~ * Ομοιοπαθητική Ιατρική , τι είναι....* ~

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική είναι ένας διαφορετικός  τρόπος να βλεπεις τον Άνθρωπο. Δεν ξεκινά απο την ασθένεια, αλλά απο το βίωμα του κάθε ανθρώπου , καθώς ο καθένας μας αποτελεί μια διαφορετική οντότητα και αντιδρά διαφορετικά στα όποια ερεθίσματα της ζωής του.

Στα σημεία που η σύγχρονη σκέψη συχνά χωρίζει το σώμα, την ψυχή και τα επίπεδα του ανθρώπου, η ομοιοπαθητική έρχετε και τα ενώνει.

Σ έναν κόσμο με γρήγορους ρυθμούς και καταστασεις, η ομοιοπαθητική  σε καλεί να σταθείς λίγο και να δεις τα σημάδια, όχι ώς εχθρούς που πρέπει να κατασταλούν , αλλά ως μηνύματα που ζητούν να γίνουν κατανοητά.

Κάθε σύμπτωμα γίνεται γλώσσα, κάθε αντίδραση ένας καθρέφτης του εσωτερικού μας τόπου. Δεν υπόσχεται θαύματα, ούτε εύκολες απαντήσεις. Προσφέρει όμως κάτι ουσιαστικό, μια διαδικασία επανασύνδεσης με σένα.

Μας καλεί να επιστρέψουμε σε μια βαθύτερη ισορροπία, εκεί η θεραπεία δεν είναι απλά μόνο η απουσία της Νόσου, αλλά η αποκατάσταση της Αρμονίας μέσα μας.

Ίσως μας θυμίζει κάτι που όλοι μας έχουμε ξεχάσει, πως μέσα μας υπάρχει η τάση προς τη Ίαση, το μόνο που χρειάζεται είναι ο χώρος για να εκφραστεί...

Ο Ιπποκράτης έλεγε....

v Τα ενάντια τοις εναντίοις εισίν ιάματα.

v Ασκείν περί τα νοσήματα δύο, ωφελείν ή μη βλάπτειν.

v Αγνώς και οσίως διατηρήσω βίον τον εμόν και τέχνην την εμήν.

v Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή, ο δε καιρός οξύς, η δε πείρα σφαλερή, η δε κρίσις χαλεπή. ( η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ σύντομη για να προλάβει κανείς να μάθει και να τελειοποιήσει την επιστήμη ή την τέχνη του (που απαιτεί ατελείωτο χρόνο), η ευκαιρία για δράση χάνεται γρήγορα, η εμπειρία είναι συχνά απατηλή και η σωστή απόφαση είναι δύσκολη.)

 

Ο Χάννεμαν πάλι έλεγε...

v Οτι δεν υπαρχουν ασθένειες, μόνο ασθενείς

v Οτι το φάρμακο πρεπει να ταιριαζει με ολα τα επιμέρους συμπτωματα και όχι μόνο με την νόσο.

v Οτι η αναγκαια ποσότητα φαρμακου που χρειάζεται για να επιτευχθεί μια θεραπεία είναι απειροελάχιστη εφόσον εχει βρεθεί το σωστό φάρμακο.

v Οτι τα συμπτωματα της νόσου, κατα την διάρκεια της διαδικασίας της θεραπείας εξαφανίζονται με την αντίστροφη φορά της εμφανισής τους.

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ~ ΜΥΡΣΙΝΗ

~ * ΠΕΝΤΑΝΕΥΡΟ ΒΟΤΑΝΟ * ~

 

https://www.tiktok.com/@athanasia_1117/video/7561857998075874582?is_from_webapp=1&sender_device=pc

~ * ΓΑΛΑΝΘΟΣ - ΜΟΛΥ * ~

 

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι GALANTHU Snivalis(Γάλανθος ο χιονώδης).Ανήκει στην οικογένεια των αμαρυλλιδών.
Φύεται σε όλη την Ευρώπη.
Στη χώρα μας το συναντούμε σπάνια, κυρίως σε Ιωάννινα, Αρκαδία, Υμηττό, Τήνο, Νάξο, Κέρκυρα καθώς και στο όρος Κάκαβος της Χαλκιδικής, ιδιαίτερα στην περιοχή των Σκουριών, καθώς και στο όρος Πάικο. Είναι γνωστό και με το κοινό όνομα Καμπανούλες. Είναι βολβώδες πολυετές φυτό, ποώδες το ύψος του οποίου φτάνει τα 10 με 20εκατοστά. Φύλλα γραμμωτά, σπαθοειδή, πράσινα κυανωπά που φυτρώνουν από την βάση. Άνθη μονήρη λευκά, κρεμασμένα σαν καμπάνες, που στο εσωτερικό τους τμήμα έχουν πράσινες κηλίδες. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα και επικονιάζονται από τις μέλισσες. Είναι το πλέον γνωστό από τα 20 είδη του γένους του. Είναι ένα απ’ τα πιο σπάνια και πιο όμορφα λουλούδια που σηματοδοτούν με την ανθοφορία τους τον ερχομό της Άνοιξης. Άλλα λουλούδια έχουν για εχθρούς τους την παγωνιά και τις χαμηλές θερμοκρασίες και δεν αντέχουν, ο Γάλανθος όμως, ακόμη και σε χιονισμένα δάση, προβάλλει σαν ένα μικρό θαύμα με τα πανέμορφα άνθη του. Το συναντάμε όπως αναφέραμε σε ελάχιστα μέρη και γι’αυτό το λόγο έχει καταχωρηθεί στο κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων με εξαφάνιση φυτών της Ελλάδας ως σπάνιο (R).Στη χώρα μας υπάρχει ακόμη ένα είδος, ο Γάλανθος της Βασίλισσας Όλγας πάνω στον Ταΰγετο.

Ιστορικά στοιχεία:
Είναι πιθανόν το φυτό που αναφέρει ο Όμηρος ως «μώλυ» ότι έδωσε ο θεός Ερμής στον Οδυσσέα σαν αντίδοτο στα μαγικά φίλτρα της Κίρκης. Ο Διοσκουρίδης σ’ένα από τα πέντε βιβλία του «Περί ύλης Ιατρικής», γραμμένο το 70-77 μ.Χ., αναφέρει τη θεραπευτική δράση της δρόγης Galanthus nivalis ως βελτιωτική της μνήμης. Ακόμη και σήμερα όμως χρησιμοποιούμε την ίδια δραστική ουσία, τη Γαλανταμίνη, απομονωμένη πλέον και σε σκεύασμα, στη θεραπευτική-επιβραδυντική αγωγή της νόσου του Alzheimer. Η ονομασία Galanthus δόθηκε από τον βοτανολόγο Karl Linnaeusτο 1735 και προέρχεται από τις λέξεις «γάλα» και «ανθώ». Η ονομασία «χιονώδες» ή «νιφάδα χιονιού» εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε βιβλίο του John Gerard που εκδόθηκε το1597.Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιήθηκε ως εμετικό.

Συστατικά – χαρακτήρας:
Τα δραστικά συστατικά που περιέχονται στο βολβό, είναι τα αλκαλοειδή ταζεττίνη, λυκορίνη και άλλες γαλανθαμίνες. Στα φύλλα υπάρχει μόνο η ταζεττίνη.
Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη-συλλογή:
Ανάλογα με το σημείο στην Εύκρατη ζώνη που βρίσκεται το φυτό, ανθίζει πρώιμα την άνοιξη ή αργά στα τέλη του χειμώνα (Φεβρουάριο και Μάρτιο). Οι σπόροι του ωριμάζουν Μάιο και Ιούνιο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό αλλά κυρίως ο βολβός του. Η συλλογή τους γίνεται Μάρτιο και Απρίλιο.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Δρα ως εμετικό. Χρησιμοποιείται ως βελτιωτικό της μνήμης. Λόγω της παρουσίας της γαλανταμίνης θεωρείται χρήσιμο στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου Αlzheimer’s (αναστολή ακετυλοχολινεστεράσης). Επίσης, χρησιμοποιείται ως εμετικό, κυρίως στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Παρασκευή και δοσολογία:
Παρασκευάζεται ο αφέψημα των βολβών. Χρησιμοποιούνται ένας ή δύο βολβοί που βράζουμε σε ένα φλιτζάνι νερό μέχρι να μείνει το μισό. Πίνουμε ένα φλιτζάνι και ο εμετός έρχεται αμέσως.

Προφυλάξεις:
Μπορεί να παρατηρηθεί ναυτία, έμετος, διάρροια, κόπωση, ζάλη, ανορεξία και μείωση του σωματικού βάρους. Δεν έχει αναφερθεί καμία τοξική εκδήλωση. Σε περίπτωση πολιομυελίτιδας πρέπει να προσέχεται επιμελώς η δόση.

https://www.haniotika-nea.gr/galanthos-o-chionodis-3/#:~:text=%CE%98%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82:%20%CE%94%CF%81%CE%B1%20%CF%89%CF%82%20%CE%B5%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C.%20%CE%A7%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9%20%CF%89%CF%82%20%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7%CF%82.

~ * Μαγνητική κάψουλα θα απλοποιήσει την εξέταση του εντέρου Την επανάσταση στην κολονοσκόπηση υπόσχεται να φέρει η νέα τεχνική, η οποία πρόκειται να δοκιμαστεί σε ανθρώπους το 2018 * ~

Αμερικανοί ερευνητές παρουσίασαν στην Digestive Disease 

Week στο Σικάγο μια μαγνητική κάψουλα που φιλοδοξεί να

 αλλάξει τον τρόπο που γίνεται η κολονοσκόπηση. Αν και

 προς το παρόν έχει δοκιμαστεί επιτυχώς μόνον σε χοίρους,

 οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους αναμένεται να ξεκινήσουν εντός του 2018. 

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου

 Βάντερμπιλτ του Τενεσί, με επικεφαλής τον αναπληρωτή

 καθηγητή Κιθ Ομπστάιν, δημιούργησαν την μαγνητική

 κάψουλα διαστάσεων 18 χιλιοστών, η οποία εισάγεται 

πρωκτικά και διαθέτει κάμερα, ενώ μπορεί να πραγματοποιεί

με επιτυχία μανούβρες ακριβείας μέσα στο έντερο. Εκτός

 από διάγνωση, μπορεί να εκτελέσει λειτουργίες του 

κλασσικού ενδοσκοπίου, όπως αφαίρεση πολύποδα ή λήψη

 ιστού για βιοψία. 

Η κίνησή της καθοδηγείται από έναν εξωτερικό μαγνήτη, ο

 οποίος είναι προσαρτημένος πάνω σε ένα εξωτερικό 

ρομποτικό βραχίονα, που κινείται πάνω από το σώμα του

 ασθενούς, χωρίς να εφάπτεται στο σώμα του. 

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η μαγνητική κάψουλα θα κάνει

 τις κολονοσκοπήσεις πιο ακριβείς και κυρίως πιο φιλές στον

 ασθενή, ώστε περισσότεροι άνθρωποι να παίρνουν την 

απόφαση να κάνουν τη συγκεκριμένη εξέταση. Η 

κολονόσκόπηση έχει μάλλον κακή φήμη, αλλά μπορεί να

 σώσει ζωές, ανιχνεύοντας έγκαιρα προκαρκινικές 

αλλοιώσεις και καρκίνους του παχέος εντέρου.

«Αναπτύξαμε αυτή την ρομποτική κάψουλα, προκειμένου να

 κάνουμε πολύ πιο εύκολο τον έλεγχο του εντέρου τόσο για 

το γιατρό, όσο και για τον ασθενή», εξήγησε ο δρ Ομπστάιν.

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=878897

~ * Οι ανθεκτικοί στα αντιβιοτικά εντερόκοκκοι παλαιότεροι από τους δεινοσαύρους Πριν από 450 εκ. χρόνια είχε κάνει την εμφάνισή του ο πρώτος πρόγονος των υπερμικροβίων που προκαλούν σοβαρές λοιμώξεις * ~

Μασαχουσέτη 

Πριν από περίπου 450 εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν περπατήσουν οι δεινόσαυροι στη Γη, είχε κάνει την εμφάνισή του ο πρώτος πρόγονος των σημερινών εντερόκοκκων, μικροβίων που είναι υπερανθεκτικά στα αντιβιοτικά και στα αντισηπτικά.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Cell. 

Κίνδυνος για σοβαρές λοιμώξεις

Οι εντερόκοκκοι είναι μικροοργανισμοί που διαβιούν στο ανθρώπινο έντερο, αλλά επίσης μπορούν να προκαλέσουν δυνητικά επικίνδυνες λοιμώξεις στο αίμα, στο ουροποιητικό σύστημα και σε άλλα όργανα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), με επικεφαλής την ειδική στη γενετική των βακτηρίων δρα Ασλι Έρλ του Ινστιτούτου Broad, ανέλυσαν το γονιδίωμα του εντερόκοκκου, ανατρέχοντας στο εξελικτικό παρελθόν του.

Η γενετική ανάλυση αποκάλυψε ότι ο πρόγονος των εντερόκοκκων εμφανίστηκε πριν από 425 έως 500 εκατομμύρια χρόνια, σε μια εποχή που άρχιζαν να έρπουν τα πρώτα ζώα στην ξηρά, μετά την έξοδό τους από τη θάλασσα. Τότε προφανώς ο εντερόκοκκος «τρύπωσε» στο σώμα τους και, στη μακραίωνη πορεία του, απέκτησε νέα γονίδια και τις άκρως ανθεκτικές ιδιότητές του, με συνέπεια η αντίστασή του στα αντιβιοτικά να αποτελεί σήμερα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου το 5% των ασθενών στα νοσοκομεία αναπτύσσουν κατά την παραμονή τους ανθεκτικές λοιμώξεις. 

«Συγκάτοικοι» με τα ζώα 

Τα βακτήρια εμφανίσθηκαν σχεδόν πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ τα πρώτα ζώα πριν από 542 εκατομμύρια χρόνια μέσα στη θάλασσα. Καθώς τα πρώτα ζώα ζούσαν μέσα σε μια θάλασσα γεμάτη βακτήρια, τα τελευταία έμαθαν να ζουν μέσα και πάνω στα ζώα, πότε βοηθώντας τα (π.χ. να διασπάσουν την τροφή) και πότε αρρωσταίνοντάς τα. Όταν, 100 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, τα ζώα έκαναν τη μεγάλη έξοδο από το νερό προς τη στεριά, πήραν μαζί τους τα μικρόβια.

Οι εντερόκοκκοι ζουν μέσα στα περισσότερα -αν όχι σε όλα- τα σημερινά ζώα της ξηράς. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, πιθανότατα ζούσαν επίσης στο έντερο όλων σχεδόν των ζώων που υπήρξαν κάποτε και τα οποία σήμερα έχουν πια εξαφανισθεί. Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια νέα κατηγορία ζώων, έκανε την εμφάνισή του κι ένα νέο είδος εντερόκκοκου, που θα συμβίωνε με τα νέα ζώα.

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=879280

~ * Μην πάτε για ύπνο θυμωμένοι! Πρόκειται για παλιά λαϊκή σοφία, αλλά τώρα επιβεβαιώνεται και πειραματικά: αν πέσετε για ύπνο με αρνητικά συναισθήματα, παγιώνονται οι δυσάρεστες αναμνήσεις και σας μένει μια μνησικακία. Γι’ αυτό λύστε τις διαφορές σας και μετά νάνι! * ~

Είναι ένα παλιό ρητό το οποίο θεωρείται ότι αποτελεί «χρυσή» συμβουλή κυρίως για τις προσωπικές σχέσεις: «ποτέ μην πηγαίνετε για ύπνο θυμωμένοι». Και, όπως φαίνεται, δεν πρόκειται για απλό κλισέ. Μια νέα μελέτη ανακάλυψε ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας λόγος για να αποφεύγουμε να κοιμόμαστε «αγκαλιά» με τον θυμό μας. Σύμφωνα με τα ευρήματά της η αιτία που μας έχει θυμώσει - ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, η ανάμνησή της - θα χαραχθεί πιο βαθιά στη μνήμη μας κατά τη διάρκεια του ύπνου, αφήνοντας ανοιχτές πληγές που θα μας είναι δυσκολότερο να κλείσουμε.

Τα μονοπάτια της μνήμης

Τα τελευταία χρόνια η επιστήμη έχει αρχίσει να ξεκλειδώνει κάποια από τα μυστικά της μνήμης μας - μια λειτουργία που δεν είναι σημαντική μόνο για τη μάθηση και τις γνωστικές ικανότητές μας αλλά και για την ίδια την ταυτότητα, την προσωπικότητα και τη συναισθηματική ισορροπία μας. Ο ύπνος έχει αναδειχθεί σε έναν σημαντικό παράγοντα και ένας λόγος για αυτό είναι το ότι, σύμφωνα με την κρατούσα πλέον θεωρία, ενώ εμείς κοιμόμαστε ο εγκέφαλός μας βρίσκει την ευκαιρία να «τακτοποιήσει» τις αναμνήσεις που έχουμε αποκτήσει κατά τη διάρκεια της ημέρας και να «παγιώσει» τις πιο έντονες από αυτές μεταφέροντάς τες από τη βραχύχρονη ή βραχυπρόθεσμη μνήμη στη μακρόχρονη ή μακροπρόθεσμη μνήμη μας. Οπως είναι ευνόητο, οι αναμνήσεις που αποθηκεύονται στη μακρόχρονη μνήμη κατά κάποιον τρόπο «εμπεδώνονται» και είναι δυσκολότερο να ξεχαστούν.

Κάτι τέτοιο είναι ευπρόσδεκτο όταν οι νεοπαοκτηθείσες πληροφορίες αφορούν νέες γνώσεις αλλά μπορεί να αποβεί επώδυνο στην περίπτωση που συνδέονται με δυσάρεστες ή τραυματικές εμπειρίες - όταν πρόκειται δηλαδή για αρνητικές συναισθηματικές αναμνήσεις. Βεβαίως υπάρχει «αντίδοτο» για αυτό: η ικανότητά μας να καταστέλλουμε τις ανεπιθύμητες συναισθηματικές αναμνήσεις μας είναι ένας σωτήριος μηχανισμός, καθοριστικός για την ψυχική υγεία μας. Κάποιες φορές ωστόσο η ικανότητα αυτή φαίνεται να «πάσχει», συμβάλλοντας σε διάφορες ψυχικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη ή η διαταραχή του μετατραυματικού στρες (PTSD). Το πώς ακριβώς παγιώνονται γενικώς οι αναμνήσεις στον εγκέφαλο είναι μια διαδικασία που έχει αρχίσει να μελετάται σχετικά πρόσφατα και παρουσιάζει ακόμη πολλά κενά για τους επιστήμονες. Ειδικότερα όμως η επίδραση που έχει η διαδικασία της παγίωσης στις αρνητικές συναισθηματικές αναμνήσεις μας και στην καταστολή τους είναι άγνωστη, αφού ως τώρα δεν είχε μελετηθεί.

Ο ύπνος σβήνει το «delete»

Σε αυτά τα αχαρτογράφητα νερά της μνήμης έστρεψε το «μικροσκόπιό» της - ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, τον λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο της - μια διεθνής ομάδα ερευνητών. Οι επιστήμονες εξέτασαν κατά πόσον η εκούσια καταστολή μιας «φρέσκιας» δυσάρεστης ανάμνησης είναι ευκολότερη προτού μεσολαβήσει η διαδικασία του ύπνου (και άρα η παγίωσή της) ή αφότου κοιμηθούμε με αυτήν. Η μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications», έδειξε ότι με τη μεσολάβηση του ύπνου ο εγκέφαλός μας αναδιοργανώνει τον τρόπο αποθήκευσης των δυσάρεστων αναμνήσεων, καθιστώντας δυσκολότερη τη «διαγραφή» τους. Τα ευρήματα θεωρούνται σημαντικά, καθώς όχι μόνο επιβεβαιώνουν τις υπάρχουσες θεωρίες σχετικά με την παγίωση και την καταστολή των αναμνήσεων αλλά παράλληλα τις επεκτείνουν και στο συναισθηματικό επίπεδο.

Ο Γιουνζέ Λιου, πρώτος συγγραφέας της μελέτης

«Πολλές μελέτες που έχουν γίνει σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ελέγχουμε τη συναισθηματική επιθετικότητά μας έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι μπορούν πράγματι να καταστείλουν εκούσια μια ανεπιθύμητη ανάμνηση» λέει στο «Βήμα» ο Γιουνζέ Λιου, διδακτορικός φοιτητής στο University College του Λονδίνου και πρώτος συγγραφέας της μελέτης. «Δεν γνωρίζαμε όμως ποιο είναι το κρίσιμο χρονικό παράθυρο για κάτι τέτοιο, προτού κάποιος πάει για ύπνο ή αφού κοιμηθεί, αφήνοντας δηλαδή να περάσει κάποιος χρόνος. Εδώ υπάρχουν δύο αντίθετες θεωρίες και η δική μας υπόθεση ήταν ότι μάλλον συμβαίνει το πρώτο, επειδή ο ύπνος θα θέσει σε λειτουργία το σύστημα παγίωσης της μνήμης. Θεωρήσαμε ότι αν αυτό ισχύει, κάποιες αναμνήσεις που έχουν αποθηκευθεί σε πρώτη φάση στον ιππόκαμπο θα έπρεπε να μεταφερθούν προς τον νεοφλοιό - αυτή είναι, σύμφωνα με τα μοντέλα, η διαδικασία της παγίωσης με την οποία μια ανάμνηση αποκτά μεγαλύτερη κατανομή στον εγκέφαλο και άρα η καταστολή της είναι δυσκολότερη. Και αυτό ακριβώς είδαμε να συμβαίνει».

Το πείραμα

Χρησιμοποιώντας μια μέθοδο η οποία είναι γνωστή ως «Σκέψου/Μη σκέφτεσαι», οι ερευνητές έδειξαν σε ομάδες εθελοντών μια σειρά από φωτογραφίες προσώπων τις οποίες φρόντισαν να συνδέσουν συνειρμικά με μια σειρά από φωτογραφίες που προκαλούσαν αρνητικά συναισθήματα (παιδιά που υποφέρουν, αιμόφυρτους τραυματίες κ.λπ.). Αφού ήλεγξαν αν οι συμμετέχοντες είχαν απομνημονεύσει τους συνειρμούς, τους κάλεσαν να επανέλθουν στο εργαστήριο την επόμενη ημέρα (μετά δηλαδή τη μεσολάβηση του ύπνου), οπότε και τους έδειξαν μια ακόμη σειρά από φωτογραφίες προσώπων και δυσάρεστων εικόνων (νέες αναμνήσεις στις οποίες δεν είχε μεσολαβήσει ο ύπνος).

Υστερα από 30 λεπτά της ώρας οι επιστήμονες έβαλαν τους εθελοντές στον εγκεφαλικό τομογράφο και τους έδειξαν ξανά τις φωτογραφίες των προσώπων ζητώντας τους είτε να ανασύρουν εκούσια τη δυσάρεστη ανάμνηση που συνδεόταν με κάθε πρόσωπο είτε να μην την ανασύρουν. «Οταν γίνεται κάτι τέτοιο, βλέπουμε δύο διαφορετικές σχετιζόμενες με τη μνήμη εγκεφαλικές δραστηριότητες: την καταστολή μιας ανάμνησης ή την ανάσυρση μιας ανάμνησης» εξηγεί ο κ. Λιου. Προκειμένου να εξετάσουν κατά πόσον η καταστολή των αναμνήσεων λειτούργησε οι ερευνητές συνέκριναν την εγκεφαλική δραστηριότητα με εκείνη που προκαλούσαν ορισμένες «ουδέτερες» φωτογραφίες που είχαν δείξει στους εθελοντές ως «εικόνες αναφοράς».

«Αν η καταστολή είχε λειτουργήσει, τότε η συγκεκριμένη ανάμνηση δεν θα έπρεπε να φαίνεται πουθενά στην εγκεφαλική δραστηριότητα σε σχέση με την ανάμνηση της εικόνας αναφοράς» εξηγεί ο ερευνητής. «Και αυτό ακριβώς είδαμε, αλλά μόνο για τις φωτογραφίες που είχαν απομνημονευθεί μισή ώρα πριν. Η εικόνα της εγκεφαλικής δραστηριότητας ήταν σημαντικά διαφορετική για τις αναμνήσεις στις οποίες είχε μεσολαβήσει ο ύπνος». Οπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, οι «μετά τον ύπνο» αναμνήσεις φαίνονταν να μεταφέρονται από τον ιππόκαμπο και να δημιουργούν δίκτυα στον νεοφλοιό. Η καταστολή τους ήταν δυσκολότερη και, όπως προβλέπεται από τα υπάρχοντα μοντέλα, συνδεόταν με εντονότερη δραστηριότητα στον προμετωπιαίο φλοιό (περιοχή που σχετίζεται μεταξύ άλλων με τον σχεδιασμό, την οργάνωση και τη λήψη αποφάσεων) συνοδευόμενη από μικρότερη δραστηριότητα στον ιππόκαμπο και στην αμυγδαλή (περιοχές που σχετίζονται με τη μνήμη και τα συναισθήματα).

Συμβουλές για κάθε μέρα και θεραπείες

«Η παλιά συμβουλή που λέει να μην πέφτετε για ύπνο θυμωμένοι έχει κάποια αξία, γιατί αν κοιμηθείτε θυμωμένοι θα σας είναι πιο δύσκολο να ξεχάσετε την αιτία που σας προκάλεσε αυτόν τον θυμό» επισημαίνει ο κ. Λιου. «Αυτό σημαίνει ότι θα σας μείνει ένα είδος μνησικακίας που μπορεί να βλάψει τις προσωπικές σας σχέσεις. Γι' αυτό είναι καλύτερο να προσπαθείτε να λύνετε τις διαφορές σας προτού κοιμηθείτε». Παρά το γεγονός ότι αυτό μπορεί να αποτελεί μια καλή «καθημερινή συνταγή», ο ερευνητής υπογραμμίζει ότι το πείραμα έγινε με υγιείς εθελοντές και άρα τα ευρήματά του δεν μπορούν να έχουν άμεση εφαρμογή σε διαταραχές όπως το μετατραυματικό στρες.

Επίσης το συγκεκριμένο πείραμα δεν συμπεριέλαβε τον παράγοντα του χρόνου, τον οποίο ο κ. Λιου και οι συνεργάτες του θεωρούν πολύ σημαντικό και σκοπεύουν να εξετάσουν στην επόμενη μελέτη τους. «Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε άτομα με διαταραχή μετατραυματικού στρες ή διαταραχή άγχους είναι να δούμε αν οι εθελοντές μπορούν να καταστείλουν και να ξεχάσουν τραυματικές αναμνήσεις που έχουν από μήνες ή χρόνια πριν» τονίζει. «Πιστεύουμε πως μια στρατηγική γνωστή ως επαναπαγίωση της μνήμης - ουσιαστικά δηλαδή το να επανενεργοποιήσουμε ορισμένες αναμνήσεις και στη συνέχεια να προσπαθήσουμε να τις καταστείλουμε - ενδέχεται να αποτελέσει μια υποσχόμενη μέθοδο».

http://www.tovima.gr/science/article/?aid=852082

~ * Πείραμα απελευθέρωσης «μεταλλαγμένων» κουνουπιών στη Φλόριντα Οι ειδικοί στοχεύουν στην αντιμετώπιση ασθενειών όπως ο Ζίκα και ο δάγγειος πυρετός * ~

Το κουνούπι Aedes aegypti («Αηδής ο αιγυπτικός») είναι φορέας μιας πληθώρας επικίνδυνων ασθενειών

Μαϊάμι, Φλόριντα 

Έπειτα από το πράσινο φως που έδωσαν οι κάτοικοι και οι αρμόδιες αρχές, εκατομμύρια γενετικά τροποποιημένα αρσενικά κουνούπια θα απελευθερωθούν στην Φλόριντα σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν ασθένειες όπως ο δάγγειος πυρετός και ο Ζίκα.

Τα «μεταλλαγμένα» κουνούπια, τα οποία δημιουργήθηκαν από τη βρετανική εταιρεία Oxitec, φέρουν ένα γονίδιο που προκαλεί πρόωρο θάνατο στους απογόνους. Η ιδέα είναι ότι διασταύρωση των κουνουπιών αυτών με θηλυκά κουνούπια στη φύση θα μειώσει δραστικά τον πληθυσμό των εντόμων.

Σύμφωνα με την εταιρεία, ένα αντίστοιχο πείραμα στην πολιτεία Σάο Πάολο της Βραζιλίας μείωσε κατά 82% τους πληθυσμούς του ξενόφερτου κουνουπιού Aedes aegypti, γνωστού και ως «κουνούπι τίγρης», το οποίο μεταδίδει στον άνθρωπο τον δάγγειο και τον κίτρινο πυρετό. Τα κρούσματα δάγγειου πυρετού φέρονται επίσης να μειώθηκαν κατά 90%.

Θα ακολουθήσουν μεγαλύτερες δοκιμές

Η Oxitec σχεδιάζει τώρα μεγαλύτερες δοκιμές πεδίου σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σύμφωνα με τον οποίο η τεχνολογία των «μεταλλαγμένων» κουνουπιών μπορεί να περιορίσει την εξάπλωση του ιού Ζίκα.

Δοκιμές μικρής κλίμακας έχουν πραγματοποιηθεί από την Oxitec και στον Παναμά και τα Νησιά Κέιμαν, ενώ ανάλογα σχέδια εξετάζουν και η Μαλαισία και η πολιτεία της Φλόριντα στις ΗΠΑ.

Εκτός από κουνούπια, η Oxitec έχει επίσης δημιουργήσει στείρους αρσενικούς δάκους, οι οποίοι δοκιμάστηκαν σε μικρή κλίμακα στην Κρήτη και περιμένουν τώρα έγκριση για χρήση στους ελαιώνες της Ισπανίας.

Όπως αναφέρει το περιοδικό New Scientist, η δοκιμή που σχεδιάζεται στη Φλόριντα εγκρίθηκε τον Αύγουστο από την FDA (Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων), η οποία έκρινε πως τα γενετικά τροποποιημένα κουνούπια «δεν θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις» στο περιβάλλον.

Το σχέδιο έλαβε επίσης την άδεια των κατοίκων σε ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα τον Νοέμβριο.

Κατά της δοκιμής τάχθηκε ωστόσο το 65% των κατοίκων στην περιοχή Κι Χέιβεν όπου θα απελευθερωθούν τα κουνούπια.

Κάτοικος της περιοχής συνεχίζει να συλλέγει υπογραφές μέσω Διαδικτύου, υποστηρίζοντας ότι «τα ερωτήματα είναι περισσότερα από τις απαντήσεις και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες».

Λόγω των αντιδράσεων, η Oxitec ίσως επιλέξει τελικά διαφορετική περιοχή για το πείραμα.

Η Oxitec εξαγοράστηκε το 2015 από την αμερικανική εταιρεία συνθετικής βιολογίας Intrexon για 160 εκατομμύρια δολάρια.

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=846527

~ * Το ηλεκτρονικό τσιγάρο «αλλάζει» εκατοντάδες γονίδια Τα γονίδια αυτά είναι καίριας σημασίας για την άμυνα των αεραγωγών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος * ~

Βόρεια Καρολίνα 

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο τροποποιεί εκατοντάδες γονίδια που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην άμυνα του αναπνευστικού συστήματος και σε ακόμη περισσότερα που είναι καίριας σημασίας για την άμυνα των αεραγωγών του ανώτερου αναπνευστικού, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Physiology. 

Παρόμοια επίδραση καπνίσματος-ατμίσματος

Αν και είναι γνωστό ότι το συμβατικό κάπνισμα, αλλάζει δεκάδες γονίδια στα επιθηλιακά κύτταρα της αναπνευστικής οδού, οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν παρόμοια επίδραση και του ατμίσματος. 

«Πραγματικά μας προκάλεσαν έκπληξη τα αποτελέσματα, γι’ αυτό και τα επανεξετάσαμε ώστε να βεβαιωθούμε για την ακρίβειά τους» εξηγεί η επικεφαλής ερευνήτρια, καθηγήτρια Παιδιατρικής, Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας Ιλονα Τζασπερς. 

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η εισπνοή ατμοποιημένων διαλυμάτων με γεύσεις, μέσω των ηλεκτρονικών τσιγάρων, κάθε άλλο παρά αθώα είναι σε επίπεδο γονιδιακής έκφρασης των επιθηλιακών κυττάρων, δηλαδή στο στάδιο εκείνο κατά το οποίο τα γονίδιά μας κωδικοποιούν για πρωτεΐνες σημαντικές για διάφορες κυτταρικές λειτουργίες. 

Αν και η διαπίστωση αυτή δεν μπορεί προς το παρόν να σχετιστεί με μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του ηλεκτρονικού τσιγάρου στην υγεία ή με τον κίνδυνο εκδήλωσης ασθενειών, όπως ο καρκίνος, το εμφύσημα ή η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, έρχεται να προστεθεί στα μέχρι τώρα στοιχεία που δείχνουν ότι δεν είναι ακίνδυνο. 

Η μελέτη

Για τη μελέτη των επιδράσεων του ηλεκτρονικού τσιγάρου σε γονίδια τα οποία βοηθούν τους αεραγωγούς του ανώτερου αναπνευστικού να καταπολεμήσουν δυνητικά επικίνδυνους παθογόνους μικροοργανισμούς, η δρ Τζασπερς έθεσε υπό ιατρική αξιολόγηση 13 μη καπνιστές, 14 καπνιστές και 12 χρήστες ηλεκτρονικού τσιγάρου. Κάθε συμμετέχων τηρούσε ένα ημερολόγιο καπνίσματος/χρήσης ηλεκτρονικού τσιγάρου.

Η δρ Τζασπερς σε συνεργασία με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσισκο ανέλυσαν δείγματα ούρων και αίματος των εθελοντών για να επιβεβαιώσουν τα επίπεδα της νικοτίνης στον οργανισμό τους, αλλά και βιοδείκτες σχετικούς με την έκθεση στον καπνό. 

Μετά από τρεις εβδομάδες, οι επιστήμονες πήραν δείγματα από τη ρινική κοιλότητα κάθε συμμετέχοντα και ανέλυσαν την έκφραση γονιδίων σημαντικών για την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού τους συστήματος. 

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες, τόσο οπτικά όσο και λειτουργικά, τα επιθηλιακά στρώματα των ρινικών κοιλοτήτων είναι όμοια με τα επιθηλιακά στρώματα των πνευμόνων. 

Όλα τα επιθηλιακά κύτταρα κατά μήκος των αεραγωγών (από τη μύτη μέχρι τα μικροσκοπικά βρογχιόλια στους πνεύμονες) πρέπει να λειτουργούν σωστά για να παγιδεύουν και να αποβάλλουν τα επιβλαβή παθογόνα και άλλους «εισβολείς», προκειμένου να παραμένουμε υγιείς. 

Τα επιθηλιακά κύτταρα, συνεπώς, είναι καίριας σημασίας για τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του αναπνευστικού. 

Συγκεκριμένα γονίδια στα κύτταρα αυτά επιτελούν και το έργο της κωδικοποίησης για την παραγωγή των κατάλληλων ποσοτήτων πρωτεϊνών, που «ενορχηστρώνουν» το γενικότερο ανοσοποιητικό μας σύστημα. 

Όπως είναι ήδη γνωστό, το κάπνισμα τροποποιεί την συγκεκριμένη γονιδιακή έκφραση, και αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι καπνιστές είναι πιο ευαίσθητοι σε προβλήματα του ανώτερου αναπνευστικού. 

Μείωση της έκφρασης περισσότερων γονιδίων με το άτμισμα

Χρησιμοποιώντας λοιπόν ως ομάδα βάσης τους μη καπνιστές, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το συμβατικό κάπνισμα μείωνε την έκφραση 53 γονιδίων σημαντικών για την ανοσοαντίδραση των επθηλιακών κυττάρων. Η χρήση του ηλεκτρονικού τσιγάρου μείωνε την έκφραση 358 γονιδίων σημαντικών για την ανοσοποιητική άμυνα, περιλαμβανομένων και των 53 που προαναφέρθηκαν. 

«Συγκρίναμε αυτά τα γονίδια, ένα προς ένα και διαπιστώσαμε ότι κάθε ένα κοινό και στις δυο ομάδες ήταν περισσότερο κατεσταλμένο στην ομάδα του ηλεκτρονικού τσιγάρου, χωρίς ωστόσο να μπορούμε προς το παρόν να αιτιολογήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό» εξηγεί η δρ Τζασπερς. 

Σπεύδει επίσης να σημειώσει ότι «είναι λάθος να προσπαθήσουμε να συγκρίνουμε απευθείας το ηλεκτρονικό και το συμβατικό τσιγάρο. Η εισπνοή καπνού και ατμοποιημένων υγρών είναι διαφορετικές καταστάσεις. Γι΄ αυτό είναι πιθανόν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα να προκαλούν διαφορετικές βιολογικές αλλαγές και να παίζουν διαφορετικό ρόλο στα αναπνευστικά προβλήματα. Γνωρίζουμε ότι παθήσεις όπως η ΧΑΠ, ο καρκίνος και το εμφύσημα, χρειάζονται χρόνια να εκδηλωθούν στους καπνιστές. Αλλά, το ηλεκτρονικό τσιγάρο εμφανίστηκε τα τελευταία 10 χρόνια περίπου. Συνεπώς, δεν γνωρίζουμε την επίδρασή του σε 10 με 15 χρόνια από σήμερα. Είμαστε στην αρχή της παρατήρησης των επιδράσεων του στην υγεία». 

Επόμενος στόχος της ερευνήτριας είναι να μελετήσει πως τα επιθηλιακά κύτταρα των χρηστών ηλεκτρονικού τσιγάρου ανταποκρίνονται στο αντιγριπικό εμβόλιο, ώστε να μπορέσει να αξιολογήσει καλύτερα την ανοσοποιητική απόκριση των επιθηλιακών κυττάρων, καπνιστών, ατμιστών και μη καπνιστών. 

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=809434

~ * Η επιχείρηση της Γέννας * ~

  H επιχείρηση της Γέννας

Έχει αναρωτηθεί άραγε καμία γυναίκα τι σημαίνει γέννα? Πραγματικά τι σημαίνει να γεννήσεις?Εσωτερικά και εξωτερικά.

Σίγουρα το να γεννήσει μια γυναίκα με καισαρική όταν είναι αναγκαίο και κρίσιμο είναι το καλύτερο. Δεν θα φτάσουμε σ αυτό το άκρο υπερβολής.Η γέννα, η φυσική γέννα είναι κάτι μαγικό. Γιατί την στιγμή της γέννας η γυναίκα μπορεί να συνειδητοποιήσει την δύναμη της. Την εσωτερική της δύναμη.

Το πόσο δύναμη κρύβει μέσα της. Αυτό όμως δεν συμφέρει το σύστημα. Καθώς η κοινωνία θέλει την γυναίκα ελεγχόμενα »δυνατή» δηλαδή business woman που αφήνει το σπίτι για την καριέρα και τα παιδιά της σε ξένους όλο και περισσότερο στις μέρες μας, που γίνεται πλέον άντρας. Γιατί το να είσαι γυναίκα πλέον με όλη την σημασία της λέξης και να εκπληρώνεις τον σκοπό σου ως γυναίκα θεωρείται αδυναμία.

Γιατί άραγε? Γιατί το σύστημα το βολεύει η γυναίκα να είναι υποχείριο του. Η γυναίκα είναι η κολώνα του σπιτιού. Και εάν την βγάλεις από το σπίτι αυτό θα πέσει και μετά θα μπορέσεις να εισχωρήσεις παντού σε όλα τα επίπεδα. Αυτό κάνει και το σύστημα. Με τα διαζύγια να παίρνουν μεγάλα ποσοστά στην κοινωνία. Γιατί η γυναίκα έχασε τον προορισμό της. Σίγουρα είναι και άλλοι παράγοντες και δεν λέμε ότι όταν είναι αναγκαίο μία γυναίκα δεν πρέπει να βγει στην κοινωνία να δουλέψει και ότι πρέπει να πεινάσει η οικογένεια της ή ότι η γυναίκα μόνο ευθύνεται για το διαζύγιο.

Σίγουρα όμως το σύστημα καταφέρνει πλέον να αποδυναμώνει την γυναίκα, να την ευτελίζει, να της παίρνει την δύναμη της και η «ευφυία» του συστήματος είναι ότι την κάνει να νιώθει ότι έτσι είναι το σωστό. Ότι το σωστό είναι να φέρεται όπως οι «ηρωίδες» του sex and the city» να γεννάει σαν μηχανή σε συγκεκριμένο χώρο, χρόνο «ελεγχόμενο» φυσικά από το σύστημα, να μην θηλάζει το παιδί της ή να λέει προσπάθησα αλλά δεν πέτυχε και φυσικά να χρησιμοποιεί την πλέον διαδεδομένη φράση «το ότι γέννησα με καισαρική και δεν θήλασα το μωρό μου δεν με κάνει κακή μητέρα» «δεν θα νιώσω τύψεις» «είμαι δυνατή» και είναι πλέον πολύ «γυναικείο» να μην γεννάς φυσικά να μην θηλάζεις το παιδί σου, να χάνεις τα κιλά της γέννας σαν αστραπή για να χωρέσεις στο παλιό σου τζιν και να συνεχίσεις την ζωή σου σαν να μην έγινε τίποτα.

Σαν ρομπότ… Να συνεχίσεις να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ γιατί τώρα έχεις άλλο ένα στόμα να θρέψεις και το σύστημα σου λέει ότι αυτό το πλασματάκι για το οποίο σαν μητέρα πλέον νιώθεις ευάλωτη, χρειάζεται καρότσι κούνια,καθισματάκι φαγητού και χίλια δυο πράγματα που δεν καταλαβαίνεις γιατί αλλά πρέπει να τα αποκτήσεις όπως και τόσα άλλα σ αυτή την ζωή.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται σ αυτές τις λίγες που αγωνίζονται για τα πραγματικά δικαιώματα της γυναίκας και όχι του μόνιμου αγώνα να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτερες από τους άντρες, ότι πρέπει και εμείς να γίνουμε πυροσβέστες και υψηλά διοικητικά στελέχη. Αλλά για το δικαίωμα της γυναίκας να αντιπροσωπεύει επάξια την Θεϊκή Μητέρα. Ένα δικαίωμα αναφέρετο που μας το έχουν κλέψει εδώ και καιρό. Και φυσικά το δικαίωμα στην γέννα. Έχουμε δικαίωμα να γεννήσουμε χωρίς φόβο. Χωρίς βιασύνη. Χωρίς να στηριζόμαστε πάνω στον γιατρό. Χωρίς να τον αφήσουμε να μας πάρει την δύναμη. Το ξέρατε ότι κατά την διάρκεια της γέννας μπορείτε να ζητήσετε να αλλάξετε γιατρό? Πολλές γυναίκες δεν το ξέρουν καθώς πλέον η γέννα όπως και όλα τα άλλα είναι μια επιχείρηση. Μία επιχείρηση που παίζονται πολλά λεφτά.

Η γέννα είναι η πιο δυνατή εμπειρία για μια γυναίκα. Κατά την διάρκεια της γέννας μια γυναίκα μπορεί να συνειδητοποιήσει την δύναμή της. Μπορεί να πει «Αφού μπορώ να το κάνω αυτό μπορώ να κάνω τα πάντα» Αφού εάν μια γυναίκα προσπαθήσει να είναι συνειδητή την ώρα της γέννας, να είναι εκεί θα έχει τεράστια πνευματικά οφέλη, που ποτέ δεν θα τα περίμενε. Ο πόνος είτε ψυχικός είτε σωματικός κρύβει μέσα του κάποια πνευματικά κλειδιά, καθώς εάν καταφέρεις και το ξεπεράσεις αφυπνίζεις συνείδηση, αφυπνίζεις την εσωτερική σου δύναμη.

Η γέννα έχει τεράστιο σωματικό πόνο. Θυμάμαι ότι πάντα απορούσα πως είναι ο πόνος της γέννας και όταν με ρώτησαν αφού είχα γεννήσει η απάντηση που δίνω πλέον είναι ότι είναι σαν να σου σπάνε κόκαλα ταυτόχρονα σε όλο σου το σώμα. Η γέννα όμως δεν είναι κάτι που πρέπει να το φοβόμαστε.

Είναι σαν να μας δείχνει η Μητέρα- Φύση την δύναμή μας σε όλο της το μεγαλείο. Η γέννα είναι μια καθαρά πνευματική εμπειρία. Και όπως μέσα έτσι και έξω και το ανάποδο, για να γεννήσουμε το πνεύμα μας πρέπει να περάσουμε από τρομερά επίπονες διαδικασίες.Γιατί? Γιατί έτσι αποκτάμε συνείδηση.

Γιατί ζούμε σαν μηχανές και για να βγούμε από την μηχανικότητα και τα συστήματα που μας επιβάλουν σ αυτήν πρέπει να περάσουμε από τον πόνο. Κατά την διάρκεια της γέννας η γυναίκα μπορεί να αφυπνίσει συνείδηση. Μπορεί να δει για τι είναι ικανή. Πόσο δύναμη έχει. Ότι το »έγινα μητέρα» στο φυσικό επίπεδο δεν σημαίνει είμαι πλέον αδύναμη, αλλά είναι αφορμή για περισσότερη δύναμη, δύναμη, δύναμη.

http://katohika.gr/autognosia/i-epixeirisi-tis-gennas/

~ * Tα κύτταρα επικοινωνούν με το περιβάλλον τους * ~

Ένα σημαντικό ερευνητικό εύρημα με τη συμμετοχή ερευνητών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αποκαλύπτει πως τα κύτταρα έχουν τη δύναμη να επικοινωνούν με το περιβάλλον τους. Η εργασία η οποία έγινε με τη συνεργασία δυο ομάδων του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αυτών των Καθ. Γιώργου Διαλλινά (Τμήμα Βιολογίας, Σχολή Θετικών Επιστημών) και Μάνου Μικρού (Τμήμα Φαρμακευτικής, Σχολή Επιστημών Υγείας) , με δυο ομάδες από το Imperial College (Prof. BernadetteByrne) και το Warwick University (Prof. Alex Cameron) της Αγγλίας, δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Nature Communications.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα κύτταρα όλων των οργανισμών, από ένα απλό βακτήριο ως τα κύτταρα του ανθρώπινου εγκέφαλου, για να λειτουργήσουν και επιβιώσουν, προσλαμβάνουν συνεχώς τροφή και μοριακά σήματα από το περιβάλλον τους και συγχρόνως αποβάλλουν συσσωρευμένες τοξικές ενώσεις από το εσωτερικό τους. Η μεμβράνη όμως των κυττάρων είναι πρακτικώς μη διαπερατή, ακόμη και από μικρά μόρια όπως το νερό, ιόντα και τα προϊόντα του μεταβολισμού. Η απαραίτητη και εξαιρετικά ελεγχόμενη πρόσληψη και αποβολή ουσιών γίνεται αποκλειστικά δια μέσου πρωτεϊνών ενσωματωμένων στην κυτταρική μεμβράνη, γνωστών ως μεταφορέων. Η βιολογική σημασία των πρωτεϊνών αυτών αντανακλάται σε μια σειρά σοβαρών γενετικών ασθενειών (κυστική ίνωση, διαβήτης, ελαττωματική νευροδιαβίβαση, κτλ) αλλά και στην δράση των φαρμάκων-αντιβιοτικών, καθώς η δράση των τελευταίων είναι συνδεμένη με την πρόσληψη και αποβολή τους από τα κύτταρα. Παρ΄ όλη τη σημασία τους γνωρίζουμε ελάχιστα για τον μηχανισμό δράσης των μεταφορέων, κυρίως λόγω πειραματικών δυσκολιών στη μελέτη τους.

Το σημαντικό βήμα στη κατανόηση των μεταφορέων των κυττάρων των ανωτέρων οργανισμών έγινε από τις ομάδες των Καθ. Γιώργου Διαλλινά και Μάνου Μικρού , οι οποίοι χρησιμοποίησαν ως πρότυπο σύστημα γενετικών μελετών τον νηματοειδή μύκητα (μούχλα) Aspergillus nidulans, παράλληλα με την ανάπτυξη μεθοδολογιών απομόνωσης, καθαρισμού, σταθεροποίησης, κρυστάλλωσης και δομικής ανάλυσης ενός μεταφορέα πουρινών (δομικά στοιχεία του DNA), οι παραπάνω ομάδες οδηγήθηκαν σε δυο πρωτότυπα και αναπάντεχα ευρήματα.  Πρώτον, ο μεταφορέας φαίνεται ότι, πέραν ενός βασικού κέντρου δέσμευσης των ουσιών που μεταφέρει, διαθέτει μια σειρά «μοριακών φίλτρων» τα οποία ελέγχουν με εξαιρετική ακρίβεια ποια ουσία θα μεταφερθεί. Δεύτερον, δυο μόρια του μεταφορέα έρχονται σε στενή αλληλεπίδραση μεταξύ τους και ο διαμερισμός αυτός καθορίζει την φυσιολογική λειτουργία του.

Τα ευρήματα αυτά αναθεωρούν τη μέχρι σήμερα γνώση των επιστημόνων για τον μηχανισμό δράσης των μεταφορέων και έχουν προφανή  σχέση με χρήση των μεταφορέων ως μοριακών εργαλείων στον σχεδιασμό νέων φαρμακολογικών εφαρμογών υψηλής και ειδικευμένης στόχευσης, όπου ένα φάρμακο θα προσλαμβάνεται αποκλειστικά από το κύτταρο-στόχο και όχι από τα υγιή κύτταρα.

Σύμφωνα με τον Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην Υπουργό Υγείας κ. Θάνο Δημόπουλο, η έρευνα των Ελληνικών ομάδων είχε ελάχιστη οικονομική ενίσχυση από το κράτος και βασίστηκε κυρίως σε χρηματοδοτήσεις από τα κοινωφελή Ιδρύματα Ι. Λάτσης &Fondation Santé.

Όπως λέει ο κ. Δημόπουλος, αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στην Ερευνητική Ομάδα, και ιδιαιτέρως στους συμμετέχοντες από το ΕΚΠΑ, καθώς η συνεισφορά τους όχι μόνο στην Επιστήμη αλλά και στη διεθνή προβολή του Ιδρύματος είναι σημαντική και θα μπορούσε δε να αποτελέσει, επίσης, πρότυπο για άλλες διατμηματικές και διεθνείς επιστημονικές συνεργασίες του ΕΚΠΑ.

http://www.naftemporiki.gr/story/1096324/ta-kuttara-epikoinonoun-me-to-periballon-tous