Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

~ * Παλιά πληγή ~ Θανάσης Παπακωνσταντίνου * ~










Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
μονάκριβη, δική μου.
Την ξεριζώνω απ' την καρδιά,
φυτρώνει στην αυλή μου........

Ανθίζει καταχείμωνο
που οι φωνές κοπάζουν,
Έχει τη φυλλωσιά πυκνή
και νύχια που χαράζουν.......

Αγαπημένα πρόσωπα,
αγαπημένα μάτια.
Έρχονται σαν τα κύματα
κι αφήνουν κατακάθια.......

Μαραίνεται απ' το γέλιο μου,
πίνει απ' τα δάκρυά μου.
Έρχεται στις παρέες μου
και κλέβει τη μιλιά μου.........

Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
πες μου τί να κοιτάξω.
Να μπω σε κόσμο σκοτεινό
ή πάλι ν' αγκαλιάσω;.........


Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου




1 σχόλιο:

  1. ~ * Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
    μονάκριβη, δική μου.
    Την ξεριζώνω απ' την καρδιά,
    φυτρώνει στην αυλή μου..........* ~

    ΑπάντησηΔιαγραφή