουτουριστικά πρότζεκτ που χρηματοδοτεί, κατά κανόνα για «εξωτικές» στρατιωτικές τεχνολογίες. Πριν από λίγες ημέρες, η υπηρεσία δικαιολόγησε για μια ακόμη φορά τη φήμη της, ανακοινώνοντας τα σχέδια για μια νέα ηλεκτρονική συσκευή, η οποία πάλι μοιάζει βγαλμένη από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η μόνη διαφορά είναι πως η συσκευή αποτελεί εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα, αφού έχει ιατρική εφαρμογή, στοχεύοντας να αποκαταστήσει τη λειτουργία της μνήμης σε εκατομμύρια ανθρώπους.

 

Κι αυτό γιατί προορίζεται να γίνει η πρώτη που θα εμφυτεύεται στον εγκέφαλο, ώστε να βοηθά να σχηματισθούν, να αποθηκευτούν και να ανακληθούν νέες αναμνήσεις.

 

Βασική προτεραιότητα της DARPA είναι να βοηθήσει τους Αμερικανούς βετεράνους στρατιώτες που επέστρεψαν με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, με συνέπεια να εμφανίζουν διαταραχές μνήμης. Οπως είναι φυσικό, η ηλεκτρονική συσκευή θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης σε όσους έχουν τραυματισθεί στο κεφάλι από κάποιο τροχαίο ή άλλο ατύχημα και αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα. Παράλληλα, σύμφωνα με την υπηρεσία, θα ανοίξει τον δρόμο για να αντιμετωπισθεί και η έκπτωση της λειτουργίας της μνήμης που προκαλείται από νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ.

 

Για το εγκεφαλικό εμφύτευμα, η υπηρεσία θα επενδύσει 40 εκατομμύρια δολάρια, χρηματοδοτώντας την «αφρόκρεμα» των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων των ΗΠΑ, τα οποία θα συνεργαστούν την επόμενη τετραετία για την ανάπτυξή του. Ετσι, επικεφαλής των ερευνών θα είναι τα Πανεπιστήμια της Καλιφόρνιας (UCLA) και της Πενσιλβάνια, ενώ στις έρευνες θα συμμετάσχουν και επιστήμονες από το Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore. Στο πρότζεκτ, το οποίο έχει ονομαστεί Restoring Active Memory, θα πάρουν επίσης μέρος οι αμερικανικές επιχειρήσεις Medtronic και Neuropace.

 

Στην κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν οι υπεύθυνοι της DARPA με εκπροσώπους των ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων, ανακοινώθηκε πως στόχος είναι το εμφύτευμα να έχει ολοκληρωθεί ήδη στις αρχές του 2017, ώστε να δοκιμασθεί σε πρώτη φάση σε δύο ασθενείς. «Δεν πρόκειται για λόγια του αέρα», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Geoffrey Ling, διευθυντής του γραφείου βιολογικών τεχνολογιών της υπηρεσίας. «Εχουμε βάσιμες ελπίδες πως το νέο πρόγραμμα θα φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα». Το πρόγραμμα θα επικεντρωθεί στη δηλωτική μνήμη, δηλαδή τη λειτουργία αποθήκευσης και ανάκλησης τοποθεσιών και γεγονότων που είναι απαραίτητα στην καθημερινότητα. Ωστόσο, για την ανάπτυξη του εμφυτεύματος, θα πρέπει να ξεπερασθούν αρκετά εμπόδια. «Η πρώτη πρόκληση είναι να καταλάβουμε πώς πραγματικά λειτουργεί η μνήμη», δήλωσε ο Satinderpall Pannu από το Lawrence Livermore.

 

Γι’ αυτό τον σκοπό, οι ερευνητές θα ξεκινήσουν αρχικά με υγιείς εθελοντές, καταγράφοντας τις εγκεφαλικές τους λειτουργίες όσο αυτοί πραγματοποιούν μια σειρά από δραστηριότητες. Στη συνέχεια, θα μελετήσουν ασθενείς που χρησιμοποιούν ήδη εμφυτεύματα – ανθρώπους που πάσχουν από Πάρκινσον ή επιληψία, στους οποίους μικρές ηλεκτρονικές συσκευές στον εγκέφαλο παρεμβαίνουν σε συγκεκριμένες περιοχές, είτε για να αμβλύνουν τα συμπτώματα είτε για να περιορίσουν τις επιληπτικές κρίσεις. Οι επιστήμονες από το UCLA θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα από επιληπτικούς στους οποίους έχουν εμφυτευθεί τέτοιες συσκευές, για να διαλευκάνουν τον τρόπο που λειτουργεί η μνήμη. Με αυτό τον τρόπο, θα «χαρτογραφήσουν» τη δραστηριότητα των νευρώνων και θα εντοπίσουν ποιες ομάδες εγκεφαλικών κυττάρων ενεργοποιούνται –ή αποτυγχάνουν να ενεργοποιηθούν– όταν δημιουργούμε, αποθηκεύουμε και ανακαλούμε αναμνήσεις.

 

Ολες αυτές οι πληροφορίες θα αξιοποιηθούν για τη σχεδίαση της συσκευής, με σκοπό αυτή να «αντιλαμβάνεται» πότε «αφυπνίζονται» οι εγκεφαλικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τη μνήμη, ώστε να τις συντονίζει με τέτοιο τρόπο που να παρακάμπτονται πλέον τα νευρωνικά «κυκλώματα» που δυσλειτουργούν. Οι ερευνητές του UCLA θα εστιάσουν στον ενδορινικό φλοιό, μια περιοχή του ιππόκαμπου όπου δημιουργούνται και αποθηκεύονται οι αναμνήσεις. Από την πλευρά της, η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια θα μελετήσει άλλα κέντρα του εγκεφάλου που παίρνουν μέρος στη λειτουργία της μνήμης, ανάμεσα στα οποία ο μετωπιαίος φλοιός, ο κροταφικός λοβός και ο βρεγματικός φλοιός.

 

Ελπίδες για παράλυτους ανθρώπους

 

Αν το πρόγραμμα που χρηματοδοτεί η DARPA έχει βάσιμες πιθανότητες να πετύχει τον στόχο του, ο κύριος λόγος είναι πως η επιστήμη τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει μια πολύ καλύτερη εικόνα για τον εγκέφαλο και τον τρόπο που αυτός λειτουργεί. Ο ίδιος λόγος κρύβεται πίσω από τις ελπίδες που δίνουν άλλα προγράμματα ανάπτυξης εμφυτευμάτων, τα οποία μπορούν επίσης να «επικοινωνούν» με τον εγκέφαλο – αυτή τη φορά, για να δώσουν τη δυνατότητα σε ανθρώπους που πάσχουν από κάποια μορφή παράλυσης να κινούν με τη σκέψη τα άκρα τους ή προσθετικά ρομποτικά μέλη.

 

Πιο πρόσφατο παράδειγμα το τσιπ που εμφύτευσε η αμερικανική μη κερδοσκοπική οργάνωση Battelle στον Ian Burkhart, χάρις στο οποίο ο 23χρονος Αμερικανός, παράλυτος από το στήθος και κάτω, μπορεί να κινεί ξανά τα δάχτυλα του δεξιού χεριού του. Τοποθετημένο με χειρουργική επέμβαση στον κινητικό φλοιό, το τσιπ καταγράφει τη δραστηριότητα των νευρώνων, «μεταφράζοντάς» την στις αντίστοιχες εντολές κίνησης, με τη βοήθεια ειδικών αλγορίθμων που ανέπτυξε γι’ αυτό τον σκοπό η Battelle. Μέσω ενός καλωδίου, οι εντολές μεταφέρονται σε ένα ειδικό «μανίκι» στο μπράτσο του Burkhart, όπου ηλεκτρόδια αναλαμβάνουν να διεγείρουν με ηλεκτρικά σήματα τους μυς, ώστε να κινούν τα δάχτυλα όπως ακριβώς σκέφτηκε ο Burkhart.

 

Με το τσιπ, ουσιαστικά παρακάμπτεται η μόνιμη βλάβη που έπαθε στη σπονδυλική στήλη ο Αμερικανός το 2010, έπειτα από ατύχημα σε κατάδυσή του στον Ατλαντικό Ωκεανό. Αν και προς το παρόν μπορεί απλώς να ανοιγοκλείσει την παλάμη του, οι υπεύθυνοι της Battelle υποστηρίζουν πως η τεχνολογία βρίσκεται στα πρώτα της βήματα και θα βελτιωθεί αρκετά τα επόμενα χρόνια, για να προσφέρει σε ανθρώπους όπως ο Burkhart μεγαλύτερη αυτονομία στην καθημερινότητά τους

 

 

 

~ * Βαρυτικά κύματα: Ψάχνοντας για απαντήσεις * ~

 

 

 

 

 

Τον περασμένο Μάρτιο, οι επιστήμονες του πειράματος BICEP2 (Background Imaging of Cosmic Extragalactic Polarization ) είχαν ανακοινώσει την ανακάλυψη βαρυτικών κυμάτων  μέσω του αποτυπώματος που είχαν αυτά αφήσει στην πόλωση της ακτινοβολίας υποβάθρου, του απόηχου δηλαδή της Μεγάλης Έκρηξης που γέννησε το Σύμπαν πριν από 13.8 δισεκατομμύρια χρόνια.

 

H ανακάλυψη συνοδεύτηκε από διθυραμβικές αναλύσεις και χαιρετίστηκε ως μεγίστης σημασίας για την  επιστήμη, καθώς αποτελούσε βασική πρόβλεψη των σύγχρονων θεωριών για την εξέλιξη του Σύμπαντος. Λίγο καιρό μετά την ανακοίνωση ωστόσο, ξεκίνησε ένας κύκλος κριτικής και αμφισβήτησης για την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων, από μία αυξανόμενη μειοψηφία των επιστημόνων, οι οποίοι υποστηρίζουν πως το ίδιο σήμα το οποίο ερμηνεύτηκε ως ένδειξη για την ύπαρξη βαρυτικών κυμάτων θα μπορούσε να δημιουργηθεί από την ακτινοβολία της θερμής σκόνης που υπάρχει στο Γαλαξία μας.

 

Σε μία συνέντευξη στο περιοδικό Quanta, o Τσάο Λιν Κούο, πειραματικός φυσικός στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ο οποίος είχε βασικό ρόλο στο πείραμα BICEP2, δίνει τις δικές του εξηγήσεις για το   θέμα. Ο Κούο είχε σχεδιάσει τους ανιχνευτές φωτονίων του τηλεσκοπίου, το οποίο συνέλεγε δεδομένα για τρία χρόνια από την ερευνητική βάση στο Νότιο Πόλο και τα μετέδιδε μέσω δορυφόρου στους 47 επιστήμονες της ομάδας. Με τον καιρό, η ερευνητική ομάδα πειθόταν ολοένα και περισσότερο πως αυτό που είχε στα χέρια της συνιστούσε μία πολύ σημαντική επιστημονική ανακάλυψη, κάτι που τους οδήγησε στη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων.

 

Ο Κούο επισημαίνει πως η αμφιβολία μέσω της διατύπωσης εναλλακτικών προτάσεων αποτελεί μία πολύ συνηθισμένη διαδικασία στην επιστήμη. Δίνοντας πάντως σαφή νούμερα, εξηγεί πως τα συμπεράσματα του BICEP2 είχαν βασιστεί στη γνώση που υπήρχε εκείνο το διάστημα για την επίδραση που θα μπορούσε να έχει στα δεδομένα η σκόνη του Γαλαξία, κάτι που άλλαξε μετά τη δημοσίευση νέων μετρήσεων από τον ευρωπαϊκό διαστημικό δορυφόρο Πλανκ τον περασμένο Μάιο.

 

Εν αναμονή πάντως και νέων δεδομένων από το Πλανκ, τα οποία θα αφορούν και την περιοχή την οποία είχε μελετήσει το BICEP2, ακόμη δε μπορεί κανείς να αποφανθεί με σιγουριά για τον εάν πρόκειται για επιστημονικό λάθος ή μία μεγάλη ανακάλυψη. Για το λόγο αυτό, στην αναθεωρημένη έκδοση της ερευνητικής εργασίας στο περιοδικό Physical Review Letters, η επιστημονική ομάδα δίνει ένα μεγαλύτερο περιθώριο για την αβεβαιότητα των αποτελεσμάτων της πως η επίδραση της γαλαξιακής σκόνης ίσως να είναι μεγαλύτερη του αναμενόμενου. Τον τελικό λόγο λοιπόν φαίνεται πως θα έχει το Πλανκ, το οποίο αναμένεται να δημοσιεύσει τις νέες του μετρήσεις εντός των ερχόμενων μηνών.

 

Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως αυτό τον καιρό οι επιστήμονες ετοιμάζουν το διάδοχο του BICEP2, το τηλεσκόπιο BICEP3, το οποίο θα συνεχίσει την έρευνα για την πόλωση της ακτινοβολίας υποβάθρου με αυξημένη διακριτική ικανότητα, που θα μπορέσει να διακρίνει μεταξύ γαλαξιακής σκόνης και βαρυτικών κυμάτων. Επίσης, η ευρύτερη συνεργασία μεταξύ των διαφορετικών ερευνητικών ομάδων που εργάζονται στο ίδιο αντικείμενο είναι άλλη μία μέθοδος που αναμένεται να βελτιώσει την ποιότητα των αποτελεσμάτων. Σύμφωνα πάντως με τον Κούο, αυτό που έχει σημασία δεν είναι ποιος θα κάνει την ανακάλυψη, αλλά στο τέλος οι επιστήμονες να βρίσκουν τις απαντήσεις που ψάχνουν και στο θέμα αυτό έχει γίνει ταχεία πρόοδος.

 

 

 

 

 

http://www.naftemporiki.gr/story/832565/barutika-kumata-psaxnontas-gia-apantiseis














 

~ * Ερχεται ο βιολογικός «βηματοδότης» ...... * ~

 

 

Γονιδιακή θεραπεία υπόσχεται να καταργήσει τα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα

 

 

 

 

 

Καλιφόρνια 

 

Χρησιμοποιώντας έναν γενετικά τροποποιημένο ιό ως όχημα για την εισαγωγή επιπλέον γονιδίων σε κύτταρα της καρδιάς, ερευνητές στις ΗΠΑ κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα είδος βιολογικού βηματοδότη που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα.

 

Η ανθρώπινη καρδιά διαθέτει το δικό της βηματοδότη, το λεγόμενο φλεβόκομβο, μια ομάδα μερικών χιλιάδων κυττάρων που βρίσκονται στον αριστερό κόλπο και παράγουν αυθόρμητους ηλεκτρικούς παλμούς. Οι παλμοί αυτοί λειτουργούν ως μετρονόμος για τις συγχρονισμένες συσπάσεις του μυοκαρδίου.

 

Οι ηλεκτρονικοί βηματοδότες λειτουργούν ουσιαστικά ως τεχνητοί φλεβόκομβοι και το φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό. Οι συσκευές αυτές σώζουν χιλιάδες ζωές κάθε χρόνο, απαιτούν όμως χειρουργική επέμβαση για την τοποθέτησή τους, χρειάζονται αλλαγή μπαταρίας κάθε λίγα χρόνια και ενέχουν τον κίνδυνο μόλυνσης.

 

Τη λύση θα μπορούσε να δώσει η γονιδιακή θεραπεία που δοκίμασαν σε χοίρους ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου «Κέδροι του Σινά» στο Λος Άντζελες. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science Translational Medicine».

 

Η νέα γονιδιακή θεραπεία

 

 Σε πρώτη φάση η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας για να καταστρέψει το φλεβόκομβο σε 12 χοίρους -τα πειραματόζωα έζησαν, δεδομένου ότι η καρδιά διαθέτει δευτερεύοντες, πιο ασθενείς φυσικούς βηματοδότες, ωστόσο οι καρδιακοί παλμοί έπεσαν στους 50 ανά λεπτό, το μισό από ό,τι το φυσιολογικό στους χοίρους σε κατάσταση ηρεμίας.

 

Στη συνέχεια διοχετεύθηκε με ένεση απευθείας στην καρδιά ένας τροποποιημένος ιός, σχεδιασμένος να μεταφέρει στα κύτταρα ένα γονίδιο των χοίρων, με την ονομασία Tbx18, το οποίο εμπλέκεται στην ανάπτυξη της καρδιάς.

 

Μία μόλις μέρα αργότερα, τα κύτταρα που είχαν προσλάβει το γονίδιο άρχισαν να εκφράζουν γονίδια του φλεβοκόμβου. Η καρδιά απέκτησε ουσιαστικά έναν νέο βιολογικό βηματοδότη, σε διαφορετική θέση από τον κατεστραμμένο φλεβόκομβο.

 

Ο καρδιακός ρυθμός παρέμεινε σε φυσιολογικές τιμές στις δύο εβδομάδες που διήρκεσε η μελέτη, αν και παρουσίασε μια ελαφρά μείωση τις τελευταίες ημέρες.

 

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η γονιδιακή θεραπεία ίσως προσφέρει παροδικά μόνο αποτελέσματα. Ακόμα κι έτσι, όμως, θα ήταν χρήσιμη σε ασθενείς από τους οποίους αφαιρείται προσωρινά ο προσωρινός βηματοδότης λόγω λοίμωξης, ή ακόμα και σε βρέφη και παιδιά στα οποία η τοποθέτηση βηματοδότη είναι δύσκολη λόγω της ταχείας ανάπτυξης του σώματος.

 

Οι ερευνητές βρίσκονται ήδη σε επαφές με την FDA (την αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων) για το σχεδιασμό κλινικής μελέτης σε ανθρώπους.

 

Εκτιμούν όμως ότι αυτό απέχει περίπου δύο με τρία χρόνια.

 

 

 

 

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=616292