~ * Ανακαλύφθηκε βρέφος Νεάντερταλ 50.000 ετών με χαρακτηριστικά παιδιού ενός έτους * ~

 

Ένα βρέφος Νεάντερταλ που έζησε πριν από περίπου 50.000 χρόνια δείχνει ότι τα παιδιά του είδους αναπτύσσονταν ταχύτερα από τα σημερινά, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Το παιδί, γνωστό ως «Amud 7», βρέθηκε σε σπηλιά στο Ισραήλ και αποτελεί ένα από τα πιο πλήρη σκελετικά ευρήματα βρέφους Νεάντερταλ. Οι επιστήμονες ανέλυσαν 111 οστά του σώματός του, σε μια από τις πιο λεπτομερείς μελέτες που έχουν γίνει για την παιδική ηλικία του είδους.

Η εκτίμηση της ηλικίας του, ωστόσο, παρουσιάζει μια ασυνήθιστη αντίφαση. Με βάση τα δόντια του, μόλις δύο νεογιλά είχαν αρχίσει να εμφανίζονται,  το βρέφος φαίνεται να ήταν περίπου έξι μηνών. Όμως το μέγεθος και η ανάπτυξη των οστών του παραπέμπουν σε παιδί σχεδόν ενός έτους.

Αυτή η απόκλιση οδηγεί τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά Νεάντερταλ αναπτύσσονταν πιο γρήγορα από τα σημερινά παιδιά.

«Πιστεύω ότι η ηλικία που προκύπτει από τα δόντια είναι πιο αξιόπιστη σε τόσο μικρές ηλικίες», εξηγεί η Ella Been, επικεφαλής της μελέτης. Αν αυτό ισχύει, τότε το σώμα του Amud 7 είχε ήδη αναπτυχθεί περισσότερο από ό,τι θα αναμενόταν για την ηλικία του.

Παράλληλα, τα οστά του παρουσιάζουν χαρακτηριστικά που διαφέρουν από εκείνα των σύγχρονων ανθρώπων — όπως πιο ανθεκτική κατασκευή και διαφορετική μορφολογία σε σημεία όπως οι ώμοι και το κρανίο. Το γεγονός ότι αυτές οι διαφορές εμφανίζονται ήδη από τη βρεφική ηλικία υποδηλώνει ότι είναι βαθιά ριζωμένες στη βιολογία των Νεάντερταλ και όχι αποτέλεσμα περιβαλλοντικών συνθηκών.

Ανάλογα ευρήματα έχουν καταγραφεί και σε άλλα παιδιά Νεάντερταλ. Μελέτες σε σκελετούς από την Ευρώπη δείχνουν παρόμοιο μοτίβο, με ταχύτερη σωματική και εγκεφαλική ανάπτυξη σε σχέση με τους σύγχρονους ανθρώπους.

Ωστόσο, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το ζήτημα δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο. «Υπάρχουν ενδείξεις για ταχύτερη ανάπτυξη, αλλά παραμένει το ερώτημα: αναπτύσσονταν εκείνοι πιο γρήγορα ή εμείς πιο αργά;», σημειώνει ο ανθρωπολόγος Daniel García.

Μια πιθανή εξήγηση σχετίζεται με τον τρόπο λειτουργίας των γονιδίων. Αν και οι γενετικές διαφορές μεταξύ Νεάντερταλ και σύγχρονων ανθρώπων είναι περιορισμένες, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο τρόπος με τον οποίο ενεργοποιούνται κατά την ανάπτυξη μπορεί να οδηγεί σε διαφορετικούς ρυθμούς εξέλιξης.

Τα νέα ευρήματα προσθέτουν ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της ζωής των Νεάντερταλ και δείχνουν ότι οι διαφορές με τους σύγχρονους ανθρώπους ξεκινούσαν πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι πιστευόταν.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology.

Με πληροφορίες από El Pais, The New Scientisτ

https://www.lifo.gr/now/tech-science/anakalyfthike-brefos-neantertal-50000-eton-me-haraktiristika-paidioy-enos-etoys

~ * Ρωμύλος: Ο ανταρόλυκος που αναστήθηκε 10.000 χρόνια μετά την εξαφάνισή του * ~

 

Ο ανταρόλυκος (Dire Wolf) έκανε την εμφάνισή του στη Γη πριν από περίπου 2,6 εκατομμύρια χρόνια, ενώ το τελευταίο του είδος φαίνεται να εξαφανίστηκε πριν από 10.000 έως 13.000 χρόνια. Σήμερα, επιστήμονες κατάφεραν να τον «αναβιώσουν» μέσω προηγμένων βιοτεχνολογικών μεθόδων, παρόμοιων με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία του πρώτου κλωνοποιημένου θηλαστικού, του προβάτου Dolly.

Η διαδικασία επαναφοράς

Ερευνητές της εταιρείας βιοτεχνολογίας Colossal Biosciences, με έδρα το Ντάλας, ανέλυσαν DNA από απολιθώματα ανταρόλυκων, προκειμένου να εντοπίσουν τα χαρακτηριστικά του εξαφανισμένου είδους. Μελέτησαν ένα δόντι ηλικίας 13.000 ετών από το Οχάιο και ένα θραύσμα κρανίου 72.000 ετών από το Αϊντάχο, δείγματα που ανήκουν σε μουσεία φυσικής ιστορίας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας, χρησιμοποιήθηκαν τόσο η μέθοδος της κλωνοποίησης όσο και η γονιδιακή επεξεργασία για τη δημιουργία τριών ζώων με γενετικά χαρακτηριστικά ανταρόλυκου. Οι επιστήμονες επεξεργάστηκαν 14 βασικά γονίδια από κύτταρα αίματος γκρίζου λύκου, χωρίς να ενσωματώσουν αρχαίο DNA, ώστε να προσομοιάζουν στο εξαφανισμένο είδος.

Το γενετικά τροποποιημένο υλικό μεταφέρθηκε σε ωάρια οικόσιτου σκύλου. Τα έμβρυα εμφυτεύθηκαν σε παρένθετες μητέρες και, ύστερα από κύηση 62 ημερών, γεννήθηκαν τα πρώτα κουτάβια.

https://youtu.be/q6ta3TX2Zgw?si=09OBzN7aDV1s5FEb

Τα πρώτα «αναβιωμένα» ζώα

Την 1η Οκτωβρίου 2024 ήρθαν στον κόσμο τα δύο πρώτα κουτάβια, ο Ρωμύλος και ο Ρέμος, ενώ στις 30 Ιανουαρίου 2025 γεννήθηκε και η Khaleesi. Τα τρία ζώα ζουν πλέον σε ειδικά διαμορφωμένο καταφύγιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η σχέση με τον σύγχρονο λύκο

Όπως αναφέρουν οι υπεύθυνοι του προγράμματος, πρόκειται για «γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς που προσεγγίζουν το αρχικό είδος», αν και δεν αποτελούν ακριβή αντίγραφα του ανταρόλυκου. Παρά τις εξωτερικές ομοιότητες, ο ανταρόλυκος δεν έχει άμεση γενετική συγγένεια με τον γκρίζο λύκο.

Μελέτες δείχνουν ότι τα δύο είδη εξελίχθηκαν ανεξάρτητα για τουλάχιστον 5,5 εκατομμύρια χρόνια. Ο ανταρόλυκος ξεχώριζε για τη μυώδη κατασκευή του, το ισχυρό σαγόνι και τα δόντια του που μπορούσαν να συνθλίβουν κόκαλα, κυνηγώντας μεγάλα φυτοφάγα ζώα όπως άλογα και βραδύποδες.

https://www.tanea.gr/2025/12/27/science-technology/romylos-o-antarolykos-pou-anastithike-10-000-xronia-meta-tin-eksafanisi-tou/

~ * Βρέθηκε άθικτο αβγό δεινοσαύρου που μπορεί να διαθέτει ακόμη και εμβρυϊκό υλικό * ~

 

Φαίνεται σαν να δημιουργήθηκε χθες. Αλλά όσο απίστευτο κι αν ακούγεται ένα μεγάλο αβγό που εντοπίστηκε στην Αργεντινή χρονολογείται 70 εκατομμύρια χρόνια πριν και ανήκει σε κάποιο είδος δεινοσαύρων. Το αρχαίο αυγό εντοπίστηκε στο Ρίο Νέγκρο, στην Παταγονία, και έχει αφήσει άφωνους τους ειδικούς σε όλο τον κόσμο.

Αν και μοιάζει εντυπωσιακά με αυγό στρουθοκαμήλου πιθανότατα ανήκε σε μέλος του γένους Bonapartenykus, ενός μικρού σαρκοφάγου θερόποδου που περιπλανιόταν στην περιοχή κατά την ύστερη Κρητιδική περίοδο. Αν και αυγά δεινοσαύρων έχουν βρεθεί ξανά στην περιοχή ένα τόσο καλοδιατηρημένο δείγμα είναι εξαιρετικά σπάνιο. Σύμφωνα με την αρχαιολογική ομάδα μπορεί να περιέχει ακόμη και εμβρυϊκό υλικό κάτι που θα ερευνηθεί με λεπτομερείς σαρώσεις.

Ο Γκονζάλο Μουνιόζ, από το Αργεντίνικο Μουσείο Φυσικών Επιστημών Bernardo Rivadavia δήλωσε στο National Geographic: «Ήταν μια πλήρης και απόλυτη έκπληξη. Δεν είναι σπάνιο να βρίσκουμε απολιθώματα δεινοσαύρων, αλλά το πρόβλημα με τα αυγά είναι ότι είναι πολύ πιο σπάνια.»
Εξήγησε ότι τα αυγά σαρκοφάγων δεινοσαύρων είναι ιδιαίτερα σπάνια για διάφορους λόγους: «Πρώτον, υπάρχουν λιγότεροι σαρκοφάγοι από ό,τι φυτοφάγοι. Επιπλέον τα αυγά τους είναι πιο “πτηνόμορφα” καθώς η εξελικτική γραμμή των σαρκοφάγων δεινοσαύρων οδήγησε τελικά στα πουλιά. Αυτό σημαίνει ότι έχουν πιο λεπτά και εύθραυστα κελύφη που καταστρέφονται πιο εύκολα. Η εύρεση τέτοιων αυγών είναι πολύ δύσκολη γι’ αυτό αυτή η ανακάλυψη είναι τόσο εξαιρετική και εντυπωσιακή».

Το αυγό μαζί με άλλα ευρήματα από τον ίδιο χώρο θα σταλεί στο Μουσείο Φυσικών Επιστημών της Αργεντινή για μελέτη. Ο Μουνιόζ δήλωσε ότι ελπίζει το αυγό να περιέχει έμβρυο, αλλά απαιτούνται εις βάθος σαρώσεις για να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάτι στο εσωτερικό του. Αν βρεθούν ίχνη ενός αναπτυσσόμενου δεινοσαύρου, αυτό θα αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες παλαιοντολογικές ανακαλύψεις στην ιστορία της Νότιας Αμερικής και θα προσφέρει νέες λεπτομέρειες για το πώς αναπτύσσονταν και εκκολάπτονταν οι δεινόσαυροι. Η Αποστολή της Κρητιδικής Περιόδου Ι (Cretaceous Expedition I) αποκάλυψε επίσης δόντια θηλαστικών και σπονδύλους φιδιών υποδηλώνοντας ότι ο χώρος αυτός ήταν κάποτε τόπος φωλιάσματος.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2023947/vrethike-athikto-avgo-deinosayroy-poy-mporei-na-diathetei-akomi-kai-emvryiko-yliko/

~ * Μπορούν να επιστρέψουν οι Νεάντερταλ; * ~

 

Η απάντηση της επιστήμης Το επιστημονικό άλμα, οι ηθικές ανησυχίες και το ερώτημα αν ο άνθρωπος έχει δικαίωμα να αναβιώσει το χαμένο του συγγενή

Όταν οι επιστήμονες αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα των Νεάντερταλ το 2010, ανακάλυψαν πως πολλοί σύγχρονοι άνθρωποι φέρουν μέσα τους μικρά κομμάτια από το DNA τους έως και 4%. Αυτή η ανακάλυψη άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη μελέτη της ανθρώπινης εξέλιξης, αλλά ταυτόχρονα γέννησε ένα προκλητικό ερώτημα: αν μπορούμε να τους φέρουμε πίσω στη ζωή.

Ο καθηγητής γενετικής του Χάρβαρντ, Τζορτζ Τσερτς, πιστεύει ότι η απάντηση είναι «ναι». Στηριζόμενος στην τεράστια πρόοδο της γονιδιακής μηχανικής, οραματίζεται τη δημιουργία ενός «κλώνου» Νεάντερταλ, μέσω επανασυναρμολόγησης του γονιδιώματος σε ανθρώπινα βλαστοκύτταρα. Η εταιρεία του, Colossal Biosciences, έχει ήδη κάνει διεθνή αίσθηση με την «αναβίωση» εξαφανισμένων ειδών, όπως του λύκου dire και του δόδωνος, ενώ σχεδιάζει και την επιστροφή του μαμούθ. Παρά τα εντυπωσιακά επιτεύγματα, η πρόταση να αναδημιουργηθεί ένας Νεάντερταλ παραμένει αντικείμενο έντονης επιστημονικής και ηθικής αντιπαράθεσης.

Οι περισσότεροι ειδικοί στις βιοεπιστήμες θεωρούν ότι κάτι τέτοιο είναι όχι μόνο εξαιρετικά δύσκολο τεχνολογικά, αλλά και επικίνδυνο. Η δομή του ανθρώπινου οργανισμού δεν είναι συμβατή με εκείνη των Νεάντερταλ, και τα πειράματα διασταύρωσης ή εμφύτευσης DNA θα οδηγούσαν πιθανότατα σε αποτυχημένες κυήσεις λόγω ανοσολογικής ασυμβατότητας. Επιπλέον, μεγάλο μέρος του αρχαίου γονιδιώματος έχει χαθεί οριστικά, και οι επιστήμονες φοβούνται ότι πιθανή επανένταξή του θα προκαλούσε απρόβλεπτες γενετικές ανωμαλίες.

Παρότι η τεχνολογία CRISPR επιτρέπει σήμερα τη στόχευση συγκεκριμένων γονιδίων, το να τροποποιηθεί πλήρως ένα ανθρώπινο κύτταρο ώστε να αποκτήσει το DNA ενός Νεάντερταλ παραμένει εξωπραγματικό. Σύμφωνα με ειδικούς της βιοηθικής, ακόμη κι αν σε είκοσι χρόνια μπορέσει να γεννηθεί ένα παιδί με πανομοιότυπο γονιδίωμα, το ερώτημα δεν είναι αν θα γίνει, αλλά αν πρέπει να γίνει. Ποιο θα ήταν το νόημα να φέρουμε στη ζωή έναν οργανισμό χωρίς πολιτισμικό πλαίσιο, χωρίς κοινωνία, χωρίς ομοίους του;

Από ηθικής άποψης, οι επιστήμονες συμφωνούν πως μια τέτοια πράξη θα παραβίαζε κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η δημιουργία ενός όντος που δεν μπορεί να συναινέσει στην ύπαρξή του μοιάζει περισσότερο με επιστημονική ύβρη παρά με πρόοδο. «Θα ήταν ηθικά αποκρουστικό να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα άλλο είδος ανθρώπου με τεχνολογίες που ούτε κατανοούμε πλήρως ούτε μπορούμε να ελέγξουμε», υποστηρίζουν πολλοί ερευνητές. Και αν υποθέσουμε ότι ένα τέτοιο πλάσμα επιβίωνε, η ζωή του στον σύγχρονο κόσμο θα ήταν γεμάτη απομόνωση και φόβο. Μοναδικό στο είδος του, θα ζούσε σε έναν κόσμο που πιθανότατα δεν θα το αποδεχόταν ποτέ πλήρως.

Υπάρχει και το νομικό κενό: η γενετική επεξεργασία ανθρώπινων εμβρύων απαγορεύεται στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, αλλά όχι παντού. Ορισμένοι φοβούνται ότι ένα ιδιωτικό εργαστήριο σε χώρα χωρίς νομοθετικό πλαίσιο θα μπορούσε να προχωρήσει ανεξέλεγκτα σε τέτοιες πρακτικές, παρακάμπτοντας την επιστημονική δεοντολογία. Οι επιστήμονες, γι’ αυτόν τον λόγο, προειδοποιούν να θεσπιστούν άμεσα διεθνείς κανόνες και να αποκλειστεί κάθε ιδιωτική ή εμπορική πρωτοβουλία που θα επιχειρούσε να «παίξει με τη φύση».

Αντί για την αναβίωση ενός αρχαίου ανθρώπινου είδους, η έρευνα ίσως έχει περισσότερα να κερδίσει από την ανεύρεση και μελέτη καλοδιατηρημένων σωμάτων Νεάντερταλ, όπως έγινε με τον «Άνθρωπο των Άλπεων», τον Ότζι, ή τον «Άνθρωπο του Τόλουντ» στη Δανία. Μέσω τέτοιων ανακαλύψεων, η επιστήμη έχει αποκαλύψει λεπτομέρειες για τη διατροφή, την ένδυση και τα έθιμα αρχαίων ανθρώπων. Ίσως, πράγματι, η κατανόηση του παρελθόντος να μην απαιτεί αναβίωση, αλλά σεβασμό στη σιωπή των προγόνων μας.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν μπορούμε να φέρουμε πίσω τους Νεάντερταλ, είναι αν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε. Και η απάντηση, όπως όλα δείχνουν, παραμένει βαθιά ανθρώπινη: μπορούμε να αναπλάσουμε το DNA, όχι όμως και τη συνείδηση της ανθρωπότητας.

https://www.tanea.gr/2025/10/25/world/mporoun-na-epistrepsoun-oi-neantertal-i-apantisi-tis-epistimis/

~ * Ανακαλύφθηκε απολιθωμένο κρανίο ενός τεράστιου θαλάσσιου τέρατος Το κρανίο του πλειόσαυρου θα παρουσιαστεί σε ένα ειδικό πρόγραμμα του David Attenborough στο BBC One την Πρωτοχρονιά * ~

 

Το απολιθωμένο κρανίο ενός τεράστιου θαλάσσιου τέρατος ενός πλειόσαυρου, ανακαλύφθηκε στο Jurassic Coast του Ντόρσετ.

Το κρανίο άνηκε σε έναν πλειόσαυρο, ένα άγριο θαλάσσιο ερπετό που τρομοκρατούσε τους ωκεανούς πριν από περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια. Το απολίθωμα μήκους 2 μέτρων είναι ένα από τα πληρέστερα δείγματα που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ και δίνει νέες πληροφορίες για αυτό το αρχαίο τέρας.

Το κρανίο θα παρουσιαστεί σε ένα ειδικό πρόγραμμα του David Attenborough στο BBC One την Πρωτοχρονιά.

«Είναι αμέσως προφανές ότι αυτός ο πλειόσαυρος είναι τεράστιος και όμορφα διατηρημένος. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού δείγμα που να ταιριάζει με αυτό» είπε ο παλαιοντολόγος Steve Etches. «Είναι ένα από τα καλύτερα απολιθώματα που έχω δουλέψει ποτέ. Αυτό που το κάνει μοναδικό είναι ότι είναι πλήρες» πρόσθεσε στο BBC News.

Η κάτω γνάθος και το άνω κρανίο είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους, όπως ήταν και όταν ζούσε. Δεν έχουν βρεθεί ποτέ δείγματα σε αυτό το επίπεδο λεπτομέρειας. Είναι ελαφρώς παραμορφωμένο αλλά έχει όλα τα οστά. Εντυπωσιακό είναι ότι έχει και 130 δόντια του.

Ο πλειόσαυρος ήταν η απόλυτη φονική «μηχανή» και με μήκος 10-12 μέτρα, με τέσσερα ισχυρά μέλη που μοιάζουν με πτερύγια για να κινείται με μεγάλη ταχύτητα, ήταν το κορυφαίο αρπακτικό στον ωκεανό.

«Το ζώο ήταν τόσο ογκώδες που νομίζω ότι θα μπορούσε να λεηλατήσει αποτελεσματικά οτιδήποτε ήταν αρκετά ατυχές να βρίσκεται στο χώρο του», είπε ο δρ Andre Rowe από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.

«Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν κάτι σαν ένας υποβρύχιος Τ. Ρεξ». Τα γεύματά του προφανώς περιλάμβαναν άλλα ερπετά, όπως τον ιχθυόσαυρο ακόμη και άλλους διερχόμενους πλειόσαυρους.

https://www.lifo.gr/now/tech-science/anakalyfthike-apolithomeno-kranio-enos-terastioy-thalassioy-teratos

~ * Μαμούθ και άλλα προϊστορικά ζώα μπορεί να επανέλθουν ξαφνικά στη ζωή – Τι υποστηρίζουν οι επιστήμονες * ~

 

Αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο των επιστημόνων το πρώτο μαμούθ μετά από χιλιετίες εξαφάνισής θα γεννηθεί το 2028.

Τα μαμούθ μπορεί να έχουν εξαφανιστεί εδώ και 4.000 χρόνια ωστόσο επιστήμονες θεωρούν ότι μπορούν να τα επαναφέρουν στη ζωή μέσα στην επόμενη πενταετία, με τις έρευνες να θυμίζουν την ταινία επιστημονικής φαντασίας Jurassic Park.

Οι ερευνητές της Colossal Biosciences με έδρα το Τέξας, οι οποίοι μελετούν το DNA προϊστορικών και αρχαίων ζώων, διαπίστωσαν ταύτιση 99,6% μεταξύ του μαμούθ και του ασιατικού ελέφαντα.

Αυτό καθιστά το συγκεκριμένο είδος ελέφαντα ιδανικό υποψήφιο για παρένθετη μητρότητα με τους ερευνητές να σχεδιάζουν να μεταφέρουν ένα έμβρυο μαμούθ σε έναν ασιατικό ελέφαντα το 2026.

Αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, μετά από 22 μήνες κύησης, το πρώτο μαμούθ μετά από χιλιετίες εξαφάνισής θα γεννηθεί το 2028. Μόλις γεννηθούν τα μικρά μαμούθ, θα μεταφερθούν στο φυσικό τους περιβάλλον στον αρκτικό κύκλο, στην Αλάσκα και στον Καναδά.

Μπορεί όποιος έχει δει τις ταινίες Jurassic Park να πιστεύει ότι τα εξαφανισμένα είδη είναι καλύτερα να μείνουν θαμμένα. Όμως ο διευθύνων σύμβουλος και συνιδρυτής της Colossal Biosciences, Μπεν Λαμ, δήλωσε ότι το έργο της εταιρείας του διαφέρει δραστικά από αυτό της InGen στις ταινίες.

«Το Jurassic Park είναι μια δυστοπική ταινία για από τα αποτελέσματα των ακούσιων συνεπειών της επαναφοράς αυτών των ειδών», δήλωσε ο Λαμ στο Newsweek, ωστόσο όπως σημείωσε η ομάδα του καταρτίζει υπολογισμένα σχέδια για κάθε εξαφανισμένο είδος και ελπίζει να το επαναφέρει, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο επιβίωσης στο φυσικό του περιβάλλον και τον χρόνο απελευθέρωσής του στη φύση.

 

Μαμούθ

Όμως υπάρχουν πολλά ζώα που η Colossal Biosciences δεν θα ασχοληθεί με την επαναφορά τους, επειδή θα μπορούσαν να προκαλέσουν την εξαφάνιση άλλων ειδών.

«Μέρος των λόγων για τους οποίους εξαφανίστηκαν τα ντόντο δεν ήταν επειδή ήταν ηλίθια ή επειδή οι άνθρωποι ήθελαν να τα τρώνε, αλλά ήταν η εισαγωγή χωροκατακτητικών ειδών στο έδαφος ωοτοκίας τους», δήλωσε ο Λαμ.

Ένα άλλο είδος που επίσης δεν σκοπεύουν να επαναφέρουν είναι ο αρουραίος της Νήσου των Χριστουγέννων (αρουραίος μπουλντόγκ), δεδομένης της χωροκατακτητικής του τάσης.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο σύγχρονος ρυθμός εξαφάνισης των ειδών είναι έως και 10.000 φορές υψηλότερος από τον φυσικό ρυθμό εξαφάνισης, γνωστός και ως ο ρυθμός εξαφάνισης που θα συνέβαινε αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι, σύμφωνα με τη WWF, γεγονός που δημιουργεί δυσοίωνες προοπτικές για το μέλλον της ζωής.

Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός των εξαφανίσεων που συμβαίνουν κάθε χρόνο, δεδομένου ότι οι ερευνητές δεν γνωρίζουν πόσα είδη ζουν στον πλανήτη, καθώς υπάρχουν αμέτρητα ανεξερεύνητα είδη που ζουν στα τροπικά δάση ή κάτω από τα βάθη των ωκεανών. Ωστόσο, η WWF εκτιμά ότι από 200 έως 2.000 εξαφανίσεις συμβαίνουν κάθε χρόνο, αν υπάρχουν δύο εκατομμύρια διαφορετικά είδη στον πλανήτη.

«Σε καλό δρόμο το πρότζεκτ»

Ακόμα ο Λαμ δήλωσε ότι το πρότζεκτ για τα μαμούθ είναι «σε καλό δρόμο», ωστόσο, οι επιστήμονες πρέπει να μελετήσουν περισσότερα από τα DNA για να διασφαλίσουν την επιτυχία του είδους. Η εταιρεία έχει συνεργαστεί με διάφορες οργανώσεις διατήρησης ελεφάντων για το πρότζεκτ. Μελετά επίσης την εκτροφή των ζώων για να διασφαλίσει ότι το σύγχρονο μαμούθ δεν θα είναι ευάλωτο σε ιούς που σκότωσαν τους προγόνους του, αλλά και συγγενικά του είδη.

«Προσπαθούμε να αναδημιουργήσουμε εξαφανισμένα είδη για το σήμερα», δήλωσε ο Λαμ, προσθέτοντας ότι μια ερευνητική ομάδα εργάζεται για την ανάπτυξη ενός εμβολίου για την προστασία των μαμούθ και των ελεφάντων από τον θανατηφόρο ιό του ενδοθηλιοτροπικού ιού του έρπητα των ελεφάντων, την κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των ασιατικών ελεφάντων. «Σκεφτόμαστε πραγματικά πώς να δημιουργήσουμε ένα πιο ανθεκτικό, πιο υγιές ζώο».

Η πρώτη γενιά μαμούθ θα ζει σε εκτεταμένους βιότοπους που θα διαχειρίζονται και θα παρακολουθούνται από ομάδες φροντίδας των ζώων.

«Από εκεί και πέρα, θα εφαρμόσουμε μια σταδιακή διαδικασία με την οποία οι επόμενες γενιές θα μεταφερθούν σε μεγαλύτερες και λιγότερο διαχειρίσιμες εγκαταστάσεις σε αυτό που αποκαλούμε χώρους ήπιας απελευθέρωσης», δήλωσε ακόμα ο Λαμ. «Τελικά, καθώς αυτές οι γενιές θα ωριμάζουν και θα επιδεικνύουν ανεξαρτησία, θα μεταφέρονται σε χώρους ‘άγριας’ απελευθέρωσης».

Στον κατάλογο των πρότζεκτ της Colossal Biosciences περιλαμβάνονται επίσης το ντόντο, ένα πτηνό που δεν πετάει πλέον στο νησί του Μαυρίκιου καθώς εξαφανίστηκε το 1600 και η τίγρη της Τασμανίας, η οποία εξαφανίστηκε τη δεκαετία του 1930.

 

Ντοντό

Ποια είδη θα μπορούσαν να βοηθήσουν το περιβάλλον

Η Colossal Biosciences διεξάγει εκτεταμένες έρευνες σχετικά με το ποια είδη θα μπορούσαν να βοηθήσουν το περιβάλλον αν επανέλθουν. Ο Λαμ δήλωσε ότι η επιτυχής αναδημιουργία ορισμένων ειδών, όπως τα μεγάλα φυτοφάγα και τα βασικά σαρκοφάγα, θα μπορούσε να είναι θεμελιωδώς σημαντική για τη σταθερότητα του οικοσυστήματος.

Η θαλάσσια αγελάδα Στέλλερ που θα μπορούσε να βοηθήσει το θαλάσσιο οικοσύστημα του βορειοδυτικού Ειρηνικού, αλλά οι προσπάθειες για την επαναφορά του είδους εμποδίζονται από την έλλειψη ενός κατάλληλου υποκατάστατου στον σημερινό κόσμο.

Η Colossal Biosciences έχει προσλάβει μια ομάδα 17 ατόμων για να εργαστεί στην ανάπτυξη τεχνητής μήτρας για την ανατροφή εμβρύων εξαφανισμένων ειδών όπως η αγελάδα Στέλλερ, ένα τεράστιο ζώο που έφτανε σε μήκος τα 98 μέτρα και ζύγιζε έως και 22.000 κιλά.

«Οι θαλάσσιες αγελάδες του Στέλλερ ήταν θαλάσσια θηλαστικά τόσο σημαντικά για τον κόσμο μας, αλλά δεν υπάρχει κάποιο είδος, στο οποίο μπορούμε επί του παρόντος να μπορούμε να τις κυοφορήσουμε», δήλωσε ο Λαμ. «Ήταν πραγματικά σημαντικές για τα δάση φυκιών, σημαντικές για τη δέσμευση του άνθρακα, αλλά είναι απλά πολύ μεγάλες».

Οι θαλάσσιες αγελάδες του Στέλλερ ανακαλύφθηκαν στα μέσα του 1700, αλλά κυνηγήθηκαν μέχρι εξαφάνισης λιγότερο από 30 χρόνια αργότερα.

«Νομίζω ότι θα πετύχουμε, είτε χρειαστούν πέντε είτε 10 χρόνια», δήλωσε ο Λαμ.

Παρόλο που θα ήταν εκπληκτικό να επαναφέρει στη ζωή τα μαμούθ ή άλλα εξαφανισμένα είδη, η Colossal Biosciences επικεντρώνει την έρευνά της στη διάσωση των ζώων που ζουν σήμερα.

«Η διατήρηση είναι πραγματικά σημαντική στην πορεία προς την εξαφάνιση αυτών των ειδών», δήλωσε ο Λαμ. «Αναπτύσσουμε καλύτερη τεχνολογία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που θα μπορούσε να βοηθήσει είδη που απειλούνται με εξαφάνιση σε κρίσιμο βαθμό τώρα», κατέληξε.

https://www.tanea.gr/2023/12/02/science-technology/mamouth-kai-alla-proistorika-zoa-mporei-na-epanelthoun-ksafnika-sti-zoi-ti-ypostirizoun-epistimones/

~ * Ο αστεροειδής έδωσε τη χαριστική βολή στους δεινοσαύρους Βρίσκονταν ήδη σε διαδικασία εξαφάνισης πολύ πριν πέσει στη Γη ο διαστημικός βράχος * ~

Εχουν διατυπωθεί εκατοντάδες θεωρίες για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων και νέες κάνουν συνεχώς την εμφάνιση τους. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι πριν από 66 εκ. έτη έπεσε στο Μεξικό ένας μεγάλος αστεροειδής ο οποίος προκάλεσε αλυσιδωτές επιπτώσεις στον πλανήτη οι οποίες οδήγησαν τελικά στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Κάποιοι ερευνητές τα τελευταία χρόνια έχουν υποστηρίξει ότι η διαδικασία της εξαφάνισης των δεινοσαύρων είχε ξεκινήσει πολύ πριν την έλευση του μεγάλου αστεροειδή. Ομάδα επιστημόνων στη Βρετανία πραγματοποίησε μια νέα μελέτη η οποία στηρίζει την άποψη ότι οι δεινόσαυροι εξαφανίζονταν και ο αστεροειδής απλά επιτάχυνε αυτή την διαδικασία.

Τα οικογενειακά δέντρα

Ερευνητές των πανεπιστημίων Μπρίστολ και Ρέντινγκ πραγματοποίησαν μια στατιστική ανάλυση στα οικογενειακά δέντρα των δεινοσαύρων και πιο συγκεκριμένα στις τρεις μεγαλύτερες οικογένειες, τα σαυρόποδα, τα αρθρόποδα και τα ορνιθίσχια.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πώς πριν από 220 εκ. έτη ξεκίνησε η άνθηση στον κόσμο των δεινοσαύρων με τον ρυθμό εμφάνισης εμφάνιση νέων ειδών να είναι πολύ μεγαλύτερος από εκείνον της εξαφάνισης κάποιων ειδών. Η άνθηση σύμφωνα με τη μελέτη διήρκεσε για περίπου 80 εκ. έτη αφού στη συνέχεια, δηλαδή πριν από 140 εκ. έτη, η κατάσταση άρχισε προοδευτικά να αντιστρέφεται. Πριν από 90 εκ. έτη ο ρυθμός εξαφάνισης ειδών δεινοσαύρων ήταν πολύ μεγαλύτερος από εκείνον της εμφάνισης νέων και οι ερευνητές εκτιμούν ότι επρόκειτο πλέον για μια μη αναστρέψιμη πορεία.

Οι ερευνητές εκτιμούν πώς 24 εκ. έτη μετά, δηλαδή την εποχή που έπεσε ο αστεροειδής, οι δεινόσαυροι βρίσκονταν σε μεγάλη αστάθεια και έτσι οι επιπτώσεις της πτώσης πρακτικά τους έδωσε τη χαριστική βολή. «Πολλά είδη εξαφανίζονταν, νέα είδη δεν εμφανίζονταν και η ποικιλία μειωνόταν δραματικά. Ολα αυτά έκαναν πολύ ευάλωτους τους δεινόσαυρους απέναντι μάλιστα σε γεγονότα της έκτασης και έντασης όπως η πτώση ενός μεγάλου αστεροειδούς» αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PNAS». Οι ερευνητές συμφωνούν πάντως με την κρατούσα θεωρία ότι η εξαφάνιση των δεινόσαυρων επέτρεψε την άνθηση άλλων ειδών όπως τα θηλαστικά.

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=793907

~ * Ο θρίαμβος των γιγάντων * ~

Οι ερευνητές πίστευαν για δεκαετίες ότι τα σαυρόποδα, μια ομάδα μεγαλόσωμων δεινόσαυρων, ήταν κουτά και νωθρά, πως έτρωγαν και γίνονταν τεράστια, τόσο που δεν μπορούσαν να σηκώσουν το σώμα τους. Ωστόσο τώρα αποδεικνύεται ότι οι γιγάντιοι δεινόσαυροι συνδύαζαν, με εκπληκτικό τρόπο, τις καλύτερες ιδιότητες των ερπετών, των πουλιών και των θηλαστικών. Κατάφεραν να προσαρμοστούν για εκατομμύρια χρόνια και να γίνουν οι αποτελεσματικότερες μηχανές κατανάλωσης τροφής.

Αν δεν είχαν βρεθεί τα απολιθωμένα οστά τους, κανείς δεν θα είχε πιστέψει ότι κάποτε υπήρξαν. Αλλά είναι δύσκολο να περάσουν απαρατήρητα μηριαία οστά που έχουν το ύψος ενός ανθρώπου και τεράστιοι σπόνδυλοι που μετακινούνται μόνο με μηχανοκίνητο φορτωτή.

Από το 19ο αιώνα, που έγινε για πρώτη φορά η περιγραφή των σαυρόποδων μέχρι σήμερα, τα ζώα αυτά αποτελούν πρόκληση για την επιστήμη. Οι θρυλικοί δεινόσαυροι είναι τα μεγαλύτερα ζώα που πάτησαν ποτέ στη Γη και είχαν βάρος σχεδόν 100 τόνων – περισσότερο από το βάρος 15 ελεφάντων.

Η παράδοση ήθελε τα σαυρόποδα μεγάλα, κουτά και νωθρά ζώα που αποτέλεσαν τον εξωτικό κρίκο της εξέλιξης ο οποίος δεν ενώθηκε με επόμενο. Υπήρχε η αντίληψη ότι έζησαν για σύντομο μόνο διάστημα στη διάρκεια του Ιουρασικού, περίπου πριν από 145 εκατομμύρια χρόνια.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες μια σειρά νέων ευρημάτων και τεχνικών έριξαν νέο φως στη ζωή αυτών των γιγάντων. Η ανεύρεση άνω των 60 νέων ειδών κατέστησε σαφές στους ερευνητές ότι οι γιγάντιοι φυτοφάγοι δεν ήταν νωθροί και καταδικασμένοι σε αφανισμό αλλά ότι στην πραγματικότητα η διαδρομή τους ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες ιστορίες στη Γη.

«Η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε πρώιμη φάση αλλά στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας θα έχουμε μια ολοκληρωτικά διαφορετική εικόνα για τα ζώα αυτά», λέει ο παλαιοντολόγος Mark Norell του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.

Νέα έρευνα δείχνει ότι οι γίγαντες αυτοί άκμαζαν σε διάφορες μορφές και είχαν προσαρμοστεί σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική. Από τότε που είδαν το φως της ημέρας, δηλαδή πριν από 225 εκατομμύρια χρόνια, μέχρι την περίοδο του αιφνίδιου αφανισμού τους –160 εκατομμύρια χρόνια αργότερα– γνώρισαν μια επιτυχία χωρίς προηγούμενο. Για να γίνει μια σύγκριση, θα αναφέρουμε ότι προκειμένου να μπορέσουν τα σημερινά θηλαστικά να ισοφαρίσουν σε διάρκεια παρουσίας στη Γη τα σαυρόποδα, θα πρέπει να επιζήσουν για τα επόμενα 100 εκατομμύρια χρόνια περίπου.

http://www.scienceillustrated.gr/site/%CE%BF-%CE%B8%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B3%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD/