Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

~ * Έναν εξωπλανήτη-κόλαση που δεν θα έπρεπε να υπάρχει εντόπισε το τηλεσκόπιο James Webb * ~

 



Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb εντόπισε έναν μακρινό εξωπλανήτη που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Πρόκειται για τον TOI-561 b, μια υπέρθερμη «υπερ-Γη» που καλύπτεται από έναν ωκεανό λιωμένου μάγματος και περιβάλλεται από μια πυκνή ατμόσφαιρα καυτών αερίων.

Η ανακάλυψη αιφνιδίασε τους αστρονόμους, καθώς πολλά από τα χαρακτηριστικά αυτού του πλανήτη-κόλαση δεν μοιάζουν με ό,τι έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα στο σύμπαν και θα μπορούσαν να ανατρέψουν όσα γνωρίζουμε για τον σχηματισμό και την εξέλιξη των πλανητών, αναφέρει το LiveScience.

«Αυτά τα νέα δεδομένα γεννούν περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντούν», δήλωσε η επιστήμονας της NASA Johanna Teske, επικεφαλής της σχετικής μελέτης.

Ο TOI-561 b βρίσκεται σε απόσταση περίπου 280 ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Εξάντα, και έχει ακτίνα περίπου 1,4 φορές μεγαλύτερη από της Γης. Περιφέρεται γύρω από το άστρο του, που είναι ελαφρώς μικρότερο και ψυχρότερο από τον Ήλιο, ολοκληρώνοντας μία πλήρη τροχιά σε μόλις 11 ώρες. Το γεγονός αυτό τον κατατάσσει στη σπάνια κατηγορία των εξωπλανητών εξαιρετικά μικρής περιόδου περιφοράς. Η απόστασή του από το άστρο του είναι μόλις το ένα τεσσαρακοστό της απόστασης Ερμή–Ήλιου και είναι παλιρροϊκά «κλειδωμένος» με αυτό: η μία πλευρά του βλέπει μόνιμα το άστρο, ενώ η άλλη βρίσκεται σε διαρκή νύχτα.

Τι εξέπληξε τους αστρονόμους

Ο πλανήτης προβληματίζει τους ερευνητές από πολλές απόψεις. Έχει ασυνήθιστα χαμηλή πυκνότητα, κάτι που υποδηλώνει ότι σχηματίστηκε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Όπως εξηγεί η Teske και οι συνάδελφοί της στη μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal Letters, ο TOI-561 b περιφέρεται γύρω από ένα πολύ γηραιό, φτωχό σε σίδηρο άστρο, ηλικίας περίπου διπλάσιας από του Ήλιου, το οποίο ανήκει στον αποκαλούμενο παχύ δίσκο του Γαλαξία. «Πρέπει να σχηματίστηκε σε ένα χημικό περιβάλλον πολύ διαφορετικό από αυτό των πλανητών του δικού μας ηλιακού συστήματος», σημειώνει η Teske.




Η μεγαλύτερη έκπληξη, ωστόσο, προέκυψε από τις παρατηρήσεις του James Webb. Το όργανο NIRSpec (Φασματογράφος Εγγύς Υπέρυθρου) μέτρησε τη θερμοκρασία της φωτεινής πλευράς του πλανήτη, υπολογίζοντας πόσο μειώνεται το φως όταν ο TOI-561 b περνά πίσω από το άστρο του. Με βάση τη μικρή του απόσταση, αν επρόκειτο για έναν γυμνό βραχώδη πλανήτη, η θερμοκρασία θα έπρεπε να αγγίζει τους 2.700 βαθμούς Κελσίου. Αντί γι’ αυτό, μετρήθηκαν περίπου 1.800 βαθμοί Κελσίου.

Το παράδοξο της ατμόσφαιρας

Οι ερευνητές εξέτασαν και απέρριψαν διάφορες εξηγήσεις για αυτή την «ψυχρότερη» από το αναμενόμενο θερμοκρασία, καταλήγοντας σε μία μόνο πιθανή ερμηνεία: την ύπαρξη μιας παχιάς ατμόσφαιρας. Κάτι τέτοιο θεωρείται εξαιρετικά απίθανο για έναν πλανήτη που βρίσκεται τόσο κοντά στο άστρο του επί δισεκατομμύρια χρόνια, καθώς η έντονη ακτινοβολία θα έπρεπε να έχει απομακρύνει κάθε αέριο περίβλημα. Πώς λοιπόν ο TOI-601 b διατήρησε την ατμόσφαιρά του;

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ατμόσφαιρα του πλανήτη πρέπει να είναι πλούσια σε πτητικές ουσίες, προκαλώντας ισχυρούς ανέμους που μεταφέρουν θερμότητα από τη φωτεινή στη σκοτεινή πλευρά. Επιπλέον, υδρατμοί θα μπορούσαν να απορροφούν μέρος της υπέρυθρης ακτινοβολίας, ενώ φωτεινά νέφη γεμάτα πυριτικά άλατα, ένα βασικό συστατικό των πετρωμάτων στη Γη, θα μπορούσαν να ανακλούν το φως του άστρου.

«Χρειαζόμαστε πραγματικά μια πυκνή, πλούσια σε πτητικές ουσίες ατμόσφαιρα για να εξηγήσουμε όλες τις παρατηρήσεις», σημείωσε η Anjali Piette, συν-συγγραφέας της μελέτης.

Αν και ο TOI-561 b είναι κάθε άλλο παρά φιλόξενος για ζωή, η μελέτη της ατμόσφαιράς των εξωπλανητών αποτελεί βασικό μέρος της αποστολής του διαστημικού τηλεοσκοπίου James Webb και μπορεί να προσφέρει κρίσιμες γνώσεις για το πώς σχηματίζονται οι πλανητικές ατμόσφαιρες και πώς θα μπορούσε στο μέλλον να εντοπιστεί ζωή πέρα από τη Γη.





https://www.cnn.gr/kosmos/story/514264/enan-eksoplaniti-kolasi-pou-den-tha-eprepe-na-yparxei-entopise-to-tileskopio-james-webb





* ~ Επιστήμονες κατάφεραν να τρυπήσουν τόσο βαθιά που «μπήκαν» στον μανδύα της Γης * ~

 



Το ερευνητικό σκάφος JOIDES Resolution που κατάφερε να συλλέξει δείγμα από τον μανδύα της Γης σε βάθος 1.268 μέτρων

Arito Sakaguchi & IODP/TAMU

Για να κατανοήσουμε τη γεωλογία του πλανήτη μας, η μελέτη του μανδύα της Γης είναι πολύ σημαντική. Το στρώμα αυτό, που βρίσκεται ανάμεσα στον στερεό φλοιό και τον λιωμένο εξωτερικό πυρήνα, αντιπροσωπεύει περίπου το 70% της μάζας της Γης και το 84% του όγκου της.

Παρά τον καθοριστικό του ρόλο στις γεωλογικές διεργασίες, οι επιστήμονες δεν είχαν μέχρι πρόσφατα καταφέρει να συλλέξουν δείγματα πετρωμάτων απευθείας από τον μανδύα. Άλλωστε, ο φλοιός που θα πρέπει να τρυπηθεί έχει μέσο πάχος 14 έως 19 χιλιόμετρα. Ωστόσο, υπάρχουν και εξαιρέσεις· περιοχές όπου ο φλοιός είναι πολύ λεπτότερος και οι τεκτονικές διεργασίες αποκαλύπτουν τον μανδύα. Μία τέτοια περιοχή βρίσκεται στη Μεσο-Ατλαντική Ράχη, κοντά σε ένα υποθαλάσσιο ορεινό όγκο γνωστό ως Μασίφ Ατλαντίς, αναφέρει το Popular Mechanics.

Εξόρυξη – ρεκόρ

Στο σημείο αυτό, μια διεθνής επιστημονική ομάδα κατάφερε τον Μάιο του 2023 να εξάγει έναν πυρήνα πετρωμάτων από το εντυπωσιακό βάθος των 1.268 μέτρων. Η αποστολή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Προγράμματος Διερεύνησης των Ωκεανών (IODP) με το ερευνητικό πλοίο JOIDES Resolution, μήκους 143 μέτρων, το οποίο μισθώνει το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science.

Ο πυρήνας αυτός αποτελεί το βαθύτερο δείγμα μανδύα που έχει συλλεχθεί έως σήμερα. Ο αρχικός στόχος των ερευνητών ήταν μόλις 200 μέτρα, καθώς αυτό ήταν το μεγαλύτερο βάθος στο οποίο είχε φτάσει ποτέ γεώτρηση σε μανδυακά πετρώματα. Ωστόσο, η διαδικασία εξελίχθηκε πολύ ταχύτερα από το αναμενόμενο και η ομάδα προχώρησε σε βάθος άνω του ενός χιλιομέτρου, διακόπτοντας μόνο λόγω χρονικών περιορισμών της αποστολής.

Τα μανδυακά πετρώματα

Η προκαταρκτική ανάλυση του πυρήνα αποκάλυψε την παρουσία περιδοτιτών, κυρίως ενός τύπου που ονομάζεται χαρτσβουργίτης, ο οποίος σχηματίζεται μέσω μερικής τήξης μανδυακών πετρωμάτων. Εντοπίστηκαν επίσης γάββροι, που είναι χονδρόκοκκα ηφαιστειακά πετρώματα. Και οι δύο τύποι πετρωμάτων είχαν αντιδράσει χημικά με θαλασσινό νερό, αλλάζοντας τη σύνθεσή τους.

Παρά τη σημασία του ευρήματος, η αποστολή δεν πέτυχε έναν από τους μεγάλους στόχους της γεωεπιστήμης: τη διάσχιση της ασυνέχειας Μοχοροβίτσιτς, γνωστής και ως ασυνέχεια Μόχο, που θεωρείται το πραγματικό όριο ανάμεσα στον φλοιό και τον «καθαρό» μανδύα. Μελλοντικές αποστολές ενδέχεται να συνεχίσουν τη διερεύνηση της περιοχής κοντά στο Μασίφ Ατλαντίς. Ωστόσο, η προοπτική αυτή παραμένει αβέβαιη, καθώς η χρηματοδότηση για περαιτέρω γεωτρήσεις με το JOIDES Resolution δεν εγκρίθηκε μετά το 2024. Έτσι, την ώρα που η επιστήμη φαίνεται να πλησιάζει όσο ποτέ στην άμεση μελέτη του μανδύα, το μέλλον αντίστοιχων αποστολών παραμένει αβέβαιο.




https://www.cnn.gr/kosmos/story/519337/epistimones-kataferan-na-trypisoun-toso-vathia-pou-mpikan-ston-mandya-tis-gis















~ * Γεννήθηκε το πρώτο μωρό στη Βρετανία με μεταμόσχευση μήτρας από νεκρή δότρια * ~

 




Το πρώτο μωρό στο Ηνωμένο Βασίλειο που γεννήθηκε έπειτα από μεταμόσχευση μήτρας από αποβιώσασα δότρια είναι γεγονός. Ο μικρός Χιούγκο ήρθε στον κόσμο, δίνοντας ελπίδα σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα γονιμότητας.

Η μητέρα του είχε διαγνωστεί, από νεαρή ηλικία, με σύνδρομο Asperger, καθώς και με μια σπάνια πάθηση του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από απουσία ή σοβαρή υπανάπτυξη της μήτρας. Οι γιατροί της είχαν αποκλείσει το ενδεχόμενο να αποκτήσει παιδί, ωστόσο πλέον η ίδια κάνει λόγο «θαύμα».

Η μητέρα υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μήτρας, μια επέμβαση σπάνια παγκοσμίως, ενώ ακόμα λιγότερες είναι εκείνες με μήτρα από αποβιώσασα δότρια. Ο Χιούγκο είναι μόλις το τρίτο μωρό που γεννιέται στην Ευρώπη έπειτα από τέτοια διαδικασία.

Σημειώνεται ότι η πρώτη μεταμόσχευση μήτρας στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιήθηκε το 2023 και αφορούσε ασθενή με το ίδιο σύνδρομο, η οποία έλαβε μήτρα από ζώσα δότρια, την αδελφή της. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου τα δύο τρίτα των μεταμοσχεύσεων μήτρας διεθνώς προέρχονται από εν ζωή δότριες.

Η επιτυχής γέννηση του μικρού Χιούγκο αναδεικνύει τη σημαντική πρόοδο της ιατρικής επιστήμης στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και των μεταμοσχεύσεων, ανοίγοντας νέους δρόμους για γυναίκες που μέχρι πρότινος δεν είχαν τη δυνατότητα να κυοφορήσουν.



https://www.ertnews.gr/eidiseis/diethni/iatriko-thayma-gennithike-to-proto-moro-sti-vretania-me-metamosxeysi-mitras-apo-nekri-dotria/