~ * Σας έχουν πει κάποια φήμη; Κάντε αυτό που θα έκανε ο Σωκράτης: το τεστ τριών φίλτρων. * ~

 

Στην αρχαία Ελλάδα, ο Σωκράτης, αναγνωρισμένος για την τεράστια σοφία του, δέχτηκε ένα άτομο που, με μεγάλο ενθουσιασμό, του είπε:

– Σωκράτη! Ξέρεις τι άκουσα μόλις για τον φίλο σου;.
Ο φιλόσοφος, ήρεμα, απάντησε:

– Μια στιγμή. Πριν μου πεις, ας δούμε τι εννοείτε με τρία φίλτρα.
✓ Πρώτο Φίλτρο: Η Αλήθεια.

Έχεις ελέγξει αν αυτό που θα μου πεις είναι αλήθεια;
– Όχι, απλά το άκουσα εκεί πέρα.
✓ Δεύτερο φίλτρο: Καλοσύνη.

– Είναι κάτι καλό που θα μου πεις για τον φίλο μου;
– Όχι, ακριβώς το αντίθετο.
✓ Τρίτο φίλτρο: η χρησιμότητα.

– Είναι χρήσιμο που το ξέρω αυτό;
– Όχι, όχι πραγματικά.

Ο Σωκράτης, με γαλήνη, κατέληξε:
– Αν αυτό που θες να μου πεις δεν είναι αλήθεια, δεν είναι καλό, δεν είναι χρήσιμο… γιατί το λες;

Το μάθημα του Σωκράτη είναι ξεκάθαρο: πριν μιλήσεις, σκέψου.

Ας βελτιώσουμε τον τρόπο που επικοινωνούμε και να χτίσουμε ένα σοφότερο και συμπονετικό περιβάλλον.

Via Ομφαλός της γης

https://www.awakengr.com/sas-echoyn-pei-kapoia-fimi-kante-ayto-poy-tha-ekane-o-sokratis-to-test-trion-filtron/

~ * ΠΕΝΤΑΝΕΥΡΟ ΒΟΤΑΝΟ * ~

 

https://www.tiktok.com/@athanasia_1117/video/7561857998075874582?is_from_webapp=1&sender_device=pc

~ * Ο μαγνητικός βόρειος πόλος της Γης άλλαξε θέση και μπήκε σε αχαρτογράφητη περιοχή * ~

 

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος της Γης δεν είναι σταθερό σημείο, καθώς ορίζεται από τη ροή του λιωμένου σιδήρου στον εξωτερικό πυρήνα της Γης, που δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα και, κατ’ επέκταση, το μαγνητικό πεδίο

JSC/NASA

Για περισσότερα από 190 χρόνια, ο μαγνητικός βόρειος πόλος της Γης βρίσκεται σε διαρκή μετακίνηση. Από την καναδική Αρκτική, όπου βρισκόταν επί δεκαετίες, κινείται σταθερά προς τη Σιβηρία, έχοντας διανύσει πάνω από 2.200 χιλιόμετρα – μια αθόρυβη αλλά καθοριστική αλλαγή, που επηρεάζει από τις παγκόσμιες αεροπορικές διαδρομές έως τις ψηφιακές πυξίδες των smartphones.

Αυτόν το μήνα, επιστήμονες από τα αμερικανικά Εθνικά Κέντρα Περιβαλλοντικών Πληροφοριών και την Βρετανική Γεωλογική Υπηρεσία έδωσαν στη δημοσιότητα τη νεότερη έκδοση του Παγκόσμιου Μαγνητικού Μοντέλου, σημείου αναφοράς για την παρακολούθηση των μεταβολών στο μαγνητικό πεδίο της Γης. Η έκδοση του 2025 αποκαλύπτει τη νέα επίσημη θέση του μαγνητικού πόλου και επιβεβαιώνει ότι, αν και η ταχύτητά του έχει μειωθεί ελαφρώς, η μακροπρόθεσμη πορεία του προς τη Ρωσία συνεχίζεται.

Τα δεδομένα αυτά είναι κρίσιμα. Από τα στρατιωτικά συστήματα και την υποβρύχια πλοήγηση έως το GPS, την πολιτική αεροπορία και ψηφιακή χαρτογράφηση, αμέτρητες τεχνολογίες βασίζονται σε ακριβή μοντέλα του μαγνητικού πεδίου της Γης. Χωρίς τακτικές ενημερώσεις, ακόμη και αποκλίσεις λίγων μοιρών μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα, ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα υψηλής ακρίβειας, όπως ο εναέριος χώρος της Αρκτικής ή οι διαδρομές υποβρυχίων.

Όλο και πιο κοντά στη Ρωσία

Ο μαγνητικός βορράς δεν ταυτίζεται με τον γεωγραφικό. Δεν αποτελεί σταθερό σημείο, αλλά ορίζεται από τη ροή του λιωμένου σιδήρου στον εξωτερικό πυρήνα της Γης, που δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα και, κατ’ επέκταση, το μαγνητικό πεδίο.

Από τη δεκαετία του 1990, ο μαγνητικός πόλος επιταχύνει, φτάνοντας να μετακινείται έως και 60 χιλιόμετρα τον χρόνο. Τα τελευταία χρόνια, η ταχύτητα αυτή μειώθηκε στα περίπου 35 χιλιόμετρα ετησίως, ρυθμός που εξακολουθεί να θεωρείται υψηλός σε σύγκριση με ιστορικά δεδομένα. Η νέα του θέση τον φέρνει πλέον πιο κοντά στη βόρεια Ρωσία παρά στον Καναδά, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό γεωγραφικό ορόσημο. Αυτή η μετατόπιση προς τα ανατολικά έχει μετακινήσει τον πόλο πέρα από τα διεθνή σύνορα, τον σε μια περιοχή που δεν έχει φιλοξενήσει τον μαγνητικό βορρά στη σύγχρονη καταγεγραμμένη ιστορία.

 

Η νέα θέση του μαγνητικού βόρειου πόλου είναι πλέον πιο κοντά στη Σιβηρία παρά στον Καναδά

NOAA/NCEI

Η μετατόπιση αποδίδεται σε εσωτερικές γεωδυναμικές διεργασίες, ωστόσο αυτό που προβληματίζει τους επιστήμονες είναι η απότομη επιβράδυνση, η μεγαλύτερη που έχει ποτέ μετρηθεί, γεγονός που εντείνει το επιστημονικό ενδιαφέρον για τις διεργασίες στο εσωτερικό της Γης.

Σε ισχύ μέχρι το τέλος του 2029

Παρά τις έντονες μεταβολές, οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις επικείμενης αναστροφής των μαγνητικών πόλων. Τέτοια φαινόμενα συμβαίνουν σε κλίμακα εκατοντάδων χιλιάδων ετών και δεν προκύπτουν από τα σημερινά δεδομένα. Ωστόσο, η συμπεριφορά του μαγνητικού πεδίου παραμένει δύσκολα προβλέψιμη, καθώς καθορίζεται από διεργασίες σχεδόν 3.000 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης. Το νέο Παγκόσμιο Μαγνητικό Μοντέλο, που ενημερώνεται κάθε πέντε χρόνια, θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι το τέλος του 2029, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν σημαντικές απρόβλεπτες μεταβολές.

Σε έναν κόσμο όπου η επιστήμη συχνά παρουσιάζεται ως πεδίο βεβαιοτήτων, το εύρημα αυτό λειτουργεί ως υπενθύμιση: το Σύμπαν εξακολουθεί να μας αιφνιδιάζει. Και μερικές φορές, τρεις μικρές κόκκινες κουκκίδες αρκούν για να κλονίσουν όσα πιστεύαμε ότι γνωρίζουμε για την ίδια την αρχή των πάντων.

https://www.cnn.gr/kosmos/story/511595/o-magnitikos-voreios-polos-tis-gis-allakse-thesi-kai-bike-se-axartografiti-perioxi

~ * Τρεις κόκκινες κουκκίδες χωρίς εξήγηση: H NASA σε συναγερμό για ένα μυστήριο που αλλάζει όσα ξέραμε για το Σύμπαν * ~

 

Η επιστήμη του Διαστήματος είναι συνηθισμένη στα ερωτήματα, όχι όμως και στην πλήρη αμηχανία.

Κι όμως, αυτό ακριβώς βιώνουν τις τελευταίες εβδομάδες οι αστρονόμοι της NASA, μετά την ανίχνευση τριών μικροσκοπικών κόκκινων σημείων σε εικόνες του James Webb Space Telescope.

Τα δεδομένα δεν ταιριάζουν με κανένα γνωστό κοσμικό αντικείμενο: δεν πρόκειται για κοντινά άστρα, ούτε για συνηθισμένους γαλαξίες, ούτε για φαινόμενα που έχουν καταγραφεί ξανά στο κοντινό Σύμπαν.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα αντικείμενα αυτά δεν αποτελούν απειλή για τη Γη.

Κατά τα άλλα, η φύση τους παραμένει ανοιχτό ερώτημα.

Οι επιστήμονες τα έχουν ήδη ταξινομήσει ως μια «νέα κατηγορία κοσμικών αντικειμένων», μια σπάνια διατύπωση που από μόνη της δείχνει το μέγεθος της έκπληξης. Σε έναν κλάδο όπου σχεδόν τα πάντα εντάσσονται σε υπάρχοντα θεωρητικά πλαίσια, η ανάγκη δημιουργίας νέας κατηγορίας αποτελεί καμπανάκι επιστημονικής αναθεώρησης.

Οι πρώτες αναλύσεις δείχνουν ότι τα μυστηριώδη κόκκινα σημεία προέρχονται από την αυγή του Σύμπαντος.

Σχεδόν όλα φαίνεται να υπήρχαν μέσα στα πρώτα 1,5 δισεκατομμύρια χρόνια μετά το Big Bang, μια περίοδο κρίσιμη για τον σχηματισμό των πρώτων γαλαξιών και των αρχέγονων μαύρων τρυπών.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα: όσα «βλέπει» το James Webb δεν συμφωνούν με τα κυρίαρχα μοντέλα κοσμικής εξέλιξης.

Περισσότερο από το 60% των αντικειμένων αυτής της κατηγορίας εμφανίζει αέρια που κινούνται με ταχύτητες κοντά στα 1.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παραπέμπει σε ακραία ενεργά περιβάλλοντα.

Η επικρατέστερη υπόθεση είναι ότι πρόκειται για εξαιρετικά συμπαγείς γαλαξίες, των οποίων η λάμψη δεν οφείλεται στα άστρα, αλλά σε υπερδραστήριες μαύρες τρύπες που καταβροχθίζουν ύλη με ιλιγγιώδη ρυθμό.

Αν αυτή η ερμηνεία επιβεβαιωθεί, οι συνέπειες θα είναι βαθιές.

Η δημιουργία των πρώτων μαύρων τρυπών παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια της κοσμολογίας. Πώς κατάφεραν να αποκτήσουν τόσο μεγάλη μάζα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα; Τα «μικρά κόκκινα σημεία» ίσως αποτελούν τον χαμένο κρίκο: αντικείμενα-προγόνους των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών που σήμερα βρίσκονται στα κέντρα των γαλαξιών.

Το πιο ανησυχητικό –και ταυτόχρονα συναρπαστικό– στοιχείο είναι ότι δεν υπάρχουν γνωστά αντίστοιχα αντικείμενα στο κοντινό, σύγχρονο Σύμπαν. Αυτό σημαίνει πως είτε πρόκειται για ένα μεταβατικό στάδιο που εξαφανίστηκε με την κοσμική εξέλιξη, είτε για φαινόμενα που απλώς δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε μέχρι την έλευση του James Webb.

Για την ώρα, οι επιστήμονες κρατούν χαμηλούς τόνους.

Τα δεδομένα συνεχίζουν να αναλύονται και νέα παρατηρησιακά προγράμματα σχεδιάζονται για να διαπιστωθεί αν τα τρία κόκκινα σημεία αποτελούν σπάνια εξαίρεση ή την κορυφή ενός πολύ μεγαλύτερου παγόβουνου. Όπως παραδέχονται κύκλοι της NASA, η υπόθεση παραμένει «ανοιχτή» και καμία εξήγηση δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί οριστική.

https://www.tanea.gr/2026/01/07/science-technology/treis-kokkines-koukkides-xoris-eksigisi-h-nasa-se-synagermo-gia-ena-mystirio-pou-allazei-osa-kserame-gia-to-sympan/

~ * Όταν η Γη «ούρλιαξε»: Ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία του πλανήτη * ~

 

Ένα φαινόμενο που προκάλεσε η έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883.

Ο πιο δυνατός ήχος που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη δεν προήλθε από όπλα ή βόμβες, αλλά από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883.

Αυτός ο ακουστικός γίγαντας στιγμάτισε τη μετεωρολογία, τη γεωγραφία και την ιστορία του στρατού, καθώς ο κρουστικός του κύμα γύρισε τον πλανήτη πολλές φορές, προκαλώντας δονήσεις στον αέρα που ακούστηκαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η σύγχρονη επιστήμη εξετάζει όχι μόνο τη δύναμη και τον αντίκτυπο τέτοιων ήχων, αλλά και τι μας λένε για τη φυσική της πίεσης, των κυμάτων και την ανθρώπινη αντίληψη του ήχου.

Ο ήχος είναι ένα μηχανικό κύμα που ταξιδεύει στο περιβάλλον – συνήθως στον αέρα, το νερό ή άλλα υλικά – και μεταφέρει ενέργεια από την πηγή του στους γύρω χώρους. Στην καθημερινή ζωή συναντάμε ήχους με ένταση δεκάδων ή εκατοντάδων ντεσιμπέλ: ένα θορυβώδες αλυσοπρίονο ή μια ροκ συναυλία φτάνουν σε επίπεδα ήδη επικίνδυνα για την ακοή. Αλλά πόσο υψηλά μπορεί να φτάσει ο ήχος; Η απάντηση ξεπερνά την καθημερινή εμπειρία, οδηγώντας μας στον κόσμο των ακραίων φυσικών καταστροφών και των πειραματικών εκρήξεων.

Όταν το ηφαίστειο Κρακατόα, στην άκρη της Θάλασσας της Ιάβας, εξερράγη το καλοκαίρι του 1883, οι συνέπειες ήταν άμεσες και καταστροφικές. Η τεράστια έκρηξη δημιούργησε ένα κρουστικό κύμα που ταξίδεψε στον αέρα με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του ήχου. Καταγράφηκε από βαρόμετρα σε όλο τον κόσμο και ξεπέρασε κάθε προηγούμενη εκτίμηση. Υπολογίζεται ότι η πίεση του ήχου στην άμεση περιοχή της έκρηξης έφτασε επίπεδα ικανά να προκαλέσουν άμεση βλάβη στο ανθρώπινο αυτί μέσα σε δευτερόλεπτα. Η έκρηξη αυτή παραμένει μία από τις πιο δυνατές που έχουν βιώσει οι άνθρωποι και κατέχει κεντρική θέση σε βιβλία φυσικής και γεωλογίας.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα ήταν το κρουστικό κύμα που γύρισε τη Γη πολλές φορές και καταγράφηκε σε βαρόμετρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Σε πολλές πόλεις παρατηρήθηκαν επαναλαμβανόμενες αιχμές πίεσης που αντιστοιχούσαν στη διέλευση του κύματος, έως και τέσσερις φορές μέσα σε λιγότερο από δύο ημέρες. Το φαινόμενο αιφνιδίασε όχι μόνο τους μετεωρολόγους της εποχής, αλλά και τις επόμενες γενιές ειδικών με πιο ακριβή όργανα μέτρησης.

Για να κατανοήσουμε τη δύναμη ενός τέτοιου ήχου, είναι σημαντικό να εισαγάγουμε την έννοια του ντεσιμπέλ (dB), μονάδα μέτρησης της σχετικής έντασης της ηχητικής πίεσης. Ένα ψίθυρος είναι περίπου 30 dB, η κανονική συνομιλία γύρω στα 60 dB, ενώ τα 120 dB προκαλούν πόνο. Οι σύγχρονες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η έκρηξη του Κρακατόα ξεπέρασε τα 180 dB, επίπεδο στο οποίο ο ήχος μετατρέπεται σε κρουστικό κύμα με καταστροφικές επιπτώσεις σε κατασκευές και ζωντανά όντα.

Η ακραία ένταση του ήχου θέτει το ερώτημα πώς οι ανθρώπινες αισθήσεις και ο εγκέφαλος μπορούν να την επεξεργαστούν. Το ανθρώπινο αυτί είναι ικανό να αντιλαμβάνεται ήχους από πολύ χαμηλούς έως πολύ δυνατούς, αλλά σε ακραία επίπεδα προκαλείται φυσική βλάβη στο μέσο και έσω αυτί, οδηγώντας σε άμεση και μόνιμη κώφωση. Ευτυχώς, δεν υπάρχουν άμεσες ανθρώπινες καταγραφές από την έκρηξη – οι ιστορικές αποστάσεις και η μέθοδος μέτρησης σημαίνουν ότι η επίδραση ανακατασκευάζεται έμμεσα μέσω της ατμοσφαιρικής πίεσης και μεταγενέστερων παρατηρήσεων.

Κεντρικό ρόλο στη μελέτη τέτοιων ήχων έχουν οι επιστήμες της ακουστικής, της γεωφυσικής και της αερονομίας. Η ακουστική μελετά τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων, τις αλληλεπιδράσεις τους με το περιβάλλον και τα όρια που θέτουν οι φυσικοί νόμοι. Τα κρουστικά κύματα, που είναι πίεσης και όχι ήχος με την καθημερινή έννοια, μεταφέρουν ενέργεια σε μεγάλες αποστάσεις και μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή μακριά από την πηγή.

Τον 20ό αιώνα έγιναν προσπάθειες να παραχθούν τεχνητά εξαιρετικά δυνατοί ήχοι, για παράδειγμα σε στρατιωτικές έρευνες. Οι δοκιμές πυρηνικών εκρήξεων στην ατμόσφαιρα δημιούργησαν ηχητικά αποτελέσματα συγκρίσιμα με φυσικές καταστροφές, αλλά οι μετρήσεις ήταν περιορισμένες και ελλιπείς. Η σύγκριση με το Κρακατόα είναι δύσκολη, καθώς η τεχνολογία μέτρησης ήταν λιγότερο ανεπτυγμένη και η φυσική διαδικασία διαφορετική.

Σήμερα, η τεχνολογία επιτρέπει τη δημιουργία ήχων μεγάλης έντασης σε εργαστηριακές συνθήκες, για δοκιμές υλικών ή κατασκευών. Αυτά τα πειράματα βοηθούν στην κατανόηση των δονήσεων και της ηχητικής πίεσης και στα όρια αντοχής των υλικών.

Η ακουστική μελετά επίσης φαινόμενα πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη. Τα υπέρηχα και τα υπόηχα, αν και εκτός ακουστικού φάσματος, επηρεάζουν το περιβάλλον και τους ζωντανούς οργανισμούς. Ενώ ο ακραίος ήχος όπως του Κρακατόα αποτελεί σπάνιο φαινόμενο, τα υπέρηχα χρησιμοποιούνται στην ιατρική, τη βιομηχανία και την οικολογία.

Επιπλέον, η επιστήμη εξετάζει πώς ο ήχος επηρεάζει τους βιολογικούς οργανισμούς. Μελετάται όχι μόνο η βλάβη στην ακοή, αλλά και η επίδραση στη συμπεριφορά ζώων, στην ανάπτυξη κυττάρων και στην αντίδραση μορίων. Ακόμη και χαμηλά επίπεδα θορύβου μπορούν να επηρεάσουν ορμόνες και βιολογική ισορροπία, δείχνοντας τη βαθιά σχέση ακουστικής και φυσιολογίας.

Αν και ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία προήλθε από ηφαιστειακή έκρηξη, η επιστήμη διδάσκει ότι ακραία ακουστικά γεγονότα δεν ανήκουν αποκλειστικά στο παρελθόν. Μπορούν να προκύψουν από σύγχρονη τεχνολογία, βιομηχανικά ατυχήματα ή ανθρώπινες επεμβάσεις. Η κατανόηση της διάδοσης του ήχου και των συνεπειών του είναι κρίσιμη για την ασφάλεια σε κατασκευές, μεταφορές και στρατιωτικές έρευνες.

Η φαντασία του κοινού εντυπωσιάζεται με το πώς θα ακουγόταν μια τέτοια έκρηξη, αλλά η πραγματικότητα υπακούει σε στέρεους φυσικούς νόμους. Η επιστήμη μπορεί να ανακατασκευάσει γεγονότα όπως η έκρηξη του Κρακατόα, συνδέοντας ιστορικά αρχεία, φυσικά μοντέλα και σύγχρονες μετρήσεις – μια από τις μεγαλύτερες νίκες της ανθρώπινης σκέψης.

https://www.newsbomb.gr/fun/story/1702389/otan-i-gi-oyrliakse-o-pio-dynatos-ixos-stin-istoria-tou-planiti

~ * Ρωμύλος: Ο ανταρόλυκος που αναστήθηκε 10.000 χρόνια μετά την εξαφάνισή του * ~

 

Ο ανταρόλυκος (Dire Wolf) έκανε την εμφάνισή του στη Γη πριν από περίπου 2,6 εκατομμύρια χρόνια, ενώ το τελευταίο του είδος φαίνεται να εξαφανίστηκε πριν από 10.000 έως 13.000 χρόνια. Σήμερα, επιστήμονες κατάφεραν να τον «αναβιώσουν» μέσω προηγμένων βιοτεχνολογικών μεθόδων, παρόμοιων με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία του πρώτου κλωνοποιημένου θηλαστικού, του προβάτου Dolly.

Η διαδικασία επαναφοράς

Ερευνητές της εταιρείας βιοτεχνολογίας Colossal Biosciences, με έδρα το Ντάλας, ανέλυσαν DNA από απολιθώματα ανταρόλυκων, προκειμένου να εντοπίσουν τα χαρακτηριστικά του εξαφανισμένου είδους. Μελέτησαν ένα δόντι ηλικίας 13.000 ετών από το Οχάιο και ένα θραύσμα κρανίου 72.000 ετών από το Αϊντάχο, δείγματα που ανήκουν σε μουσεία φυσικής ιστορίας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας, χρησιμοποιήθηκαν τόσο η μέθοδος της κλωνοποίησης όσο και η γονιδιακή επεξεργασία για τη δημιουργία τριών ζώων με γενετικά χαρακτηριστικά ανταρόλυκου. Οι επιστήμονες επεξεργάστηκαν 14 βασικά γονίδια από κύτταρα αίματος γκρίζου λύκου, χωρίς να ενσωματώσουν αρχαίο DNA, ώστε να προσομοιάζουν στο εξαφανισμένο είδος.

Το γενετικά τροποποιημένο υλικό μεταφέρθηκε σε ωάρια οικόσιτου σκύλου. Τα έμβρυα εμφυτεύθηκαν σε παρένθετες μητέρες και, ύστερα από κύηση 62 ημερών, γεννήθηκαν τα πρώτα κουτάβια.

https://youtu.be/q6ta3TX2Zgw?si=09OBzN7aDV1s5FEb

Τα πρώτα «αναβιωμένα» ζώα

Την 1η Οκτωβρίου 2024 ήρθαν στον κόσμο τα δύο πρώτα κουτάβια, ο Ρωμύλος και ο Ρέμος, ενώ στις 30 Ιανουαρίου 2025 γεννήθηκε και η Khaleesi. Τα τρία ζώα ζουν πλέον σε ειδικά διαμορφωμένο καταφύγιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η σχέση με τον σύγχρονο λύκο

Όπως αναφέρουν οι υπεύθυνοι του προγράμματος, πρόκειται για «γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς που προσεγγίζουν το αρχικό είδος», αν και δεν αποτελούν ακριβή αντίγραφα του ανταρόλυκου. Παρά τις εξωτερικές ομοιότητες, ο ανταρόλυκος δεν έχει άμεση γενετική συγγένεια με τον γκρίζο λύκο.

Μελέτες δείχνουν ότι τα δύο είδη εξελίχθηκαν ανεξάρτητα για τουλάχιστον 5,5 εκατομμύρια χρόνια. Ο ανταρόλυκος ξεχώριζε για τη μυώδη κατασκευή του, το ισχυρό σαγόνι και τα δόντια του που μπορούσαν να συνθλίβουν κόκαλα, κυνηγώντας μεγάλα φυτοφάγα ζώα όπως άλογα και βραδύποδες.

https://www.tanea.gr/2025/12/27/science-technology/romylos-o-antarolykos-pou-anastithike-10-000-xronia-meta-tin-eksafanisi-tou/

~ * Ηφαίστειο ανενεργό επί 12.000 χρόνια εκρήγνυται στην Αιθιοπία * ~

 

Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 12.000 χρόνια, το ηφαίστειο Hayli Gubbi στην περιοχή Αφάρ της βορειοανατολικής Αιθιοπίας εξερράγη, εκτοξεύοντας πυκνά νέφη τέφρας σε ύψος περίπου 14 χιλιομέτρων.

Η τέφρα μεταφέρθηκε από τους ανέμους μέχρι την Υεμένη και το Ομάν, προκαλώντας ανησυχία για τις συνέπειες σε κατοικημένες περιοχές.

Η έκρηξη σημειώθηκε την Κυριακή και διήρκεσε αρκετές ώρες. Σύμφωνα με τον τοπικό αξιωματούχο Μοχάμεντ Σέιντ, δεν υπάρχουν αναφορές για ανθρώπινες απώλειες. Παρ' όλα αυτά, οι γύρω κοινότητες κτηνοτρόφων έχουν πληγεί από την πτώση της τέφρας.

«Μέχρι στιγμής δεν έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές ή ζώα, αλλά πολλά χωριά έχουν καλυφθεί από στάχτη και τα κοπάδια δεν έχουν πρόσβαση σε τροφή», δήλωσε ο Σέιντ, επισημαίνοντας ότι το γεγονός πως δεν υπάρχει προηγούμερη καταγραφή έκρηξης του ηφαιστείου αυξάνει την ανησυχία για τον αντίκτυπο στην τοπική κοινωνία.

Ένα ηφαίστειο σε περιοχή έντονης γεωλογικής δραστηριότητας

Το Hayli Gubbi, ύψους περίπου 500 μέτρων, βρίσκεται στην Κοιλάδα του Ρήγματος (Rift Valley), όπου συναντώνται τεκτονικές πλάκες και σημειώνονται συχνοί σεισμοί. Η περιοχή είναι από τις πιο γεωλογικά ενεργές της Ανατολικής Αφρικής.

Το Κέντρο Συμβουλών Ηφαιστειακής Τέφρας (VAAC) ανέφερε ότι τα νέφη τέφρας κινήθηκαν ανατολικά, περνώντας πάνω από την Υεμένη και το Ομάν και φτάνοντας μέχρι την Ινδία και το βόρειο Πακιστάν.

Κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής μίλησαν για έναν «ισχυρό κρότο» τη στιγμή της έκρηξης. Ο Αχμέντ Αμπντέλα περιέγραψε ότι ένιωσε ένα «ωστικό κύμα», λέγοντας πως «ήταν σαν να έπεσε μια βόμβα· αμέσως μετά είδα καπνό και στάχτη».

Σε βίντεο που κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία το AFP δεν έχει ακόμη επαληθεύσει, διακρίνεται μια πυκνή, λευκή στήλη καπνού να υψώνεται πάνω από τον κρατήρα.

Το Global Volcanism Program του Μουσείου Smithsonian επιβεβαιώνει ότι το Hayli Gubbi δεν έχει εμφανίσει καμία καταγεγραμμένη έκρηξη εδώ και περίπου 12.000 χρόνια. Την ίδια εικόνα δίνει και ο ηφαιστειολόγος Σάιμον Καρν του Michigan Technological University.

Με πληροφορίες από Guardian

https://www.lifo.gr/now/world/ifaisteio-anenergo-epi-12000-hronia-ekrignytai-stin-aithiopia