* ~ Επιστήμονες κατάφεραν να τρυπήσουν τόσο βαθιά που «μπήκαν» στον μανδύα της Γης * ~

 

Το ερευνητικό σκάφος JOIDES Resolution που κατάφερε να συλλέξει δείγμα από τον μανδύα της Γης σε βάθος 1.268 μέτρων

Arito Sakaguchi & IODP/TAMU

Για να κατανοήσουμε τη γεωλογία του πλανήτη μας, η μελέτη του μανδύα της Γης είναι πολύ σημαντική. Το στρώμα αυτό, που βρίσκεται ανάμεσα στον στερεό φλοιό και τον λιωμένο εξωτερικό πυρήνα, αντιπροσωπεύει περίπου το 70% της μάζας της Γης και το 84% του όγκου της.

Παρά τον καθοριστικό του ρόλο στις γεωλογικές διεργασίες, οι επιστήμονες δεν είχαν μέχρι πρόσφατα καταφέρει να συλλέξουν δείγματα πετρωμάτων απευθείας από τον μανδύα. Άλλωστε, ο φλοιός που θα πρέπει να τρυπηθεί έχει μέσο πάχος 14 έως 19 χιλιόμετρα. Ωστόσο, υπάρχουν και εξαιρέσεις· περιοχές όπου ο φλοιός είναι πολύ λεπτότερος και οι τεκτονικές διεργασίες αποκαλύπτουν τον μανδύα. Μία τέτοια περιοχή βρίσκεται στη Μεσο-Ατλαντική Ράχη, κοντά σε ένα υποθαλάσσιο ορεινό όγκο γνωστό ως Μασίφ Ατλαντίς, αναφέρει το Popular Mechanics.

Εξόρυξη – ρεκόρ

Στο σημείο αυτό, μια διεθνής επιστημονική ομάδα κατάφερε τον Μάιο του 2023 να εξάγει έναν πυρήνα πετρωμάτων από το εντυπωσιακό βάθος των 1.268 μέτρων. Η αποστολή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Προγράμματος Διερεύνησης των Ωκεανών (IODP) με το ερευνητικό πλοίο JOIDES Resolution, μήκους 143 μέτρων, το οποίο μισθώνει το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science.

Ο πυρήνας αυτός αποτελεί το βαθύτερο δείγμα μανδύα που έχει συλλεχθεί έως σήμερα. Ο αρχικός στόχος των ερευνητών ήταν μόλις 200 μέτρα, καθώς αυτό ήταν το μεγαλύτερο βάθος στο οποίο είχε φτάσει ποτέ γεώτρηση σε μανδυακά πετρώματα. Ωστόσο, η διαδικασία εξελίχθηκε πολύ ταχύτερα από το αναμενόμενο και η ομάδα προχώρησε σε βάθος άνω του ενός χιλιομέτρου, διακόπτοντας μόνο λόγω χρονικών περιορισμών της αποστολής.

Τα μανδυακά πετρώματα

Η προκαταρκτική ανάλυση του πυρήνα αποκάλυψε την παρουσία περιδοτιτών, κυρίως ενός τύπου που ονομάζεται χαρτσβουργίτης, ο οποίος σχηματίζεται μέσω μερικής τήξης μανδυακών πετρωμάτων. Εντοπίστηκαν επίσης γάββροι, που είναι χονδρόκοκκα ηφαιστειακά πετρώματα. Και οι δύο τύποι πετρωμάτων είχαν αντιδράσει χημικά με θαλασσινό νερό, αλλάζοντας τη σύνθεσή τους.

Παρά τη σημασία του ευρήματος, η αποστολή δεν πέτυχε έναν από τους μεγάλους στόχους της γεωεπιστήμης: τη διάσχιση της ασυνέχειας Μοχοροβίτσιτς, γνωστής και ως ασυνέχεια Μόχο, που θεωρείται το πραγματικό όριο ανάμεσα στον φλοιό και τον «καθαρό» μανδύα. Μελλοντικές αποστολές ενδέχεται να συνεχίσουν τη διερεύνηση της περιοχής κοντά στο Μασίφ Ατλαντίς. Ωστόσο, η προοπτική αυτή παραμένει αβέβαιη, καθώς η χρηματοδότηση για περαιτέρω γεωτρήσεις με το JOIDES Resolution δεν εγκρίθηκε μετά το 2024. Έτσι, την ώρα που η επιστήμη φαίνεται να πλησιάζει όσο ποτέ στην άμεση μελέτη του μανδύα, το μέλλον αντίστοιχων αποστολών παραμένει αβέβαιο.

https://www.cnn.gr/kosmos/story/519337/epistimones-kataferan-na-trypisoun-toso-vathia-pou-mpikan-ston-mandya-tis-gis

~ * Όταν η Γη «ούρλιαξε»: Ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία του πλανήτη * ~

 

Ένα φαινόμενο που προκάλεσε η έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883.

Ο πιο δυνατός ήχος που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη δεν προήλθε από όπλα ή βόμβες, αλλά από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883.

Αυτός ο ακουστικός γίγαντας στιγμάτισε τη μετεωρολογία, τη γεωγραφία και την ιστορία του στρατού, καθώς ο κρουστικός του κύμα γύρισε τον πλανήτη πολλές φορές, προκαλώντας δονήσεις στον αέρα που ακούστηκαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η σύγχρονη επιστήμη εξετάζει όχι μόνο τη δύναμη και τον αντίκτυπο τέτοιων ήχων, αλλά και τι μας λένε για τη φυσική της πίεσης, των κυμάτων και την ανθρώπινη αντίληψη του ήχου.

Ο ήχος είναι ένα μηχανικό κύμα που ταξιδεύει στο περιβάλλον – συνήθως στον αέρα, το νερό ή άλλα υλικά – και μεταφέρει ενέργεια από την πηγή του στους γύρω χώρους. Στην καθημερινή ζωή συναντάμε ήχους με ένταση δεκάδων ή εκατοντάδων ντεσιμπέλ: ένα θορυβώδες αλυσοπρίονο ή μια ροκ συναυλία φτάνουν σε επίπεδα ήδη επικίνδυνα για την ακοή. Αλλά πόσο υψηλά μπορεί να φτάσει ο ήχος; Η απάντηση ξεπερνά την καθημερινή εμπειρία, οδηγώντας μας στον κόσμο των ακραίων φυσικών καταστροφών και των πειραματικών εκρήξεων.

Όταν το ηφαίστειο Κρακατόα, στην άκρη της Θάλασσας της Ιάβας, εξερράγη το καλοκαίρι του 1883, οι συνέπειες ήταν άμεσες και καταστροφικές. Η τεράστια έκρηξη δημιούργησε ένα κρουστικό κύμα που ταξίδεψε στον αέρα με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του ήχου. Καταγράφηκε από βαρόμετρα σε όλο τον κόσμο και ξεπέρασε κάθε προηγούμενη εκτίμηση. Υπολογίζεται ότι η πίεση του ήχου στην άμεση περιοχή της έκρηξης έφτασε επίπεδα ικανά να προκαλέσουν άμεση βλάβη στο ανθρώπινο αυτί μέσα σε δευτερόλεπτα. Η έκρηξη αυτή παραμένει μία από τις πιο δυνατές που έχουν βιώσει οι άνθρωποι και κατέχει κεντρική θέση σε βιβλία φυσικής και γεωλογίας.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα ήταν το κρουστικό κύμα που γύρισε τη Γη πολλές φορές και καταγράφηκε σε βαρόμετρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Σε πολλές πόλεις παρατηρήθηκαν επαναλαμβανόμενες αιχμές πίεσης που αντιστοιχούσαν στη διέλευση του κύματος, έως και τέσσερις φορές μέσα σε λιγότερο από δύο ημέρες. Το φαινόμενο αιφνιδίασε όχι μόνο τους μετεωρολόγους της εποχής, αλλά και τις επόμενες γενιές ειδικών με πιο ακριβή όργανα μέτρησης.

Για να κατανοήσουμε τη δύναμη ενός τέτοιου ήχου, είναι σημαντικό να εισαγάγουμε την έννοια του ντεσιμπέλ (dB), μονάδα μέτρησης της σχετικής έντασης της ηχητικής πίεσης. Ένα ψίθυρος είναι περίπου 30 dB, η κανονική συνομιλία γύρω στα 60 dB, ενώ τα 120 dB προκαλούν πόνο. Οι σύγχρονες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η έκρηξη του Κρακατόα ξεπέρασε τα 180 dB, επίπεδο στο οποίο ο ήχος μετατρέπεται σε κρουστικό κύμα με καταστροφικές επιπτώσεις σε κατασκευές και ζωντανά όντα.

Η ακραία ένταση του ήχου θέτει το ερώτημα πώς οι ανθρώπινες αισθήσεις και ο εγκέφαλος μπορούν να την επεξεργαστούν. Το ανθρώπινο αυτί είναι ικανό να αντιλαμβάνεται ήχους από πολύ χαμηλούς έως πολύ δυνατούς, αλλά σε ακραία επίπεδα προκαλείται φυσική βλάβη στο μέσο και έσω αυτί, οδηγώντας σε άμεση και μόνιμη κώφωση. Ευτυχώς, δεν υπάρχουν άμεσες ανθρώπινες καταγραφές από την έκρηξη – οι ιστορικές αποστάσεις και η μέθοδος μέτρησης σημαίνουν ότι η επίδραση ανακατασκευάζεται έμμεσα μέσω της ατμοσφαιρικής πίεσης και μεταγενέστερων παρατηρήσεων.

Κεντρικό ρόλο στη μελέτη τέτοιων ήχων έχουν οι επιστήμες της ακουστικής, της γεωφυσικής και της αερονομίας. Η ακουστική μελετά τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων, τις αλληλεπιδράσεις τους με το περιβάλλον και τα όρια που θέτουν οι φυσικοί νόμοι. Τα κρουστικά κύματα, που είναι πίεσης και όχι ήχος με την καθημερινή έννοια, μεταφέρουν ενέργεια σε μεγάλες αποστάσεις και μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή μακριά από την πηγή.

Τον 20ό αιώνα έγιναν προσπάθειες να παραχθούν τεχνητά εξαιρετικά δυνατοί ήχοι, για παράδειγμα σε στρατιωτικές έρευνες. Οι δοκιμές πυρηνικών εκρήξεων στην ατμόσφαιρα δημιούργησαν ηχητικά αποτελέσματα συγκρίσιμα με φυσικές καταστροφές, αλλά οι μετρήσεις ήταν περιορισμένες και ελλιπείς. Η σύγκριση με το Κρακατόα είναι δύσκολη, καθώς η τεχνολογία μέτρησης ήταν λιγότερο ανεπτυγμένη και η φυσική διαδικασία διαφορετική.

Σήμερα, η τεχνολογία επιτρέπει τη δημιουργία ήχων μεγάλης έντασης σε εργαστηριακές συνθήκες, για δοκιμές υλικών ή κατασκευών. Αυτά τα πειράματα βοηθούν στην κατανόηση των δονήσεων και της ηχητικής πίεσης και στα όρια αντοχής των υλικών.

Η ακουστική μελετά επίσης φαινόμενα πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη. Τα υπέρηχα και τα υπόηχα, αν και εκτός ακουστικού φάσματος, επηρεάζουν το περιβάλλον και τους ζωντανούς οργανισμούς. Ενώ ο ακραίος ήχος όπως του Κρακατόα αποτελεί σπάνιο φαινόμενο, τα υπέρηχα χρησιμοποιούνται στην ιατρική, τη βιομηχανία και την οικολογία.

Επιπλέον, η επιστήμη εξετάζει πώς ο ήχος επηρεάζει τους βιολογικούς οργανισμούς. Μελετάται όχι μόνο η βλάβη στην ακοή, αλλά και η επίδραση στη συμπεριφορά ζώων, στην ανάπτυξη κυττάρων και στην αντίδραση μορίων. Ακόμη και χαμηλά επίπεδα θορύβου μπορούν να επηρεάσουν ορμόνες και βιολογική ισορροπία, δείχνοντας τη βαθιά σχέση ακουστικής και φυσιολογίας.

Αν και ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία προήλθε από ηφαιστειακή έκρηξη, η επιστήμη διδάσκει ότι ακραία ακουστικά γεγονότα δεν ανήκουν αποκλειστικά στο παρελθόν. Μπορούν να προκύψουν από σύγχρονη τεχνολογία, βιομηχανικά ατυχήματα ή ανθρώπινες επεμβάσεις. Η κατανόηση της διάδοσης του ήχου και των συνεπειών του είναι κρίσιμη για την ασφάλεια σε κατασκευές, μεταφορές και στρατιωτικές έρευνες.

Η φαντασία του κοινού εντυπωσιάζεται με το πώς θα ακουγόταν μια τέτοια έκρηξη, αλλά η πραγματικότητα υπακούει σε στέρεους φυσικούς νόμους. Η επιστήμη μπορεί να ανακατασκευάσει γεγονότα όπως η έκρηξη του Κρακατόα, συνδέοντας ιστορικά αρχεία, φυσικά μοντέλα και σύγχρονες μετρήσεις – μια από τις μεγαλύτερες νίκες της ανθρώπινης σκέψης.

https://www.newsbomb.gr/fun/story/1702389/otan-i-gi-oyrliakse-o-pio-dynatos-ixos-stin-istoria-tou-planiti

~ * Χανγκ Σον Ντονγκ: Το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο βρίσκεται στο Βιετνάμ * ~

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι δημιουργήθηκε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και σήμερα αναγνωρίζεται ως το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο, όχι μόνο σε μήκος, αλλά σε ύψος και πλάτος.

 

Ένα από τα εντυπωσιακά θαύματα της φύσης κρύβεται στο Βιετνάμ και δεν είναι άλλο από το σπήλαιο Χανγκ Σον Ντονγκ.

Το συγκεκριμένο σπήλαιο βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου Φονγκ Να – Κε Μπανγκ, 500 χιλιόμετρα νότια του Ανόι.

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε τυχαία το 1991 από έναν ντόπιο αγρότη, τον Χο Χαν, αλλά μόλις το 2009 χαρτογραφήθηκε από Βρετανούς σπηλαιολόγους και αποκαλύφθηκαν οι διαστάσεις του.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι δημιουργήθηκε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και σήμερα αναγνωρίζεται ως το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο, όχι μόνο σε μήκος, αλλά σε ύψος και πλάτος.

Το όνομά του αποδίδεται ως «Ο Ποταμός του Βουνού». Το Χανγκ Σον Ντονγκ είναι τόσο μεγάλο που θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν ουρανοξύστη 40 ορόφων.

Σε κάποια σημεία, το ύψος του φτάνει τα 200 μέτρα και το πλάτος τα 150 μέτρα, ενώ η συνολική του έκταση ξεπερνά τα 7 χιλιόμετρα και εκτιμάται ότι είναι μεγαλύτερο, καθώς ακόμα και σήμερα δεν έχει ερευνηθεί πλήρως.

Το εσωτερικό του μοιάζει περισσότερο μ’ έναν υπόγειο κόσμο, έναν άλλο πλανήτη.

Μία από τις πιο ιδιαιτερότητες του Χανγκ Σον Ντονγκ είναι πως μέσα του έχει αναπτυχθεί ένα αυτόνομο οικοσύστημα. Λόγω καταρρεύσεων της οροφής σε ορισμένα σημεία, το φως του ήλιου διεισδύει στο εσωτερικό και έχει επιτρέψει τον σχηματισμό ενός τροπικού δάσους. Με την πάροδο των ετών, μέσα στην ζούγκλα έχουν αναπτυχθεί εκατοντάδες δέντρα, φυτά, σταλακτίτες που ξεπερνούν τα 70 μέτρα, μέχρι και σύννεφα βροχής, ενώ έχει πάρει το ψευδώνυμο «ο Κήπος της Εδέμ».

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι ο υπόγειος ποταμός που διαπερνά το σπήλαιο. Ο συγκεκριμένος ποταμός ρέει αθόρυβα μέσα από το σπήλαιο και ενισχύει την αίσθηση μυστηρίου που περιβάλλει τον χώρο. Τα νερά του είναι πεντακάθαρα και σε ορισμένα σημεία σχηματίζουν λίμνες. Μάλιστα, το 2019 Βρετανοί δύτες ανακάλυψαν ένα επιπλέον υποβρύχιο τούνελ, που συνδέει το σπήλαιο με μια άλλη μεγάλη σπηλιά, την Θανγκ.

Οι πρώτες ξεναγήσεις στο σπήλαιο ξεκίνησαν το 2013. Η πρόσβαση στο Χανγκ Σον Ντονγκ είναι περιορισμένη, προκειμένου να διαφυλαχθεί το οικοσύστημα της περιοχής και απαιτείται ειδική άδεια από τις αρχές του Βιετνάμ, συνοδεία έμπειρων ξεναγών.

Η διαδρομή μέχρι την είσοδο είναι απαιτητική, αφού οι επισκέπτες πρέπει να κάνουν τέσσερις ημέρες πεζοπορίας μέσα στην πυκνή ζούγκλα και τα δύσβατα μονοπάτια του πάρκου, έχοντας την δυνατότητα να κατασκηνώσουν για τρεις νύχτες μέσα στη σπηλιά.

Ωστόσο, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων για την εξερεύνηση του σπηλαίου μπορεί κανείς να απολαύσει μέχρι και βαρκάδα στο ποτάμι, που αποτελεί μια μοναδική εμπειρία.

https://www.newsit.gr/paraxenes-eidhseis/xangk-son-ntongk-to-megalytero-spilaio-ston-kosmo-vrisketai-sto-vietnam/4382720/

~ * Φαράγγι της Αντιλόπης: Κεντρίζει τα βλέμματα ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα της φύσης * ~

 

Η είσοδος επιτρέπεται μόνο μέσω οργανωμένων ξεναγήσεων που διοργανώνονται από Ναβάχο ξεναγούς, εν μέρει επειδή οι βροχές, κατά την περίοδο των μουσώνων, μπορούν να προκαλέσουν ξαφνικές πλημμύρες.

 

Το φαράγγι της Αντιλόπης (Antelope Canyon) βρίσκεται σε γη που ανήκει στους Ναβάχο, τη μεγαλύτερη φυλή Ινδιάνων στις ΗΠΑ, στο Page της Αριζόνα, αποτελώντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα της φύσης και μια από τις πιο πολυφωτογραφημένες τοποθεσίες της Βόρειας Αμερικής.

Το φαράγγι είναι γνωστό για τους στενούς, κυματιστούς διαδρόμους του, τους παράξενους σχηματισμούς των βράχων, καθώς και τις έντονες αποχρώσεις του κίτρινου και του πορτοκαλί που σχηματίζονται στο εσωτερικό του από τις ακτίνες του ήλιου που εισχωρούν στις σχισμές, δημιουργώντας μια απόκοσμη ατμόσφαιρα.

Το φαράγγι της Αντιλόπης πήρε την ονομασία του, λόγω των κοπαδιών από αντιλόπες που περιφέρονταν ελεύθερες στην ευρύτερη περιοχή των Ναβάχο.

Σύμφωνα με την παράδοση, οι αντιλόπες χρησιμοποιούσαν το φαράγγι για καταφύγιο, ειδικά τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας, καθώς προσέφερε σκιά και δροσιά.

Το φαράγγι χωρίζεται σε δύο κύρια τμήματα: το άνω φαράγγι, γνωστό ως «the crack» και το κάτω φαράγγι, γνωστό ως «the corkscrew».

Το άνω φαράγγι είναι πιο εύκολο στην πρόσβαση, επειδή η είσοδός του και ολόκληρο το μήκος του βρίσκονται στο επίπεδο του εδάφους, χωρίς να απαιτείται ανάβαση, προσελκύοντας περισσότερους επισκέπτες, καθώς δεν υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος από τις πλημμύρες.

Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και ιδιαίτερα το μεσημέρι, όταν ο ήλιος είναι στο peak του, οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν μοναδικές εικόνες στο εσωτερικό του φαραγγιού σ’ όλες τις αποχρώσεις του ερυθρού φάσματος, λόγω του φωτός που πέφτει κατακόρυφα από τα ανοίγματα. Βέβαια, η ζέστη είναι έντονη, οπότε οι επισκέπτες χρειάζεται να οπλιστούν με υπομονή.

Το κάτω φαράγγι προσφέρει εξίσου μαγευτικές εικόνες, ωστόσο, οι τουρίστες πρέπει να κάνουν ανάβαση σε μεταλλικές σκάλες και να διασχίσουν πιο στενά περάσματα.

Το φαράγγι σχηματίστηκε με την πάροδο χιλιάδων ετών από την διάβρωση του ψαμμίτη (ιζηματογενές πέτρωμα) από το νερό της βροχής και τις πλημμύρες, δημιουργώντας αυτούς τους γεωλογικούς σχηματισμούς. Η είσοδος επιτρέπεται μόνο μέσω οργανωμένων ξεναγήσεων που διοργανώνονται από Ναβάχο ξεναγούς, εν μέρει επειδή οι βροχές, κατά την περίοδο των μουσώνων, μπορούν να προκαλέσουν ξαφνικές πλημμύρες στα μονοπάτια, οι οποίες αναδιαμορφώνουν το τοπίο μέχρι και σήμερα. Μάλιστα, Στις 12 Αυγούστου 1997, έντεκα τουρίστες έχασαν την ζωή τους από μια ξαφνική πλημμύρα.

Ο μόνος επιζών ήταν ο ξεναγός Φρανσίσκο «Πάντσο» Κιντάνα. Εκείνη την ημέρα, δεν έπεσε δυνατή βροχή, ωστόσο, μεγάλες ποσότητες νερού μεταφέρθηκαν στη λεκάνη του φαραγγιού από προηγούμενη καταιγίδα.

Ο αριθμός των επισκεπτών στο Φαράγγι της Αντιλόπης έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, ανταγωνίζοντας το Grant Canyon (Μεγάλο Φαράγγι), που επιθυμούν να δουν από κοντά το φυσικό έργο τέχνης. Ωστόσο, οι Ναβάχο θεωρούν το φαράγγι ιερό τόπο και φροντίζουν να το προστατεύουν με σεβασμό στη φύση και στην πολιτιστική τους κληρονομιά.

https://www.newsit.gr/paraxenes-eidhseis/faraggi-tis-antilopis-kentrizei-ta-vlemmata-ena-apo-ta-pio-entyposiaka-thaymata-tis-fysis/4393624/

~ * Παγετώνας της Γροιλανδίας έχασε 197 εκατ. τόνους πάγο τον Ιούλιο * ~

Τον Ιούλιο, ο δεύτερος μεγαλύτερος παγετώνας στον κόσμο έχασε 197 δισεκατομμύρια τόνους πάγου και αύξησε τα επίπεδα της θάλασσας κατά περίπου μισό χιλιοστόμετρο. Μόνο στις 15 Αυγούστου, ο παγετώνας της Γροιλανδίας υπέστη μεγάλη καταστροφή, χάνοντας 11 δισεκατομμύρια τόνους επιφανειακού πάγου στον ωκεανό, σύμφωνα με επιστήμονες.

Παρόλο που δεν είναι ασυνήθιστο να λιώνουν επιφανειακά τμήματα παγετώνων της Γροιλανδίας το καλοκαίρι, το φαινόμενο αρχίζει συνήθως στα τέλη Μαΐου, αλλά φέτος ξεκίνησε εβδομάδες νωρίτερα.

Σύμφωνα με τον Ruth Mottram, περιβαλλοντολόγο στο Δανικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο, ο παγετώνας της Γροιλανδίας έχασε 197 δισεκατομμύρια τόνους πάγου τον Ιούλιο, ποσότητά που φτάνει για να καλύψει σχεδόν 80 εκατομμύρια ολυμπιακές πισίνες.

Οι υψηλές θερμοκρασίες τους καλοκαιρινούς μήνες μπορεί τελικά να οδηγήσουν στη μεγαλύτερη απώλεια πάγου της Γροιλανδίας από το 1950.

Ο πάγος που τήκεται δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αρκτική, καθώς η περιοχή έχει βιώσει και πυρκαγιές, οι οποίες οφείλονται στις υψηλές θερμοκρασίες, λένε επιστήμονες. Από τον Ιούνιο, η υπηρεσία παρακολούθησης της ατμόσφαιρας του Copernicus έχει παρατηρήσει περισσότερες από 100 έντονες πυρκαγιές στον Αρκτικό Κύκλο.

https://perierga.gr/2019/08/pagetonas-tis-grilandias-echase-197-ekat-tonous-pago-ton-ioulio/

~ * Τα 10 πιο ακριβά λουλούδια στον κόσμο! * ~

Μια γιορτή δεν είναι ποτέ πλήρης χωρίς λουλούδια – είτε πρόκειται για γάμο, γενέθλια, επέτειο… Τα λουλούδια είναι από τα πιο αγαπημένα δώρα σε όποια μορφή κι αν τα προσφέρουμε, αλλά και από τις φθηνές επιλογές. Ξέρετε όμως πως υπάρχουν λουλούδια που κοστίζουν αρκετά χρήματα, όπως για παράδειγμα η ορχιδέα Kinabalu που υπάρχει μόνο στο εθνικό πάρκο της Μαλαισίας ή το λουλούδι Kadupul που ανθίζει λίγο πριν από τα μεσάνυχτα και πεθαίνει την αυγή. Δείτε στη συνέχεια μια ενδιαφέρουσα λίστα με τα 10 πιο ακριβά λουλούδια στον κόσμο!

10. Lisianthus

Επιστημονικά γνωστή ως grandiflorum Eustoma, η κοστίζει περίπου 8-30 ευρώ ανά δέσμη, εξαιτίας της σύντομης διάρκειας της ζωής της – μόνο δύο έως τρεις εβδομάδες μετά την κοπή.

9. Lily of the Valley

Σαν να βγήκε από ένα παραμύθι, είναι επιστημονικά γνωστή ως majalis Convallaria και κοστίζει περίπου 10-45 ευρώ ανά δέσμη, ανάλογα με την εποχή.

8. Glorosia

Πολύ δημοφιλής για τη μοναδική εμφάνισή της, αποτελεί ιθαγενές λουλούδι της Νοτίου Αφρικής. Η τιμή του κυμαίνεται από 5-10 ευρώ για κάθε λουλούδι.

7. Ορτανσία

Κοστίζει περίπου 6,5 ευρώ ανά στέλεχος επειδή μαραίνεται εύκολα μετά την κοπή, ενώ είναι ιδιαίτερα δύσκολη στη συγκομιδή της.

6. 17th Century Tulip Bulb

Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα αυτό το λουλούδι κόστιζε περίπου 10.000 φιορίνια (5.500 ευρώ) ανά δέσμη, λόγω της σπανιότητάς του και της μοναδικής εμφάνισης. Το κόστος σήμερα είναι περίπου 850 ευρώ ανά δέσμη!

5. Κρόκος

Αν και αυτό το λουλούδι είναι εξαιρετικό σε εμφάνιση, είναι πολύ πιο δημοφιλές στους σεφ σε όλο τον κόσμο, επειδή ο κίτρινος στήμονάς του αποτελεί άριστο μπαχαρικό. Το κόστος είναι περίπου 1.500-1.800 το κιλό.

4. Gold of Kinabalu Orchid

Κοστίζει τουλάχιστον 6.000 ευρώ το ένα και φύεται μόνο στο Kinabalu National Park στη Μαλαισία.

3. Shenzhen Nongke Orchid

Αναπτύχθηκε από Κινέζους επιστήμονες στο εργαστήριο του Shenzhen Nongke University το 2005. Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια γεωργικής έρευνας ώστε να δημιουργηθεί, ενώ ανθίζει κάθε 5 χρόνια. Γι ‘αυτό, όταν πωλήθηκε σε δημοπρασία, η τιμή του άγγιξε τα 200.000 ευρώ!

2. Juliet Rose

Γνωστή για την κομψότητα της, η Juliet Rose εισήχθη πρόσφατα στην αγορά, και πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της RHS Chelsea Flower Show στο Λονδίνο το 2006. Ο δημιουργός του David Austin χρειάστηκε 25 ολόκληρα χρόνια ερευνών και για το λόγο αυτό το σπάνιο λουλούδι του αποτιμάται σε 500.000 ευρώ ανά μπουκέτο.

1. Kadupul Flower

Το πιο ακριβό λουλούδι στον κόσμο, με τιμή… ανεκτίμητη! Ανθίζει συνήθως γύρω στα μεσάνυχτα, παράγει ένα πολύ γλυκό άρωμα και πεθαίνει την αυγή. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά δύσκολο να το κόψει κάποιος από το βλαστό χωρίς να προκληθεί ζημιά.

https://perierga.gr/2013/11/ta-10-pio-akriva-louloudia-ston-kosmo/

~ * Σπάνιο βίντεο ηφαιστειακής αστραπής * ~

Σε ένα εντυπωσιακό βίντεο μπορείτε να απολαύσετε το σπάνιο φαινόμενο μιας ηφαιστειακής έκρηξης και μιας ταυτόχρονης ηφαιστειακής αστραπής στο ηφαίστειο Κρακατόα της Ινδονησίας.

Το περίεργο φαινόμενο της ηφαιστειακής αστραπής συμβαίνει μόνο όταν ένα μείγμα τέφρας, αερίου και λάβας φουσκώνουν ταυτόχρονα.

ταυτόχρονης ηφαιστειακής αστραπής στο ηφαίστειο Κρακατόα της Ινδονησίας.

Το περίεργο φαινόμενο της ηφαιστειακής αστραπής συμβαίνει μόνο όταν ένα μείγμα τέφρας, αερίου και λάβας φουσκώνουν ταυτόχρονα.

Το ηφαίστειο Κρακατόα είναι ένα από τα πιο τρομακτικά του κόσμου. Το 1883 είχε εκραγεί σκοτώνοντας περίπου 36.000 ανθρώπους, με εκρηκτική δύναμη 13.000 φορές μεγαλύτερη από τη δύναμη της ατομικής βόμβας της Χιροσίμα. Η έκρηξη του μάλιστα, άλλαξε ριζικά τον παγκόσμιο καιρό και τις θερμοκρασίες. Η έκρηξη ήταν τόσο βίαιη και καταστροφική που κανένα ενεργό ηφαίστειο στη σύγχρονη εποχή δεν το έχει πλησιάσει σε δύναμη και ισχύ.

Οι ηφαιστειακές αστραπές, όπως αυτή που θα δείτε στο βίντεο, έχουν παρατηρηθεί μόλις 150 φορές τους τελευταίους αιώνες. Το παράξενο φαινόμενο συνδέεται με την εκρηκτική ηφαιστειακή δραστηριότητα που παράγει μάγμα και στέλνει την ηφαιστειακή τέφρα στην ατμόσφαιρα. Η ροή του ηλεκτρικού ρεύματος (φορτίων) μεταξύ δύο σωμάτων με αντίθετα φορτία είναι αυτή που εξηγεί τη δημιουργία της ηφαιστειακής αστραπής.

https://perierga.gr/2018/11/spanio-vinteo-ifestiakis-astrapis/

~ * Νέο χημικό καθυστερεί το «μαντάρισμα» της τρύπας του όζοντος Πέντε έως τριάντα χρόνια μπορεί να αργήσει το κλείσιμο της τρύπας εξαιτίας νέας ρυπογόνου χημικής ουσίας στην ατμόσφαιρα * ~

Η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική 

αποκαθίσταται σταδιακά στα προ του 1980 επίπεδα μετά τη

 συμφωνία του Μόντρεαλ του 1987, η οποία απαγόρευσε 

τους χλωροφθοράνθρακες που κατέστρεφαν το όζον. 

Όμως, οι επιστήμονες προειδοποιούν τώρα ότι η 

αποκατάσταση αυτή - που αναμένεται να συμβεί μεταξύ

2046 και 2057 - μπορεί να καθυστερήσει άλλα 5 έως 30 

χρόνια εξαιτίας μιας άλλης χημικής ουσίας, που επίσης δρα 

καταστροφικά για το όζον και η οποία δεν έχει τεθεί υπό 

έλεγχο μέχρι σήμερα. 

Πρόκειται για το διχλωρομεθάνιο ή μεθυλενοδιχλωρίδιο, μια άχρωμη αέρια οργανική ένωση, η οποία, αν και βραχύβια, έχει αυξηθεί ταχύτατα κατά τα τελευταία χρόνια. Η ανθρωπογενής αυτή ουσία με διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές, η οποία είχε αγνοηθεί έως τώρα, δεν περιλαμβάνεται σε αυτές που έθεσε υπό έλεγχο το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.

Η μελέτη

Οι ερευνητές από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρ Ράιαν Χοσαϊνί του Κέντρου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Λάνκαστερ - που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications"- εκτιμούν ότι αν το διχλωρομεθάνιο παραμείνει στα σημερινά επίπεδα, τότε η πλήρης αποκατάσταση του στρώματος του όζοντος θα παραταθεί κατά μόνο πέντε χρόνια. 

Αν όμως οι συγκεντρώσεις αυτής της χημικής ένωσης στην ατμόσφαιρα συνεχίσουν να αυξάνουν με τον μέσο ετήσιο ρυθμό της περιόδου 2004-2014, τότε η καθυστέρηση στην επούλωση της τρύπας πάνω από την Ανταρκτική θα φθάσει τα 30 χρόνια. 

Προς το παρόν, οι επιστήμονες δηλώνουν ότι κάθε πρόβλεψη για τη μελλοντική πορεία του διχλωρομεθανίου παραμένει αβέβαιη. Ενώ έως το τέλος της δεκαετίας του 1990, τα επίπεδα του διχλωρομεθανίου μειώνονταν αργά, μετά το 2000 έχει καταγραφεί μία απρόσμενη αντιστροφή της τάσης και μια γρήγορη αύξησή τους. Παραμένει ασαφές πού οφείλεται αυτή η εξέλιξη. 

Το στρώμα του όζοντος στη στρατόσφαιρα αποτελεί μια ασπίδα γύρω από τη Γη για την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου, η οποία αλλιώς θα ήταν επιβλαβής για την υγεία ανθρώπων και ζώων. Το όζον απορροφά επίσης την εκπεμπόμενη από τη Γη υπέρυθρη ακτινοβολία, παίζοντας έτσι ρόλο στην κλιματική αλλαγή. 

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=888602

~ * Φουτουριστική φάρμα στην έρημο λειτουργεί με θαλασσόνερο Εγκαινιάστηκε στην Αυστραλία και λειτουργεί με νερό από τον ωκεανό και ηλιακή ενέργεια * ~

Χωρίς χώμα, χωρίς φυτοφάρμακα, χωρίς πετρέλαιο, χωρίς νερό από γεώτρηση: είναι το πρώτο θερμοκήπιο που λειτουργεί μόνο με νερό από τον ωκεανό και ηλιακή ενέργεια, το οποίο μόλις εγκαινιάστηκε στην αφιλόξενη έρημο της Αυστραλίας.

Η γιγάντια, φουτουριστική εγκατάσταση της εταιρείας Sundrop, έκτασης 200 στρεμμάτων, κρατά ευτυχισμένες 180.000 ντοματιές και εκτιμάται ότι θα παράγει 17.000 τόνους ντομάτας το χρόνο, αναφέρει το περιοδικό «New Scientist».

Οι μεγάλες ποσότητες νερού που απαιτούνται για την άρδευση του θερμοκηπίου παράγονται επιτόπου από μονάδα αφαλάτωσης, η οποία ρουφά θαλασσινό νερό από τον Κόλπο Σπένσερ της Νότιας Αυστραλίας μέσω ενός αγωγού δύο χιλιομέτρων.

Αλμυρές... καλλιέργειες

Οι καλοκαιρινοί καύσωνες καθιστούν την περιοχή ακατάλληλη για συμβατικά συστήματα καλλιέργειας, ωστόσο το φουτουριστικό θερμοκήπιο μπορεί να δροσίζει τις ντοματιές διαβρέχοντας με θαλασσινό νερό μια εσωτερική επένδυση από χαρτόνι.

Τα ίδια τα φυτά αναπτύσσονται μέσα σε ένα «οικολογικό» υπόστρωμα από αλεσμένα κελύφη κοκοφοίνικα, αντί για το συμβατικό υπόστρωμα από τύρφη που ενοχοποιείται για βλάβες στο περιβάλλον.

Για τη λειτουργία της μονάδας αφαλάτωσης και για τη θέρμανση του θερμοκηπίου το χειμώνα, η εγκατάσταση χρησιμοποιεί σύστημα ηλιοθερμικής ενέργειας: συνολικά 23.000 καθρέπτες εστιάζουν το φως στην κορυφή ενός πύργου ύψους 115 μέτρων, ο οποίος θερμαίνεται, παράγει ατμό και κινεί γεννήτριες για την παραγωγή έως και 39 megawatt ηλεκτρικού ρεύματος.

Για την περίπτωση έλλειψης ενέργειας τις ημέρες με συννεφιά, το θερμοκήπιο είναι συνδεδεμένο στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Η Sundrop σχεδιάζει ωστόσο βελτιώσεις που θα καταστήσουν περιττή ακόμα και αυτή τη δικλείδα ασφαλείας.

Χάρη στη χρήση ηλιακής ενέργειας, τα λειτουργικά έξοδα της εγκατάστασης είναι μικρότερα από ό,τι σε ένα συμβατικό θερμοκήπιο ίδια έκτασης, λέει η εταιρεία. Αυτό σημαίνει ότι το υψηλό κόστος της υποδομής, ύψους 200 εκατ. δολαρίων, θα αποσβεστεί σχετικά γρήγορα.

Χρειάστηκαν έξι χρόνια μελετών και πειραματισμών για τη δημιουργία της πρωτοποριακής φάρμας, και η Sundrop είναι πλέον αρκετά ικανοποιημένη ώστε να σχεδιάζει παρόμοια θερμοκήπια στην Πορτογαλία, τις ΗΠΑ και σε μια ακόμα περιοχή της Αυστραλίας.

Θερμοκήπια που υδροδοτούνται από μονάδες αφαλάτωσης δοκιμάζονται εξάλλου και σε χώρες όπως το Ομάν, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αν και το ηλεκτρικό ρεύμα που χρειάζονται προέρχεται στις περισσότερες περιπτώσεις από το δίκτυο.

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=835287