Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

~ * Έριξε...έδειξε...κι είδα....* ~










                           Το χέρι απλώνω σφιχτά το κρατάω,
                       το πέπλο της νύχτας  δυνατά το τραβάω,
                      στις πούλιες τα αστέρια, γράμματα κρύβω,
                                 Τ΄ ασήμι απ’ τη θάλασσα,
                       χορδές απ’ τον ήλιο, φεγγάρι φανάρι,
                                   το δρόμο σου δείχνω ,
                           η αυγή είμαι της ελπίδας εκείνης,
                               πέτα στα ύψη , άνεμος γίνε,
                       την ακτίδα του πιάσε κι εκεί πέρα μείνε.
                         Γαλάζιο το άγγιγμα, απαλό το χάδι,
                          κι απόψε μου είπε πως έρχεται πάλι,
                              απαλό  φώς του φεγγαριού,
                               στενάζει και πάλι η νύχτα,
                     την πρώτη ακτίδα έριξε, έδειξε και είδα…










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου