~ * Σεισμοί και καταποντισμοί στο... Διάστημα! Οι σεισμικες δονήσεις, οι εκρήξεις ηφαιστείων, οι καταιγίδες, οι ανεμοστρόβιλοι, οι κυκλώνες, ακόμη και τα τσουνάμι δεν είναι «προνόμια» μόνο της Γης αφού πλανήτες, δορυφόροι και άστρα βιώνουν παρόμοια φαινόμενα * ~

Ο ισχυρός σεισμός που έπληξε τη Λευκάδα έγινε αισθητός και στην Αθήνα. Το «κούνημα» μας έκανε να σκεφτούμε ότι και στη Σελήνη αν ζούσαμε το σπίτι μας θα τρανταζόταν συχνά από σεισμικές δονήσεις όπως αυτή που σημειώθηκε την περασμένη Τρίτη στο Ιόνιο. Δεν είναι όμως μόνο οι σεισμοί που δεν μπορεί να αποφύγει ο άνθρωπος φεύγοντας μακριά από τη Γη. Ο Ηλιος, οι πλανήτες και οι δορυφόροι του ηλιακού μας συστήματος παράγουν και βιώνουν μια σειρά από φαινόμενα που συντελούνται και στον πλανήτη μας. Βέβαια σε κάθε διαστημικό σώμα ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του αυτά εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο. Παρουσιάζει λοιπόν εξαιρετικό ενδιαφέρον να καταγράψουμε ορισμένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα σε άλλους κόσμους.

Κοσμικά εργαστήρια σεισμών

Οι αστροναύτες του προγράμματος Apollo της NASA πραγματοποίησαν σεισμολογικές έρευνες στη Σελήνη και όπως διαπιστώθηκε στον φυσικό μας δορυφόρο παράγονται τουλάχιστον τέσσερα είδη σεισμών. Παλιρροϊκές δυνάμεις δημιουργούν σεισμούς ακόμη και σε βάθος 700 χλμ. κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης. Η πτώση μετεωριτών προκαλεί επίσης ισχυρούς σεισμούς στον φυσικό μας δορυφόρο. Παράγονται επίσης οι λεγόμενοι «θερμικοί σεισμοί» που προκαλούνται από τη διαστολή του φλοιού της Σελήνης όταν μετά τη λήξη της σεληνιακής νύχτας που διαρκεί μερικές εβδομάδες και κατά την οποία επικρατούν εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες κάνει την εμφάνισή του ο Ηλιος αυξάνοντας απότομα τη θερμοκρασία. Επίσης για άγνωστο λόγο προκαλούνται σεισμοί με χαμηλό εστιακό βάθος που υπολογίζεται στα 20-30 χλμ. κάτω από την επιφάνεια.

Σε Ερμή, Αφροδίτη και Αρη έχουν εντοπιστεί γεωλογικά χαρακτηριστικά που υποδεικνύουν τεκτονική δραστηριότητα τέτοια που να μπορεί να παραχθεί σεισμική δραστηριότητα. Ο Ερμής λόγω της πολύ κοντινής του απόστασης από τον Ηλιο είναι βέβαιο ότι δέχεται ισχυρές βαρυτικές και παλιρροϊκές δυνάμεις που μπορεί να προκαλούν σεισμική δραστηριότητα. Η παρουσία εκατοντάδων ενεργών ηφαιστείων στην Αφροδίτη είναι πολύ πιθανό να παράγει σεισμούς σε τοπικό επίπεδο όπως συμβαίνει και στη Γη. Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει καταγραφεί κάποιος σεισμός στους τρεις πλανήτες.

Τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί ότι μια μορφή σεισμικής δραστηριότητας υπάρχει και στα άστρα και ειδικά σε ένα είδος αστέρων νετρονίων που είναι γνωστά ως μάγναστρα. Με βάση τις παρατηρήσεις στα μάγναστρα αναπτύχθηκε η θεωρία ότι καθώς το κολοσσιαίο μαγνητικό πεδίο τους κινείται μέσα από τον στερεό φλοιό τους θα μπορούσε να τον στρεβλώσει και μερικές φορές να τον σπάσει παράγοντας ένα είδος σεισμού. Κατά τη διάρκεια του σεισμού, βίαια σεισμικά κύματα αλλοιώνουν τον φλοιό του αστεριού, μετατοπίζοντας τα ίχνη των δυναμικών γραμμών του πεδίου επί του φλοιού. Οι δυναμικές γραμμές δρουν σαν τεντωμένα νήματα, γεννώντας ελαστικά κύματα που λέγονται κύματα Alfven, τα οποία με τη σειρά τους επιταχύνουν νέφη σωματιδίων πάνω από την επιφάνεια του αστέρα. Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτή η επιτάχυνση είναι που παράγει τελικά τις εκλάμψεις των ακτίνων γ στο μάγναστρο.

Εξωγήινα ανεμοσκορπίσματα

Στον Αρη δημιουργούνται πολύ συχνά ανεμοθύελλες και ανεμοστρόβιλοι την ίδια στιγμή που στον Ποσειδώνα υπάρχουν άνεμοι με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 1.920 χλμ./ώρα! Η επιφάνεια του Αρη πλήττεται συχνά από εκτεταμένες αμμοθύελλες, ενώ από τα πιο ενδιαφέροντα και εντυπωσιακά φαινόμενα στον Κόκκινο Πλανήτη είναι οι στήλες άμμου που δημιουργούνται συχνά από ανεμοστρόβιλους. Οι ειδικοί τις έχουν βαφτίσει «λευκά φίδια» εξαιτίας της όψης τους. Ο δορυφόρος MRO που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Αρη εντόπισε και φωτογράφισε πριν από έναν χρόνο ένα τέτοιο... φίδι σε μια περιοχή του ισημερινού του πλανήτη. Οπως αποδείχθηκε, επρόκειτο για τον μεγαλύτερο ανεμοστρόβιλο που έχει καταγραφεί ως σήμερα, αφού η στήλη άμμου που δημιούργησε έφτασε σε ύψος τα 20 χλμ.! Η διάμετρος της λευκής κολόνας ήταν μόλις 70 μέτρα, κάνοντας έτσι το θέαμα μοναδικό. Ο Ουρανός κυριαρχείται από ανέμους που κινούνται με ταχύτητες που αγγίζουν τα 1.000 χλμ./ώρα.

Υπερ-καταιγίδες

Είναι σήμα κατατεθέν του Δία. Οι επιστήμονες την ονόμασαν «κόκκινη κηλίδα» και είναι μια μόνιμη καταιγίδα, ένας αντικυκλώνας, που βρίσκεται 22 μοίρες νότια του ισημερινού του γίγαντα του ηλιακού μας συστήματος. Η καταιγίδα είναι τόσο μεγάλη ώστε θα μπορούσαν να «χωρέσουν» μέσα σε αυτή 2-3 πλανήτες σαν τη Γη. Στο τέλος του 19ου αιώνα η κηλίδα υπολογιζόταν ότι είχε διάμετρο σχεδόν 41.000 χιλιομέτρων. Οι παρατηρήσεις των Voyager 1 και 2 όταν πέρασαν κοντά από τον Δία το 1979 και το 1980 επέτρεψαν στους ειδικούς να μετρήσουν τη διάμετρό της κηλίδας, υπολογίζοντάς τη στα 22.500 χιλιόμετρα. Ομάδα αμερικανών και ευρωπαίων επιστημόνων με επικεφαλής την Εϊμι Σάιμον του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA μελέτησε νέες εικόνες της κηλίδας που κατέγραψε το Hubble. Οι νέες παρατηρήσεις δείχνουν ότι η κηλίδα έχει πλέον διάμετρο σχεδόν 16.500 χιλιομέτρων αλλά και ότι είναι πιο στρογγυλή και όχι ελλειπτική. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η κηλίδα συρρικνώνεται κατά περίπου 1.000 χιλιόμετρα κάθε χρόνο, χωρίς ωστόσο να μπορούν να δώσουν μια εξήγηση για αυτή την εξέλιξη. Η ίδια ερευνητική ομάδα σχεδιάζει τώρα νέες έρευνες και μετρήσεις για να διαπιστωθεί τι συμβαίνει στην ταραχώδη ατμόσφαιρα του Δία. Οι επιστήμονες εικάζουν ότι πιθανώς οι ατμοσφαιρικές συνθήκες απορροφούν την ενέργεια της κηλίδας, με συνέπεια αυτή να μικραίνει συνεχώς.

Ενα από τα πιο εντυπωσιακά όσο και μυστηριώδη φαινόμενα στο ηλιακό μας σύστημα είναι η γιγάντια εξάγωνη καταιγίδα στον βόρειο πόλο του Κρόνου. Oπως πιστεύουν οι επιστήμονες, η καταιγίδα αυτή ελέγχεται από αεροχειμάρρους παρόμοιους με αυτούς που υπάρχουν στη Γη. Η καταιγίδα ή καλύτερα ο κυκλώνας που μαίνεται στον βόρειο πόλο του πλανήτη Κρόνου καλύπτει μια επιφάνεια σχεδόν 25 φορές μεγαλύτερη από της Ελλάδας. Ο κυκλώνας περιστρέφεται μέσα σε ένα μυστηριώδες εξαγωνικό μετεωρολογικό σύστημα και γι' αυτό έχει λάβει την ονομασία «Το εξάγωνο». Το μάτι της πολικής δίνης έχει διάμετρο 2.000 χιλιομέτρων, 20 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το μάτι ενός μέσου κυκλώνα στη Γη. Στον Ουρανό υπάρχει επίσης μια γιγάντια μόνιμη καταιγίδα, η διάμετρος της οποίας είναι λίγο μεγαλύτερη από αυτήν της Γης.

Μαύρα χιόνια!

Μια από τις πιο γνωστές ρήσεις που ακούγεται όταν θέλει κάποιος να τονίσει την επιμονή και την αποφασιστικότητά του σε κάποιο θέμα είναι ότι θα ασχολείται με αυτό «μέχρι να πέσει μαύρο χιόνι». Αν ζούσαμε στον πλανήτη HD 209458 b η ρήση αυτή δεν θα υπήρχε αφού γάλλοι αστρονόμοι ανακάλυψαν ότι στον εξωπλανήτη πέφτει όντως μαύρο χιόνι! Ο HD 209458 b είναι ένας γίγαντας αερίου που βρίσκεται σε απόσταση 150 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Πηγάσου. Βρίσκεται πολύ κοντά στο μητρικό του άστρο και ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από αυτό σε μόλις 84 ώρες. Οπως είναι επόμενο, οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται σε αυτόν τον εξωπλανήτη είναι πολύ μεγάλες. Στην πλευρά του πλανήτη που κατά την τροχιακή του κίνηση βλέπει το μητρικό του άστρο (δηλαδή, εκεί όπου είναι ημέρα) η θερμοκρασία αγγίζει τους δύο χιλιάδες βαθμούς Κελσίου. Στην αντίθετη πλευρά η θερμοκρασία κυμαίνεται γύρω στους 500 βαθμούς Κελσίου. Φυσικά οι συνθήκες αυτές δεν σχετίζονται σε καμία περίπτωση με τη ζωή, γι' αυτό και η επιστημονική κοινότητα έχει βαφτίσει ανεπισήμως τον πλανήτη «Οσιρι», τον θεό των νεκρών στην αρχαία Αίγυπτο.

Ο σχηματισμός του χιονιού απαιτεί νερό, το οποίο δεν υπάρχει βέβαια στον HD 209458 b. Ομως η πολύ μεγάλη διαφορά στη θερμοκρασία ημέρας και νύχτας στον πλανήτη δημιουργεί διάφορα φαινόμενα. Ενα από αυτά είναι η δημιουργία ατμοσφαιρικών ρευμάτων που μεταφέρουν στροβιλιζόμενη ύλη από τις περιοχές όπου υπάρχει ημέρα σε εκείνες όπου υπάρχει νύχτα και το αντίθετο. Αυτό (θεωρητικά) σημαίνει ότι οι αέριες μάζες που ξεκινούν από τις περιοχές όπου υπάρχει ημέρα στερεοποιούνται όταν εισέρχονται στις συνθήκες της νύχτας. Επιστήμονες του Αστεροσκοπείου της Κυανης Ακτής στη Νίκαια δημιούργησαν ένα τρισδιάστατο μοντέλο των ατμοσφαιρικών συνθηκών που επικρατούν στον HD 209458 b. Σύμφωνα με αυτό, τα καυτά αέρια καθώς οδεύουν προς τις νυχτερινές περιοχές μετατρέπονται σε νιφάδες οξειδίου του τιτανίου. Οι ειδικοί το χαρακτηρίζουν «μαύρο, καυτό, καπνιστό χιόνι» που πέφτει προς το εσωτερικό του πλανήτη. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι μαύρες νιφάδες είναι πιθανότατα προϊόν της πρόσμειξης διοξειδίου τιτανίου με κάποιο άλλο στοιχείο. Αν και το διοξείδιο του τιτανίου έχει λευκή και φωτεινή απόχρωση, η παρουσία κάποιου άλλου στοιχείου - π.χ. οξειδίων πυριτίου - προσδίδει το μαύρο χρώμα στις νιφάδες. Σύμφωνα με την προσομοίωση, ανοδικά αέρια ρεύματα στέλνουν τις νιφάδες πίσω στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας του πλανήτη.

Ηλιακό τσουνάμι

Οι ηλιακές εκρήξεις είναι πίδακες διάπυρου υλικού που δημιουργούνται κατά την απελευθέρωση ενέργειας η οποία έχει παγιδευτεί σε μαγνητικά πεδία πάνω από τις λεγόμενες μαύρες κηλίδες του Ηλίου. Το φαινόμενο συνοδεύεται από εκπομπή ισχυρής ακτινοβολίας και εκτόξευση στο Διάστημα γιγάντιων ποσοτήτων φορτισμένων σωματιδίων που ταξιδεύουν με πολύ μεγάλες ταχύτητες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όταν μια ηλιακή έκρηξη έχει «πρόσωπο» προς τη Γη τα φορτισμένα σωματίδια κινούνται προς τον πλανήτη μας όπως τα τσουνάμι με ταχύτητα 5 εκατ. χλμ./ώρα. Τα φορτισμένα σωματίδια που φτάνουν στη Γη παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο της και κινούνται προς τους πόλους, όπου συγκρούονται με σωματίδια της ανώτερης ατμόσφαιρας δημιουργώντας το εντυπωσιακό φαινόμενο του σέλαος, ενώ προκαλούν επίσης προβλήματα στα τηλεπικοινωνιακά και ηλεκτρικά δίκτυα.

http://www.tovima.gr/science/article/?aid=755835

~ * The Universe within 2 billion Light Years * ~

Αυτό είναι ένα χάρτη όλων των μεγάλων γνωστών υπερομάδες εντός δύο δισεκατομμύρια έτη φωτός απεικονίζονται στην supergalactic αεροπλάνο. Κάθε σημείο του χάρτη αυτού είναι μια πλούσια σμήνος γαλαξιών που περιέχει εκατοντάδες γαλαξίες, όπως περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Abell πλούσια σμήνη των γαλαξιών. Αυτός ο χάρτης δεν εμφανίζει πλούσια κάθε σύμπλεγμα, αλλά μόνο εκείνες που έχουν ομαδοποιηθεί σε μεγάλο supercluster σχηματισμούς. Κάθε μία από αυτές τις υπερομάδες πρέπει επίσης να περιέχει εκατοντάδες ή ίσως χιλιάδες μικρότερες ομάδες των γαλαξιών. Αυτός ο χάρτης δεν είναι σαφώς ολοκληρωθεί, το επίπεδο του Γαλαξία μας τρέχει περίπου κάτω από το κέντρο του χάρτη και οι περισσότεροι αστρονόμοι προτιμούν να μελετήσουν γαλαξίες που βρίσκονται πολύ μακριά από αυτό το επίπεδο, όπου υπάρχει πολύ λιγότερο αέριο και σκόνη αποκρύπτοντας την άποψή μας για το σύμπαν. Αυτό εξηγεί γιατί τα περισσότερα από τα γνωστά υπερσμήνη βρίσκονται στην αριστερή και δεξιά πλευρά του χάρτη.

Οι ετικέτες σε αυτό το χάρτη αναφέρονται με τους αστερισμούς στην οποία η πλειοψηφία των supercluster βρίσκεται, αυτό μπορεί να είναι διαφορετικό από το συνηθισμένο όνομα του supercluster του, έτσι ο Περσέας Ιχθείς-supercluster είναι χαρακτηρισμένα ως «Per-Και '. Το μεγαλύτερο supercluster σε αυτό το χάρτη είναι η πολύ μεγάλη Horologium supercluster (με την ένδειξη Hor-Eri), αν και πρέπει να τονιστεί ότι υπάρχει μεγάλος αριθμός των πλούσιων ομάδων που δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί μετατόπιση προς το ερυθρό. Για παράδειγμα, είναι πιθανό να υπάρχει ένα μεγάλο supercluster στον αστερισμό της Caelum σε απόσταση 1,4 δισεκατομμυρίων ετών φωτός που σχετίζονται με το Abell clusters 3256, 3265, 3268, 3273, 3275, 3285, 3289, 3295 και 3307, αλλά μόνο μία από αυτές τις ομάδες έχει μια μετατόπιση προς το ερυθρό που αναφέρονται στην συλλογή Struble Τιμίου Σταυρού και της διασποράς μετατόπιση προς το ερυθρό (A3295, z = 0,1062) και ως εκ τούτου αυτό supercluster δεν σχεδιάζεται στο χάρτη.
Έναν κατάλογο των σημαντικότερων υπερομάδες στο κοντινό σύμπαν

Αυτή είναι η λίστα των γνωστών υπερομάδες στο σύμπαν που περιέχουν τουλάχιστον τρία σμήνη γαλαξιών Abell. (Είναι επίσης δυνατό να παραχθεί ένα πολύ μεγαλύτερο κατάλογο από αυτό το ένα που περιέχει υπερομάδες του μόνο δύο σμήνη Abell, όπως το Coma supercluster.) Τα διαθέσιμα δεδομένα γίνεται πολύ αραιή πέραν των 2 δισεκατομμυρίων ετών φωτός και γι 'αυτό υπάρχουν μόνο επτά υπερομάδες που αναφέρονται πέρα ότι η απόσταση. Ο συνολικός αριθμός των υπερομάδες μέσα σε 2 δισεκατομμύρια έτη φωτός πρέπει να είναι τουλάχιστον εξακόσια και ίσως τόσο υψηλές όσο χίλιες, ανάλογα με το πώς ορίζουν ακριβώς ένα supercluster. Ο συνολικός αριθμός των μεγάλων γαλαξιών μέσα σε 2 δισεκατομμύρια έτη φωτός είναι περίπου 25 εκατ. ευρώ, τουλάχιστον δέκα φορές περισσότερα νάνους γαλαξίες.

     1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Κοινή ονομασία Ισημερινή Supergal Redshift Dis Μέγεθος Con συμπλέγματα Άμπελ στην supercluster
                 Συντεταγμένες Coords z MLY MLY
                  RA Δεκέμβριο L ° ° Β
Centaurus 13 00 -32,0 148 -7 0,014 194 150 Cen-Hya 1060, 3526, 3565, 3574, 3581.
Περσέας Ιχθείς-02 32 +39,8 341 -8 0,016 222 100 Per-Και 262, 347, 426.
Pavo Ινδού-20 34 -37,0 230 +32 0,017 235 100 Ind-Mic 3656, 3698, 3742.
                 00 53 249 -48,4 -11 0.027 372 150 Phe-Scl 2731, 2806, 2836, 2870, 2877, 2896.
Ηρακλής (α) 16 23 +36,7 77 +50 0,030 413 100-CBO Her 2162, 2197, 2199.
Leo 11 03 +22,7 85 -18 0,032 440 150 Leo-Uma 999, 1016, 1142, 1177, 1185, 1228, 1257, 1267.
Shapley (α) 13 51 -32,1 151 +3 0,037 507 100 Cen-Hya 3570, 3571, 3575, 3578.
Ηρακλής (β) 15 48 +16,1 109 +45 0,037 507 150-Ser Her 2052, 2063, 2107, 2147, 2148, 2151, 2152.
                 05 57 -26,6 255 -73 0,038 521 200 Col-Lep 548, 3341, 3374, 3381, 3390.
                 23 28 +14,8 306 +24 0,040 548 100 Peg 2572, 2589, 2593, 2657.
                 01 07 +0,4 298 -3 0,043 588 100 Cet 119, 147, 168.
                 01 22 +14,5 312 -2 0,044 601 150 Π.Σ.Κ. 160, 193, 195.
Shapley (β) 13 21 -29,7 147 -2 0,048 654 200 Cen-Hya 1631, 1644, 1709, 1736, 3528, 3530, 3532, 3542, 3553,
                                                                    3554, 3555, 3556, 3558, 3559, 3560, 3562, 3564, 3566,
                                                                    3572, 3577.
                 23 43 -35,8 257 +5 0,049 668 100 Scl 2717, 4008, 4012, 4013, 4059.
Sextans 10 15 -5,2 110 -40 0,050 681 200 Φύλο 912, 930, 957, 970, 978, 979, 993.
                 06 20 -52,5 215 -53 0,051 694 100 Pup-Car 3380, 3391, 3395.
                 11 30 -4,3 115 -22 0,052 708 100 Leo-Vir 1216, 1308, 1334.
                 15 10 +6,1 120 +34 0,052 708 150 Vir-Ser 2020, 2023, 2040, 2055.
                 21 55 -6,8 273 +40 0,055 747 100 AQR 2366, 2399, 2415.
                 02 17 -7,9 294 -22 0,057 774 150 Cet 303, 326, 358.
Ursa Major 11 48 +55,6 59 +4 0,058 787 200 Uma 1270, 1291, 1318, 1324, 1377, 1383, 1436, 1452, 1507.
                 17 35 +77,8 31 +27 0,058 787 150 Dra-Umi 2248, 2256, 2271, 2296, 2309.
                 20 12 -56,1 218 +16 0,058 787 100 Τηλ. 3651, 3667, 3685.
                 21 48 -17,6 260 +36 0,058 787 100 Cap 2361, 2362, 2372, 2382, 2383, 2401.
Ιχθείς-Cetus (α) 00 34 275 -20,7 -1 0.060 813 350 Scl-Cet 14, 27, 74, 85, 86, 87, 114, 117, 121, 126, 133, 151,
                                                                    2683, 2716, 2734, 2794, 2800, 2824, 4049, 4053.
                 16 12 +51,8 59 +42 0,060 813 150 Dra-Her 2149, 2168, 2169, 2184.
Bootes 13 55 +24,2 96 +20 0,061 826 150 Boo 1781, 1795, 1825, 1827, 1828, 1831.
                 01 04 -49,3 248 -13 0,063 852 100 Phe 2841, 2854, 2889.
Ιχθείς-Cetus (β) 01 30 16.9 315 -4 852 200 0,063 Π.Σ.Κ.-Ari 150, 152, 154, 158, 171, 179, 225, 257, 292, 311.
                 03 12 278 -24,2 -37 0.065 879 150 Έρη-Για 419, 428, 3094, 3095.
                 00 56 -0,2 296 0 0,066 892 100 Cet 102, 116, 134.
Horologium 03 29 -48,3 247 -37 0,067 905 550 Hor-Eri 3074, 3078, 3089, 3093, 3098, 3100, 3104, 3106, 3107,
                                                                    3108, 3109, 3110, 3111, 3112, 3116, 3120, 3122, 3123,
                                                                    3125, 3128, 3135, 3140, 3145, 3158, 3164, 3225, 3266,
                                                                    3312.
                 04 44 -20,8 282 -59 0,067 905 200 Eri-Lep 500, 514, 524, 3260.
                 23 37 +20,2 312 +23 0,068 918 100 Peg 2618, 2630, 2637.
                 00 58 -66,0 231 -15 0,069 931 150 Tuc 2819, 2859, 2864.
                 11 12 +3,6 105 -24 0,072 970 150 Leo 1149, 1171, 1205, 1238.
Corona Borealis 15 25 +30,3 90 +40 0,072 970 250 CBO 2005, 2019, 2056, 2061, 2065, 2067, 2079, 2089, 2092,
                                                                    2122, 2124.
                 22 42 -17,0 269 +25 0,072 970 100 AQR 2456, 2459, 2462, 2480, 2492.
                 10 33 +4,3 101 -32 0,073 983 100 Φύλο 1024, 1032, 1066.
                 11 12 +40,6 70 -8 0,074 996 50 Uma 1173, 1187, 1190, 1203.
                 11 58 +31,8 82 -3 0,074 996 100 Uma-Com 1365, 1423, 1480.
                 14 01 +26,9 93 +21 0,074 996 150 Boo 1775, 1800, 1873, 1898.
                 21 52 -55,3 230 +10 0,075 1008 200 Ind 3771, 3785, 3796, 3806, 3822, 3825, 3826, 3886.
                 13 47 +3,4 117 +13 0,077 1034 100 Vir 1773, 1780, 1809.
                 01 54 +4,3 305 -13 0,078 1047 100 PSC-Cet 245, 279, 294.
                 05 26 -39,9 241 -59 0,078 1047 200 Col 3332, 3336, 3351, 3356.
                 15 11 +6,5 119 +34 0,078 1047 150 Vir-Ser 2028, 2029, 2033.
                 21 56 -20,2 259 +33 0,080 1073 100 Cap-AQR 2378, 2394, 2412.
                 22 56 +17,8 308 +33 0,080 1073 100 Peg 2479, 2516, 2524.
                 23 17 -11,4 278 +20 0,080 1073 200 AQR 2511, 2525, 2559, 2569, 2597, 2638.
                 03 09 -11,9 293 -35 0,081 1086 100 Eri 415, 420, 423.
                 11 43 +11,3 100 -14 0,081 1086 150 Leo-Vir 1307, 1337, 1358, 1385, 1390.
                 08 42 +27,8 57 -39 0,083 1111 150 Cnc 690, 692, 699.
                 12 22 +12,3 102 -5 0,083 1111 150 Com-Vir 1474, 1526, 1541, 1552.
                 12 58 119 0 -2,5 0.083 1.111 100 Vir 1620, 1650, 1651, 1663.
                 22 04 -10,1 271 +37 0,083 1111 250 Cap-AQR 2376, 2377, 2400, 2402, 2410, 2420, 2428, 2448.
                 23 18 -21,7 268 +16 0,084 1124 150 AQR 2538, 2556, 2566, 2599, 4003.
                 01 31 -27,7 271 -15 0,086 1150 100 Scl 2915, 2919, 2924.
                 18 33 +69,7 29 +36 0,086 1150 150 Dra 2295, 2301, 2304, 2308, 2311, 2312, 2315.
Grus 22 59 -44,7 245 +8 0,087 1163 150 Gru 3908, 3910, 3925, 3963, 3972, 3998.
                 01 53 -5,3 295 -15 0,088 1175 100 Cet 256, 266, 277. 281.
Μικροσκόπιον 20 34 -35,4 231 +34 0,089 1188 150 Mic-Sgr 3677, 3682, 3691, 3693, 3694, 3695, 3696, 3705.
                 10 09 -0,1 103 -40 0,094 1252 150 Φύλο 919, 933, 954.
                 00 05 +4,8 298 +13 0,096 1277 150 Π.Σ.Κ. 3, 2694, 2698, 2700.
                 05 49 -23,0 269 -73 0,096 1277 100 Lep 3365, 3367, 3368.
                 12 47 +63,1 54 +13 0,102 1352 100 Uma Dra-1566, 1621, 1646.
                 14 45 +55,2 62 +28 0,102 1352 100 Dra-Boo 1925, 1962, 1999, 2000.
                 00 42 -27,8 269 -4 0,106 1403 250 Cet-Scl 42, 80, 88, 118, 122, 2778, 2780, 2784, 2798, 2801,
                                                                    2804, 2811, 2814, 2829, 2850.
                 23 08 -14,5 274 +21 0,108 1428 100 AQR 2529, 2533, 2543.
                 11 42 +10,6 101 -14 0,109 1440 200 Leo-Vir 1341, 1342, 1345, 1354, 1372.
                 03 42 -33,1 266 -43 0,110 1452 100 Για το 3146, 3150, 3166.
                 11 54 +62,9 53 +7 0,110 1452 200 Uma Dra-1289, 1322, 1477, 1518.
                 23 13 -21,6 268 +17 0,111 1465 100 AQR 2541, 2546, 2548, 2554, 2579, 2583.
                 01 39 -7,1 293 -12 0,112 1477 150 Cet 216, 217, 229, 243.
                 02 53 -25,0 277 -33 0,112 1477 100 για 389, 3062, 3070.
                 12 13 +68,2 48 +11 0,112 1477 250 Dra 1302, 1366, 1406, 1421, 1432, 1559, 1561, 1597, 1674.
                 15 20 +31,6 88 +39 0,113 1490 150 CBO-Boo 2034, 2049, 2062, 2069, 2083.
                 00 10 -35,8 259 0 0,116 1527 150 Scl 2715, 2721, 2730, 2767.
                 14 56 +21,4 101 +34 0,116 1527 200 Boo 1972, 1976, 1980, 1986, 1988, 2006, 2017, 2036.
                 21 35 0,0 279 +47 0,119 1564 100 AQR 2353, 2355, 2356.
                 10 44 75.3 39 8 0.122 1.601 300 Dra 786, 809, 818, 848, 948, 1029, 1123, 1150, 1297,
                                                                    1301, 1381, 1536.
                 01 16 +4,0 302 -4 0,124 1625 150 Π.Σ.Κ. 153, 162, 172, 192.
                 01 43 289 -10,8 -14 0.127 1.662 100 Cet 226, 228, 259.
                 23 11 -22,4 267 +17 0,132 1723 200 AQR 2518, 2521, 2540, 2555, 2565, 2568, 2577.
                 09 24 +73,7 36 +3 0,133 1735 100 Πίνακας-Dra 762, 765, 787, 788.
                 11 50 -1,6 114 -16 0,134 1747 150 Vir 1373, 1392, 1407.
                 16 21 +42,2 70 +48 0,135 1759 200 Her 2158, 2172, 2179, 2183, 2196, 2211.
                 10 22 +50,6 57 -10 0,136 1772 200 Uma 950, 985, 990, 1002, 1004.
                 11 36 +71,8 44 +9 0,148 1916 150 Dra-UMA 1254, 1329, 1315, 1339.
                 15 35 +37,3 80 +41 0,152 1963 50 CBO 2093, 2096, 2100.
                 10 22 +50,1 57 -10 0,155 1999 50 Uma 965, 980, 1000.
                 11 18 +17,4 92 -17 0,169 2164 100 Leo 1204, 1219, 1232.
                 10 00 +71,2 40 +2 0,187 2371 150 Uma 864, 873, 914, 922.
                 23 44 -10,4 281 +14 0,191 2417 100 AQR 2646, 2652, 2661.
                 13 16 +58,3 60 +16 0,194 2451 100 Uma 1687, 1707, 1731.
                 10 25 +67,7 44 +2 0,200 2519 200 Uma 945, 968, 981, 998, 1005, 1006, 1017.
                 01 36 -13,1 286 -13 0,207 2597 100 Cet 209, 222, 223.
                 14 44 +31,2 89 +31 0,225 2797 150 Boo 1958, 1961, 1963.

Στήλη 1: Συνήθης όνομα για τη supercluster εάν έχει ένα.
Στήλη 2: Δικαίωμα Αναλήψεως του supercluster για την εποχή του 2000.
Στήλη 3: Απόκλιση του supercluster για την εποχή του 2000.
Στήλη 4: Supergalactic γεωγραφικό μήκος.
Στήλη 5: Supergalactic γεωγραφικό πλάτος.
Στήλη 6: Η μετατόπιση προς το ερυθρό supercluster του.
Στήλη 7: Απόσταση από το supercluster σε εκατομμύρια έτη φωτός, με την προϋπόθεση ότι
          η σταθερά του Hubble είναι 70 km / s / Mpc.
Στήλη 8: Μέγεθος της supercluster σε εκατομμύρια έτη φωτός. Αυτή είναι μια πρόχειρη
          υπολογίσει με βάση την κατανομή των Abell clusters στο supercluster.
Στήλη 9: Constellation (ες) στην οποία η πλειοψηφία των supercluster κείται.
Στήλη 10: Όλα τα γνωστά σμήνη Abell που συνθέτουν το supercluster.

Αναφορές:
Struble Μ, Η Τιμίου Σταυρού, (1999), Μια συλλογή για την ερυθρή μετατόπιση και την ταχύτητα
                διασπορές για ACO συσπειρώσεων, Astrophys J, 125, 35.
Abell G, H Corwin, Olowin R, (1989), Ένας κατάλογος των Rich Συστάδες
                Γαλαξίες, Astrophys J Supp, 70, 1.

Τεχνικές Πληροφορίες

Ο παραπάνω πίνακας παρήχθη από την αναζήτηση για όλα τα σμήνη Abell (με δημοσιευμένη μετατόπιση προς το ερυθρό), που βρίσκονται μέσα σε 2200 χιλιόμετρα / s από κάθε άλλο χώρο σε μετατόπιση προς το ερυθρό. (2200 km / s είναι περίπου ίσο με 100 εκατομμύρια έτη φωτός.) Δεν είμαι το πρώτο πρόσωπο για να κάνει ποτέ αυτό, έχουν υπάρξει πολλές καταλόγους των ομάδων που δημοσιεύθηκε Abell clusters. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό το χαρτί (δείτε επίσης αυτό το link) με Einasto, Einasto, Tago, Muller και Andernach. Σημειώστε ότι αν και αυτές οι συγκεντρώσεις σφιχτό Abell clusters συνήθως αντιστοιχούν στις πραγματικές υπερομάδες, αυτή η τεχνική δεν δείχνουν τα πολλά τείχη και τα φύλλα των γαλαξιών που συνδέουν τις υπερομάδες.

http://www.atlasoftheuniverse.com/2billion.html

~ * A Galactic Chart * ~

Αυτός ο χάρτης είναι μία γραφική παράσταση όλων των αστέρων ορατές με γυμνό μάτι. Υπάρχουν περίπου 9.000 αστέρια ορατά με γυμνό μάτι. Αυτός ο χάρτης σχεδιάζεται στη γαλαξιακή συντεταγμένες - το επίπεδο του Γαλαξία μας διέρχεται μέσα από αυτό το γράφημα με το σημείο μηδέν της γαλαξιακής γεωγραφικού πλάτους και μήκους που δείχνει απευθείας στο γαλαξιακό κέντρο. Η πλειοψηφία των άστρων απεικονίζονται σε αυτό το χάρτη είναι μέσα σε χιλιάδες έτη φωτός από εμάς, το οποίο είναι μόνο ένα μικρό μέρος (λιγότερο από 0,1%), του γαλαξία μας, αν και υπάρχουν μερικές γυμνό μάτι αστέρια τα οποία είναι κατά πάσα πιθανότητα πέρα από δέκα χιλιάδες έτη φωτός . Όλα από τους 88 αστερισμούς έχουν επίσης επισημανθεί σε αυτό το χάρτη, αν και αστερισμούς δεν έχουν πραγματική σημασία - όλοι οι αστερισμοί αποτελούνται από αστέρια που βρίσκονται σε πολύ διαφορετικές αποστάσεις. Υπάρχει μια αρνητική έκδοση αυτού του χάρτη που θα μπορούσε να είναι πιο εύκολο να εκτυπώσετε.

http://www.atlasoftheuniverse.com/galchart.html

~ * The Universe within 50000 Light Years The Milky Way Galaxy * ~

Αυτός ο χάρτης δείχνει την πλήρη έκταση του Γαλαξία μας - ένας σπειροειδής γαλαξίας από τουλάχιστον διακόσια δισεκατομμύρια αστέρια. Ο Ήλιος μας είναι θαμμένος βαθιά μέσα στο Βραχίονα του Ωρίωνα περίπου 26 000 έτη φωτός από το κέντρο. Προς το κέντρο του Γαλαξία είναι τα αστέρια συσκευάζονται μαζί πολύ πιο κοντά από ό, τι είναι όπου ζούμε. Σημειώστε, επίσης, η παρουσία των μικρών σφαιρωτά σμήνη των άστρων που βρίσκονται πολύ έξω από το επίπεδο του Γαλαξία, και παρατηρήσετε επίσης την παρουσία ενός κοντινού νάνου γαλαξία - νάνο ο Τοξότης - το οποίο σιγά-σιγά να καταποθούν από τον δικό μας γαλαξία.

A Map of the Milky Way

Αυτό είναι ένα σχέδιο του Γαλαξία μας κοιτάζει από πάνω. Τα στοιχεία για αυτή την εικόνα παρέχεται παρακάτω. Ο Ήλιος είναι μόνο ένα από τα 200 δισεκατομμύρια άστρα σε αυτό το τυπικό γαλαξία παραγραφεί-σπείρα που είναι περίπου 90 000 έτη φωτός σε διάμετρο.

Μια μεγαλύτερη και χωρίς επισήμανση έκδοση του παραπάνω χάρτη είναι διαθέσιμη εδώ.

Έχω χρησιμοποιήσει τα πιο κοινά ονόματα για τους σπειροειδείς βραχίονες σε αυτό το χάρτη. Αλλά μερικές φορές μπορείτε να βρείτε εναλλακτικές ονομασίες που χρησιμοποιούνται για τους σπειροειδείς βραχίονες. Αυτός ο πίνακας παραθέτει μερικά από τα εναλλακτικά ονόματα:
Κοινή ονομασία Εναλλακτική Όνομα
Norma Σκέλος 3 Arm kiloparsec
Crux ασπίδα-Arm Centaurus Arm
Τοξότης Τοξότης-Arm Carina Arm
Orion Τοπική Arm Arm
Περσέας Arm -
Cygnus Arm Εξωτερική Arm

Σημειώστε, επίσης, ότι ο βραχίονας Orion δεν είναι ένα σημαντικό βραχίονα σπιράλ, αλλά μόνο μια αύξηση των αστέρων και του αερίου μεταξύ του Τοξότη και ο Περσέας όπλα.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν υπάρχει σχεδόν όπως πολλά αστέρια μεταξύ των σπειροειδών βραχιόνων όπως στις σπειροειδείς βραχίονες. Ο λόγος για τον οποίο οι βραχίονες των σπειροειδών γαλαξιών είναι τόσο προεξέχον είναι ότι τα φωτεινότερα αστέρια βρίσκονται στις σπειροειδείς βραχίονες. Σπειροειδείς βραχίονες είναι οι μεγάλες περιοχές του σχηματισμού των αστεριών σε σπειροειδείς γαλαξίες και αυτό είναι όπου τα περισσότερα από τα μεγάλα νεφελώματα βρίσκονται.
Το σχήμα του Γαλαξία μας - Η Μαρτυρία

Υπάρχουν δύο μέθοδοι που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για να χαρτογραφήσει τη σπειροειδή δομή του Γαλαξία μας. Η πρώτη μέθοδος είναι να μελετήσει την πυκνότητα του ουδέτερου υδρογόνου (ΗΙ) στο επίπεδο του Γαλαξία που ενισχύεται στους σπειροειδείς βραχίονες. Αυτή ήταν η πρώτη απόπειρα από τον Jan Oort, Frank Kerr, και Gart Westerhout το 1958. Θα μελετηθεί το γαλαξιακό σύστημα ως ένα νεφέλωμα σπείρα με τη χρήση ραδιο-τηλεσκοπίων στην Ολλανδία και την Αυστραλία. Η πρώιμη έκδοση του χάρτη τους (ελλιπής στην αριστερή πλευρά) δείχνει διάφορα τμήματα των ελικοειδών βραχιόνων. Η δεύτερη μέθοδος είναι να σχεδιάσετε το γίγαντα HII περιοχές (φωτεινό νεφελώματα του ιονισμένου υδρογόνου), οι οποίες συνήθως σχηματίζεται στις σπειροειδείς βραχίονες. Αυτό επιχειρήθηκε από την Yvonne και Yvon Georgelin το 1976. Οι επιστήμονες μελέτησαν τη σπειροειδή δομή του Γαλαξία μας καθορίζεται από H II περιφέρειες. Χάρτη τους επέτρεψε να προσδιοριστεί ο τόπος όπου οι σπειροειδείς βραχίονες.

Για μια πρόσφατη απόπειρα χαρτογράφησης του Γαλαξία σε ουδέτερο υδρογόνο (αν και μόνο τα εξωτερικά μέρη) δείτε τη σπειροειδή δομή του Γαλαξία εξωτερικό σε υδρογόνο από Levine, Blitz, και Heiles, (2006). Για μια πρόσφατη χάρτη των περιοχών ΗΙΙ στον Γαλαξία Αστέρων δείτε που σχηματίζουν συμπλέγματα και η σπειροειδής δομή του Γαλαξία μας με Delphine Russeil, (2003). Αυτές οι διάφορες χάρτες μπορούν να αναλυθούν για να δείξει την ακριβή μορφή σπείρα του Γαλαξία, δείτε διάφορες μελέτες του Jacques Vallée του Γαλαξία μας (1, 2, 3). Ο Γαλαξίας μας είναι πιθανώς μια τέσσερις-βραχίονα λογαριθμική σπείρα.

Γαλαξίας μας είναι επίσης ένα παραγραφεί-σπειροειδούς γαλαξία. Για την ανάλυση αυτού του κεντρικού μπαρ δείτε The Long Bar στο Γαλαξία μας από López-Corredoira, Cabrera-Lavers, Mahoney, Hammersley, Garzón, και Fernández González-, (2006), (αλλά και νωρίτερα Βίβλο του 2001 τους). Η κεντρική γραμμή του Γαλαξία μας μοιάζει με το μπαρ στο σπειροειδή γαλαξία M95

Αν βάλουμε όλα αυτά τα στοιχεία μαζί τότε θα έχουμε ένα χάρτη, όπως αυτό που βλέπετε παρακάτω. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία διαθέσιμα για την αθέατη πλευρά του γαλαξία, αλλά σπειροειδείς γαλαξίες είναι συνήθως αρκετά συμμετρικά. Τα χαρακτηριστικά σε μία πλευρά ενός γαλαξία συχνά επαναλαμβάνεται στην άλλη πλευρά.

Properties of the Milky Way

This is a list of some of the main parameters of the Milky Way. Most of these numbers are approximate. Galaxies do not have precise boundaries - the stars slowly become less plentiful as you move away from the galaxy.
Properties of the Milky Way
Diameter of the Galaxy    90 000 light years
Classification of the Galaxy    SBbc
Number of stars in the Galaxy    200 billion
Mass of the Galaxy    1 trillion solar masses
Length of the central bar    25 000 light years
Distance of the Sun from the centre    26 000 light years
Thickness of the Galaxy at the Sun    2000 light years
Velocity of Sun around the Galaxy    220 km/s
Orbital period of Sun around the Galaxy    225 million years

Below - four galaxies which look like the Milky Way. NGC 3953 (top left) is 55 million light years away and 95000 light years in diameter. NGC 5970 (top right) is 105 million light years away and 85000 light years in diameter. NGC 7329 (bottom left) is even further at a distance of 140 million light years but it is larger with a diameter of 140000 light years. NGC 7723 (bottom right) is 80 million light years away with a diameter of 90000 light years.

http://www.atlasoftheuniverse.com/milkyway.html

~ * Πεφταστέρια και στην Ελλάδα από τον αστερισμό του Υδροχόου...* ~

Μια ακόμη βροχή διαττόντων, οι Ήτα Υδροχοΐδες, που προέρχονται από την ουρά του κομήτη του Χάλεϊ, θα είναι ορατή για λίγο και στην Ελλάδα τα χαράματα του Σαββάτου. Στις περισσότερες περιοχές της χώρας, ο καιρός δεν επέτρεψε να δούμε τους διάττοντες σήμερα τα χαράματα. Ωστόσο, η καλύτερη παρατήρησή τους γίνεται από το νότιο ημισφαίριο.

Στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη του βορείου ημισφαιρίου, όπου βρίσκεται και η χώρα μας, αναμένονται περίπου 10 έως 15 διάττοντες ανά ώρα στον ουρανό, ενώ πιο νότια ο αριθμός τους αυξάνεται σε πάνω από 50. Συνήθως στο βόρειο ημισφαίριο το καλύτερο θέαμα προσφέρεται λίγο πριν την αυγή (μία έως δύο ώρες), αν κανείς κοιτάξει με κατεύθυνση νότια και χαμηλά, σε μια γωνία 15 μοιρών από τη γραμμή του ορίζοντα. Η ονομασία της "βροχής" οφείλεται στο ότι οι διάττοντες, που έχουν μέση ταχύτητα 67 χλμ. το δευτερόλεπτο, φαίνεται να προέρχονται από το άστρο Ήτα του αστερισμού του Υδροχόου.

Δύο φορές το χρόνο παρατηρούνται "πεφταστέρια", καθώς η τροχιά της Γης διασταυρώνεται με τα σωματίδια σκόνης που έμειναν στο διάστημα από τη διέλευση του κομήτη του Χάλεϊ. Την πρώτη φορά (Ήτα Υδροχοΐδες) η "βροχή" διαρκεί από τις 28 Απριλίου έως τις 21 Μαΐου, με αποκορύφωμα στις 6 Μαΐου, ενώ τη δεύτερη φορά (Ωριωνίδες) από τις 4 Οκτωβρίου έως τις 14 Νοεμβρίου, με αποκορύφωμα στις 22 Οκτωβρίου.

Έχουν περάσει περίπου 25 χρόνια από τότε που για τελευταία φορά ο Χάλεϊ εισήλθε στο εσωτερικό του ηλιακού μας συστήματος και πέρασε από τη "γειτονιά" μας. Είχε βρεθεί τότε, στις 9 Φεβρουαρίου 1986, στο κοντινότερο σημείο του από την Ήλιο, περνώντας ανάμεσα στον Ερμή και την Αφροδίτη.

Ο κομήτης, που έχει μια έκκεντρη ελλειπτική τροχιά, διάρκειας 75 ετών, απομακρύνεται πλέον διαρκώς από τον πλανήτη μας. Παρόλα αυτά έχει αφήσει πίσω του μια "σκονισμένη κληρονομιά", ένα ρεύμα σωματιδίων, που είχαν ξεπηδήσει από τον παγωμένο πυρήνα του και τα οποία έχουν παραμείνει στο διάστημα κατά μήκος της τροχιάς του.

(Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

.enet.gr

~ * ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ * ~

• Παρατηρείτε τον Ήλιο καθημερινά (με τη χρήση ενός ασφαλούς ηλιακού φίλτρου) αφού σχεδόν πάντοτε αποκαλύπτονται ενδιαφέροντα φαινόμενα στην επιφάνειά του. Ο Ήλιος βγαίνει από ένα ασυνήθιστα μεγάλο ηλιακό ελάχιστο. Η ηλιακή δραστηριότητα επιταχύνεται, με τις ηλιακές κηλίδες και άλλα μαγνητικά φαινόμενα να συμβαίνουν πιο συχνά τώρα. Για καθημερινή ενημέρωση σχετικά με την ηλιακή δραστηριότητα, επισκεφτείτε τον δικτυακό τόπο: www.spaceweather.com.

• Ο Ερμής κάνει την εμφάνισή του στον πρωινό ουρανό στο τέλος της εβδομάδας. Στις 31 Δεκεμβρίου έχει φαινόμενο μέγεθος +1,5 και φθάνει αρκετά ψηλά. Θα τον βρείτε στα ανατολικά νοτιοανατολικά, 45 λεπτά πριν την ανατολή του ήλιου, αρκετά κάτω και αριστερά της Αφροδίτης. Μη μπερδέψετε τον Ερμή  με τον Αντάρη, αρκετά στα δεξιά του και σχεδόν στην ευθεία κάτω από την Αφροδίτη.

• Η Αφροδίτη, (μέγεθος -4,7), ξεπροβάλει από τα νοτιοανατολικά πριν και κατά τη διάρκεια του λυκαυγούς. Τώρα είναι ο λαμπρός «Αυγερινός». Ανατέλλει περίπου 2 ώρες πριν το πρώτο φως της αυγής. Αρκετά πάνω και στα δεξιά της Αφροδίτης είναι ο αρκετά αμυδρότερος Στάχυς, ενώ πιο πάνω είναι ο Κρόνος. Ακόμα πιο πάνω της είναι ο Αρκτούρος.
  
  
  
  Ο Αγάπιος Ηλία (www.agapioselia.com ) , από τη Λευκωσία, φωτογράφησε την Αφροδίτη στις 9 Δεκεμβρίου με τηλεσκόπιο Celestron 9 ¼ “ και την βιντεοκαμερα Phillips SPC900NC (f/25).

• Ο Άρης χάνεται στο φως του ηλιοβασιλέματος.

• Ο Δίας (μέγεθος -2,4, στα σύνορα μεταξύ Ιχθύων και Υδροχόου) λάμπει ψηλά στα  νοτιοδυτικά το βράδυ. Με τηλεσκόπιο, η φαινόμενη διάμετρός του έχει μειωθεί στα  40 δευτερόλεπτα του τόξου. Η νότια ισημερινή ζώνη του πλανήτη συνεχίζει να ανασχηματίζεται, με σκούρα σημάδια να εμφανίζονται στα ανατολικά και στα δυτικά. Η νέα κηλίδα που ανακαλύφθηκε στον Δία περνάει από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη 3 ώρες και 40 λεπτά μετά την διέλευση της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας.

• Ο Κρόνος (μέγεθος +0,8, στην Παρθένο) ανατέλλει περίπου στις 1:30 π.μ. και  βρίσκεται ψηλά στα νότια νοτιοανατολικά το λυκαυγές, αρκετά πάνω από την λαμπρή Αφροδίτη. Μη τον μπερδέψετε με τον Στάχυ πιο κάτω. Οι δακτύλιοι του Κρόνου έχουν ανοίξει στις 10° από την θέση κάτοψης.   

• Ο Ουρανός (μέγεθος 5,8 στους Ιχθείς) βρίσκεται μόλις 1° στα ανατολικά του Δία. 

• Ο Ποσειδώνας (μέγεθος 7,9 στον Αιγόκερο) βρίσκεται ακόμα ψηλά στα νοτιοδυτικά νωρίς το βράδυ. Με τηλεσκόπιο, ο πλανήτης είναι στο ίδιο πεδίο με το αστέρι μ του Αιγόκερου. Εδώ θα δείτε αναλυτικούς χάρτες του Ουρανού και του Ποσειδώνα: http://www.skyandtelescope.com/observing/highlights/85530917.html

• Ο Πλούτωνας έχει χαθεί στο φως του ηλιοβασιλέματος. 

http://www.astronomy.gr

~ * Κυριακή, 2 Ιανουαρίου * ~

• Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις 4:49 μ.μ. 

• Μετά από το σούρουπο, ακολουθήστε τη ζώνη του Ωρίωνα 22° προς τα πάνω και κάμψτε ελαφρώς προς το Βορρά για να βρείτε τον Λαμπαδία (Aldebaran), το μάτι του Ταύρου. Περίπου μεσοστρατίς μεταξύ της ζώνης  του Ωρίωνα και του Πολικού αστέρα, θα βρείτε την Αίγα (Capella), το αστέρι της μητέρας αίγας. Περίπου 34° στα αριστερά του Μπετελγκέζ (Betelgeuse) και 30 με 34° κάτω από την Αίγα, θα βρείτε τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη, τα αστέρια των Διδύμων.

http://www.astronomy.gr

~ * Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου * ~

Στο λυκαυγές της πρώτης ημέρας του χρόνου κοιτάξτε αρκετά κάτω από την Αφροδίτη στα νοτιοανατολικά. Εκεί θα βρίσκεται η λεπτή ημισέληνος, με τον Αντάρη και τον Ερμή επίσης να συμπληρώνουν την όμορφη σκηνή στα δεξιά.

http://www.astronomy.gr

~ * Σάββατο, 1 Ιανουαρίου * ~

• Η λεπτή «παλαιά» σελήνη βρίσκεται κάτω και στα αριστερά της Αφροδίτης. Ο άλφα του Σκορπιού(Αντάρης) είναι κάτω από την σελήνη.

•  Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις 8:57 μ.μ.

http://www.astronomy.gr

~ * Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου * ~

Τα ξημερώματα της Παρασκευής, η Αφροδίτη λάμπει πάνω και στα αριστερά της σελήνης και ο Στάχυς βρίσκεται πάνω και στα δεξιά της σελήνης. Κοιτάξτε στα νότια νοτιοανατολικά. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται το επόμενο πρωινό, με το φεγγάρι να βρίσκεται χαμηλότερα, αφού ανατέλλει αργότερα από μέρα σε μέρα.

Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις 7:18 μ.μ

http://www.astronomy.gr

~ * Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου * ~

• Με ένα μικρό τηλεσκόπιο ή με κιάλια πάνω σε τρίποδα, θα μπορέσετε να παρατηρήσετε το αστέρι 20 των Ιχθύων, μεγέθους 5,5, μόλις 4 λεπτά του τόξου (6 φορές τη διάμετρο του Δία) στα νοτιοανατολικά του Δία. Το αστέρι αυτό φαίνεται σαν ένα, εκτός θέσης, δορυφόρο του Δία. Με ένα ελαφρώς μεγαλύτερο τηλεσκόπιο, εδώ είναι μια ευκαιρία να συγκρίνετε τα φεγγάρια του Δία με μεγάλη μεγέθυνση με ένα αστέρι. Όταν το seeing είναι καλό, η μη αστρική φύση τους διακρίνεται εύκολα. Και μη ξεχάσετε τον Ουρανό, με μέγεθος 5,8, σήμερα 50 λεπτά της μοίρας στα βόρεια-βορειοανατολικά του Δία. Φαίνεται ακόμα περισσότερο ότι δεν είναι ένα αστέρι όταν βάλουμε υψηλή μεγέθυνση.

• Κατά τη διάρκεια της αυγής την Πέμπτη, ψάξτε για την φθίνουσα Σελήνη, με την Αφροδίτη στα αριστερά της. Μπορείτε να ακολουθήσετε την Αφροδίτη με γυμνό μάτι μέχρι και μέσα στο φως της ανατολής του ήλιου;

• Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις 11:26 μ.μ. 

http://www.astronomy.gr

~ * Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου * ~

• Τελευταίο τέταρτο της σελήνης στις 6:20 π.μ.

• Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις  5:39 μ.μ.

• Το λυκαυγές και η ανατολή του ηλίου τώρα συμβαίνουν όσο πιο αργά γίνεται για το έτος. Κοιτάξτε νοτιοανατολικά νωρίς το πρωί, ξημερώματα της Τετάρτης, για τη Σελήνη, τον Κρόνο και τον Στάχυ. Ο Στάχυς βρίσκεται μόλις λίγες μοίρες από τη Σελήνη. Ο Κρόνος την αυγή είναι πάνω και στα δεξιά της Αφροδίτης, η οποία, πολύ πιο φωτεινή, λάμπει σήμερα κάτω και στα αριστερά της Σελήνης.

http://www.astronomy.gr

~ * Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου * ~

• Η σελήνη, κοντά στο τελευταίο τέταρτο, πάντα ανατέλλει περίπου στο μέσο της νύχτας, στον αστερισμό που δεν θα εμφανιστεί ψηλά στον βραδινό ουρανό  μέχρι την επόμενη εποχή του έτους. Στην περίπτωση της σελήνης απόψε, αυτή βρίσκεται στην Παρθένο, έναν αστερισμό της άνοιξης. Δείτε τον Κρόνο στα αριστερά της σελήνης.

• Ο Ουρανός είναι μια μοίρα μακριά από τον Δία, πάνω και στα αριστερά του. Κοιτάξτε με ένα ζευγάρι κιάλια. Ο Δίας θα περάσει πιο κοντά από τον Ουρανό, μόλις μισή μοίρα, στις 4 Ιανουαρίου.

• Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις  9: 47 μ.μ.

http://www.astronomy.gr