~ * Έλον Μασκ: Σχέδια για αποστολή ενός εκατομμυρίου αποίκων στον Άρη ως το 2050 January 27, 2020 * ~

Τους φιλόδοξους στόχους του για τον Άρη και τον

αποικισμό του παρουσίασε για άλλη μια φορά ο ιδρυτής της SpaceX, Έλον

Μασκ, την προηγούμενη εβδομάδα, σε μια σειρά από tweets του.

Βασικοί

πυλώνες του εγχειρήματος είναι το διαστημόπλοιο Starship της SpaceX,

για το οποίο ο Μασκ έχει πει ότι θα μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 100

ανθρώπους, και ένας γιγαντιαίος πύραυλος, ο Super Heavy. Και τα δύο αυτά

σκάφη θα είναι επαναχρησιμοποιούμενα, περιορίζοντας σημαντικά τα κόστη

των διαστημικών πτήσεων.

Όπως έγραψε ο Μασκ, ο στόχος του σχεδίου

του Starship είναι τρεις πτήσεις την ημέρα κατά μέσο όρο, κάτι που

σημαίνει 1.000 πτήσεις ετησίως, με φορτία άνω των 100 τόνων ανά πτήση.

Πηγαίνοντας

ακόμα παραπέρα, ο Μασκ έγραψε πως η κατασκευή 100 Starships ανά έτος

σημαίνει 1.000 σκάφη σε 10 χρόνια, «ή περίπου 100.000 ανθρώπους ανά

τροχιακό συγχρονισμό Γης- Άρη». Ο τροχιακός συγχρονισμός στον οποίο

αναφέρθηκε (orbital sync) είναι όταν οι δύο πλανήτες είναι

ευθυγραμμισμένοι έτσι ώστε να είναι ευνοϊκές οι συνθήκες για ταξίδι. Ο

συγχρονισμός αυτός λαμβάνει χώρα μια φορά κάθε 26 μήνες, και ο Μασκ

οραματίζεται μεγάλους στόλους διαστημοπλοίων να αξιοποιούν αυτά τα

«παράθυρα».

«Φορτώνοντας τον στόλο για τον Άρη σε τροχιά γύρω από

τη Γη, μετά 1.000 σκάφη αναχωρούν μέσα σε 30 ημέρες κάθε 26 μήνες. (Σαν

το) Battlestar Galactica» έγραψε σε άλλο tweet του, αναφερόμενος στη

γνωστή σειρά επιστημονικής φαντασίας. Παράλληλα, όσον αφορά στην

επιχειρησιακή «ζωή» των διαστημοπλοίων, έγραψε σε άλλο tweet του πως ο

στόχος είναι 20-30 χρόνια, όπως τα αεροπλάνα.

Στόχος του δισεκατομμυριούχου είναι όλες αυτές οι δραστηριότητες να οδηγήσουν στη δημιουργία μιας αποικίας στον Κόκκινο Πλανήτη. Όσον αφορά στον πληθυσμό της, ερωτηθείς από έναν χρήστη του Twitter σχετικά με τα προηγούμενα tweets του εάν αυτό σημαίνει πως απώτερος στόχος είναι ένα εκατομμύριο άνθρωποι στον Άρη ως το 2050, ο Μασκ απάντησε «ναι». Επίσης, σε άλλη ερώτηση, σχετικά με τα κριτήρια επιλογής των 100.000 ανθρώπων για κάθε αποστολή, είπε ότι «πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μπορεί να πάει ο οποιοσδήποτε αν το θέλει, με δάνεια διαθέσιμα για αυτούς που δεν έχουν λεφτά». Σε επακόλουθη ερώτηση για το αν θα αποπληρώνουν τα δάνεια δουλεύοντας, απάντησε «ναι, θα υπάρχουν πολλές δουλειές στον Άρη».

Όπως αναφέρει το space.com, η SpaceX κατασκευάζει ήδη το πρώτο της επιχειρησιακό Starship, το SN1, στις εγκαταστάσεις της στο νότιο Τέξας- και ο Μασκ δημοσιοποίησε μια φωτογραφία με τεχνικούς να δουλεύουν στον κώνο της μύτης του σκάφους.

http://fibernews.gr/%ce%ad%ce%bb%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%b1%cf%83%ce%ba-%cf%83%cf%87%ce%ad%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%ba%ce%b1/

~ * Το CERN σχεδιάζει νέο μεγαλύτερο επιταχυντή για μετά το 2040 * ~

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών (CERN), έδωσε, από τη Γενεύη, στη δημοσιότητα, το σχέδιο του για τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου κυκλικού επιταχυντή, ο οποίος θα αποτελέσει το διάδοχο του τωρινού Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC).

Ο προτεινόμενος επιταχυντής -με το προσωρινό όνομα Future Circular Collider (FCC)- θα έχει σχεδόν τετραπλάσιο μήκος (100 χιλιομέτρων) σε σχέση με τον LHC και θα είναι σχεδόν δέκα φορές πιο ισχυρός, φθάνοντας σε ενέργεια ως 100 TeV, έτσι ώστε να είναι σε θέση να αναζητήσει νέα υποατομικά σωματίδια. Το κόστος του εκτιμάται σε περίπου 24 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο, αν και θεωρείται ότι θα καταβληθεί σιγά-σιγά από πολλές χώρες σε διάστημα αρκετών ετών (ίσως άνω των 20).

Δεν λείπουν οι επικριτές που υποστηρίζουν ότι ίσως είναι σπατάλη η κατασκευή ενός νέου ισχυρότερου επιταχυντή, όταν τα χρήματα θα μπορούσαν να δαπανηθούν σε κάτι πιο άμεσα χρήσιμο, όπως η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής ή για νέες βιοϊατρικές ανακαλύψεις.

Όμως η διευθύντρια του CERN Ιταλίδα φυσικός Φαμπιόλα Τζιανότι επέμεινε ότι ο FCC «θα έχει ένα τρομακτικό δυναμικό να βελτιώσει τις γνώσεις μας για τη θεμελιώδη φυσική και να προωθήσει πολλές τεχνολογίες με ευρείες επιπτώσεις στην κοινωνία».

Το σχέδιο του CERN -ένα ογκώδες κείμενο τεσσάρων τόμων που χρειάστηκε πέντε χρόνια για να ετοιμασθεί- θα εξετασθεί από μια διεθνή επιτροπή φυσικών, μαζί την εναλλακτική πρόταση για τη δημιουργία ενός γραμμικού επιταχυντή (CLIC), στο πλαίσιο της νέας Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τη Σωματιδιακή Φυσική, που θα παρουσιασθεί το 2020.

Σύμφωνα με την πρόταση, αρχικά θα δημιουργηθεί ένας κυκλικό τούνελ με μήκος 100 χιλιομέτρων, στο εσωτερικό του οποίου θα γίνονται συγκρούσεις ηλεκτρονίων με ποζιτρόνια (θετικά φορτισμένα ηλεκτρόνια). Το κόστος για αυτή την πρώτη φάση αναμένεται να φθάσει τα 9 δισ. ευρώ, ενώ ο επιταχυντής θα αρχίσει να λειτουργεί γύρω στο 2040 και θα διαρκέσει 15 έως 20 χρόνια.

Στη συνέχεια, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στο ίδιο τούνελ θα κατασκευασθεί ένας ισχυρότερος επιταχυντής όπου θα γίνονται συγκρούσεις πρωτονίων και βαρέων ιόντων με ισχύ δεκαπλάσια της σημερινής. Το κόστος προϋπολογίζεται σε 15 δισ. ευρώ και η έναρξη λειτουργίας του προς το τέλος της δεκαετίας του 2050.

Η ελπίδα των επιστημόνων είναι ότι χάρη στον FCC θα ανοίξει ο δρόμος για ανακαλύψεις μιας νέας φυσικής πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο (Standard Model). Το θεωρητικό αυτό πλαίσιο, που περιλαμβάνει 17 σωματίδια, εξηγεί τη συμπεριφορά της ύλης και των δυνάμεων, αλλά στο σύμπαν υπάρχουν περισσότερα πράγματα να εξηγηθούν, όπως η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια. Πολλοί φυσικοί θεωρούν ότι μένουν και άλλα βασικά σωματίδια για να ανακαλυφθούν, ενώ μεγάλο ζητούμενο είναι επίσης το «πάντρεμα» της βαρύτητας (γενικής σχετικότητας) με την κβαντομηχανική.

Μέχρι σήμερα ο επιταχυντής του CERN έχει αποτύχει να βρει σωματίδια πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο, αλλά ούτε κανείς μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτό θα το πετύχει ο μελλοντικός FCC (αν όντως κατασκευασθεί).

http://fibernews.gr/%cf%84%ce%bf-cern-%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%87%cf%85/

~ * Νανορομπότ βρίσκουν και καταστρέφουν τους καρκινικούς όγκους * ~

Μια σημαντική πρόοδος επιτεύχθη στο πεδίο της νανοϊατρικής και αφορά τον καρκίνο. Αμερικανοί και Κινέζοι επιστήμονες δημιούργησαν τα πρώτα νανορομπότ που προγραμματίζονται για να εντοπίζουν τους όγκους στο σώμα, να κόβουν τη ροή του αίματος σε αυτούς και έτσι να τους συρρικνώνουν ή και να τους εξαφανίζουν τελείως.

Τα νανορομπότ δοκιμάστηκαν με επιτυχία σε ποντίκια και χοίρους με καρκίνο του μαστού, των πνευμόνων, των ωοθηκών και με μελάνωμα του δέρματος και θα ακολουθήσουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα και του Εθνικού Κέντρου Νανοεπιστήμης και Τεχνολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, με επικεφαλής τον καθηγητή μοριακών επιστημών Χάο Γιαν, έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό βιοτεχνολογίας «Nature Biotechnology».

«Αναπτύξαμε το πρώτο πλήρως αυτόνομο ρομποτικό σύστημα DNA για στοχευμένη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλούς τύπους καρκίνου, καθώς τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους συμπαγείς όγκους, είναι ουσιαστικά όλα τα ίδια» δήλωσε ο Γιαν σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η μεγάλη πρόκληση της ναοϊατρικής είναι η αξιοποίηση θεραπευτικών βιολογικών ή συνθετικών νανομηχανών που θα τριγυρνούν στο σώμα, χωρίς να κάνουν ζημιά στα υγιή κύτταρα. Η νέα μέθοδος χρησιμοποιεί νανορομπότ για να μεταφέρει θεραπευτικά μόρια στην περιοχή των καρκινικών όγκων, όπου καταφέρνουν να μπλοκάρουν τη ροή του αίματος σε αυτούς.

Κάθε νανορομπότ αποτελείται από ένα επίπεδο DNA ορθογώνιου σχήματος, με διαστάσεις 60 επί 90 νανομέτρων (δισεκατομμυριοστών του μέτρου). Ένα ένζυμο-κλειδί, η θρομβίνη, προσαρτάται στην επιφάνεια του νανορομπότ, καθώς και μια άλλη ουσία που καθοδηγεί (προγραμματίζει) το νανορομπότ να επιτίθεται μόνο σε καρκινικά κύτταρα και όχι σε υγιή. Πολλά νανορομπότ μαζί περικυκλώνουν τον καρκινικό όγκο και απελευθερώνουν πάνω του το συγκεκριμένο ένζυμο.

Η θρομβίνη μπορεί να φράξει την κυκλοφορία του αίματος προς τον όγκο, δημιουργώντας θρόμβο μέσα στα αιμοφόρα αγγεία που τον τροφοδοτούν. Προκαλείται έτσι ένα είδος μίνι-εμφράγματος, που έχει ως συνέπεια την καταστροφή του όγκου.

Η θεραπεία συρρίκνωσης ή εξαφάνισης των όγκων γίνεται μέσα σε 24 ώρες και δεν φαίνεται να έχει επιπτώσεις στους υγιείς ιστούς. Στη συνέχεια, τα περισσότερα νανορομπότ αποσυντίθεται και αποβάλλονται από το σώμα μέσα σε ένα ακόμη 24ωρο.

Σε τρία από τα οκτώ πειραματόζωα η νανοθεραπεία οδήγησε σε πλήρη υποχώρηση των όγκων, ενώ η μέση διάρκεια της επιβίωσής τους υπερδιπλασιάσθηκε από 20,5 σε 45 μέρες. Σε ποντίκια με μελάνωμα η θεραπεία όχι μόνο συρρίκνωσε τους πρωτογενείς όγκους, αλλά απέτρεψε και τις μεταστάσεις.

Τα έως τώρα πειράματα σε ζώα δείχνουν ότι τα νανορομπότ είναι ασφαλή και αποτελεσματικά. Επίσης δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι εξαπλώνονται στον εγκέφαλο, κάτι που θα προκαλούσε επικίνδυνες παρενέργειες όπως εγκεφαλικό.

Οι ερευνητές δήλωσαν αισιόδοξοι ότι όχι μόνο η νέα θεραπεία θα έχει πρακτικές εφαρμογές στη μάχη κατά του καρκίνου στο μέλλον, αλλά επίσης ότι θα είναι δυνατό να προσαρμοσθεί και για άλλες παθήσεις.

http://fibernews.gr/%ce%bd%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%bc%cf%80%cf%8c%cf%84-%ce%b2%cf%81%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%86%ce%bf%cf%85/

~ *Δημιουργήθηκαν μεταλλαγμένα φυτά που λάμπουν με το δικό τους φως * ~

Φυτά που έχουν τροποποιηθεί, ώστε να παράγουν το δικό τους φως, δημιούργησε μια διεθνής ομάδα επιστημόνων. Το επίτευγμα φέρνει στο νου τον φανταστικό εξωγήινο κόσμο στην ταινία «Άβαταρ», όπου υπήρχαν πυκνές ζούγκλες με φυτά που έλαμπαν.

Οι επιστήμονες βασίστηκαν στη βιοφωταύγεια που διαθέτουν μερικά μανιτάρια και στο σχετικό βιολογικό μηχανισμό που ανακάλυψαν πριν περίπου ένα χρόνο. Εισάγοντας σε φυτά DNA αυτών των μανιταριών, πέτυχαν να κάνουν και τα φυτά να βγάζουν από όλα τα μέρη τους (φύλλα, λουλούδια, ρίζες, κορμό) ένα ευχάριστο πρασινωπό φως από την αρχή έως το τέλος της ζωής τους, χωρίς να υπάρχει κάποια ορατή παρενέργεια γι’ αυτά.

Οι 27 συνεργαζόμενοι ερευνητές του Ινστιτούτου Ιατρικών Επιστημών του Λονδίνου, του Ινστιτούτου Βιοοργανικής Χημείας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, της ρωσικής εταιρείας βιοτεχνολογίας Planta και του Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Αυστρίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιοτεχνολογίας “Nature Biotechnology”, πειραματίστηκαν αρχικά με φυτά του καπνού που έχουν απλό γενετικό υλικό και ταχεία ανάπτυξη. Επιτυχείς δοκιμές έγιναν στη συνέχεια και με άλλα φυτά (πετούνιες, τριανταφυλλιές κ.α.), ενώ η βιοφωταύγεια είναι δυνατό να αποτελέσει γενικότερα χαρακτηριστικό όλων των φυτών με την κατάλληλη γενετική τροποποίηση τους.

Μολονότι τα μανιτάρια δεν έχουν στενή συγγένεια με τα φυτά, διαθέτουν ένα κοινό οργανικό μόριο (καφεϊκό οξύ). Αυτό το μόριο παράγει το φως των μανιταριών μέσω ενός μεταβολικού κύκλου που εμπλέκει τέσσερα ένζυμα. Στα φυτά το καφεϊκό οξύ (δεν έχει καμία σχέση με την καφεΐνη) αποτελεί θεμέλιο λίθο της λιγνίνης τους, η οποία προσδίδει ισχύ στα κυτταρικά τοιχώματα, συνεπώς αποτελεί τμήμα της άφθονης φυτικής βιομάζας.

Τα τροποποιημένα φυτά μπορούν να παράγουν πάνω από ένα δισεκατομμύριο φωτόνια ανά λεπτό. Τα νεότερα μέρη του φυτού, ιδίως τα άνθη, λάμπουν περισσότερο από ό,τι τα πιο γερασμένα. Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι το βιολογικό φως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να γίνει καλύτερη μελέτη του εσωτερικού των φυτών και των αντιδράσεων τους απέναντι στο περιβάλλον. Επίσης τέτοια φυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αισθητικούς και διακοσμητικούς σκοπούς, ενώ κάποιοι οραματίζονται ότι στο μέλλον ίσως τέτοια δέντρα με δυνατό φως αντικαταστήσουν τον τεχνητό φωτισμό των δρόμων.

Η νέα μέθοδος βιοτεχνολογίας θα αξιοποιηθεί εμπορικά από τις νεοφυείς εταιρείες (start-up) Planta και Light Bio, σε πρώτη φάση με τη δημιουργία διακοσμητικών λαμπερών φυτών εσωτερικού χώρου, που αναμένεται να βγουν στην αγορά σε λίγα χρόνια. Στο μέλλον, με περαιτέρω βελτιώσεις, αναμένεται ότι τα φυτά θα λάμπουν ακόμη πιο έντονα, ενώ θα επιδιωχθεί να αλλάζουν χρώματα ή φωτεινότητα, ανάλογα με τις αντιδράσεις τους απέναντι στους ανθρώπους και στο περιβάλλον.

Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε η ολοφώτιστη βλάστηση του «’Αβαταρ» πάψει να είναι επιστημονική φαντασία. Σε ένα μεταλλαγμένο βέβαια κόσμο.

Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

http://fibernews.gr/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CF%85%CF%84%CE%AC-%CF%80%CE%BF/

~ * Ο κομήτης «Άτλας» διασπάται σε κομμάτια όσο πλησιάζει τη Γη * ~

Διασπάται σε πολλά κομμάτια ο ανοιξιάτικος κομήτης «Άτλας» (C/2019 Y4 Atlas) που -αργοπεθαίνοντας- πλησιάζει τη Γη. Οι φωτογραφίες του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble αποκάλυψαν περίπου 30 κομμάτια στις 20 Απριλίου και άλλα 25 κομμάτια στις 23 Απριλίου. Αυτό εξηγεί γιατί ο κομήτης, όσο πλησιάζει τον πλανήτη μας, γίνεται πιο αχνός και όχι πιο φωτεινός, όπως αναμενόταν αρχικά.

Τα ευρήματα αποτελούν ένδειξη ότι η διάσπαση των κομητών είναι αρκετά συχνή. Επειδή αυτή συμβαίνει γρήγορα και απρόβλεπτα, οι επιστήμονες δεν είναι ακόμη βέβαιοι ποια είναι η αιτία της διάσπασης. Το τηλεσκόπιο Hubble μπορεί να διακρίνει κομμάτια μικρά όσο ένα σπίτι. Πριν τη διάσπαση ο πυρήνας του κομήτη εκτιμάται ότι είχε μήκος περίπου όσο δύο ποδοσφαιρικά γήπεδα.

Ο κομήτης είχε ανακαλυφθεί στις 29 Δεκεμβρίου 2019 από το ρομποτικό τηλεσκόπιο ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System)στη Χαβάη, από όπου πήρε και το όνομα του. Ο κομήτης γινόταν ολοένα φωτεινότερος έως τα μέσα Μαρτίου και μερικοί αστρονόμοι προέβλεψαν ότι θα ήταν ορατός με γυμνό μάτι μέσα στο Μάιο, πράγμα που θα τον καθιστούσε έναν από τους πιο θεαματικούς κομήτες των τελευταίων δεκαετιών.

Όμως λόγω της διάσπασής του έχει αρχίσει να γίνεται πιο αχνός αντί φωτεινότερος. Η αρχική διαπίστωση του αργού θανάτου του είχε γίνει στις 11 Απριλίου από ένα ερασιτέχνη αστρονόμο που φωτογράφισε τρία κομμάτια του κομήτη.

Ο «Άτλας» βρίσκεται σήμερα σε απόσταση περίπου 145 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη. Αν κάποιο από τα μεγάλα κομμάτια του τελικά επιβιώσει, ο κομήτης θα κάνει την κοντινότερη προσέγγισή του στη Γη στις 23 Μαΐου σε απόσταση περίπου 115 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Οκτώ μέρες αργότερα, θα πλησιάσει τον Ήλιο σε απόσταση 37 εκατ. χλμ.

Πηγή: In.gr

https://perierga.gr/2020/04/o-komitis-atlas-diaspate-se-kommatia-oso-plisiazi-ti-gi/

~ * Οι πλανεύτρες των θαλασσών Σειρήνες και θηλυκά του νερού απ’ όλο τον κόσμο! * ~

Νύμφες των θαλασσών, πανώριες γοργόνες και τόσες και τόσες ακόμα υδάτινες θηλυκές υπάρξεις έχουν στοιχειώσει τα όνειρα των αντρών της οικουμένης ήδη από πολύ νωρίς στην ανθρώπινη ιστορία.

Άλλοτε αγαθές και άλλοτε μοχθηρές, οι Σειρήνες των θαλασσών απεικονίζονται έτσι είτε ως αθώες γυναίκες που αγαπούν τους άντρες είτε αντιθέτως ως δαιμονικές υπάρξεις που επιβουλεύονται το αντρικό στοιχείο, δελεάζοντάς το στα απύθμενα βάθη των θαλασσών.

Ας κάνουμε μια γύρα λοιπόν στην οικουμένη για να δούμε υπάρξεις του νερού που έχουν συνδεθεί με διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια και παραδόσεις…

Melusine

 

Στον πατροπαράδοτο γαλλικό θρύλο, η Melusine είναι ένα πλάσμα με ουρά ψαριού (ή και ερπετού) που παντρεύεται έναν θνητό άντρα για να αποκτήσει ψυχή. Η παλιότερη γραπτή εκδοχή του μύθου μάς έρχεται από το 1387-1393, αν και ο θρύλος ήταν στα στόματα της μεσαιωνικής Γαλλίας εδώ και αιώνες. Σε παλιότερες μάλιστα εκδοχές, η Melusine ήταν κάτι σαν θεά της θάλασσας, σαφώς πιο αγαθή στις προθέσεις της. Εκεί λοιπόν συμφωνεί να παντρευτεί τον πρίγκιπα αρκεί εκείνος να σεβαστεί τις επιθυμίες της, να μην τη βλέπει τα Σάββατα, για να τον απαλλάξει από το τρομακτικό θέαμα να δει τη φιδίσια ουρά της. Παντρεύονται λοιπόν, αποκτούν κάπως παιδιά, αν και εκείνος κρυφοκοιτάζει ένα Σάββατο την ώρα που εκείνη πλένεται και βλέπει την αποκρουστική αλήθεια. Αηδιασμένος, την κατηγορεί αργότερα για τον θάνατο του γιου τους, αν και δεν έχει καμία σχέση, κάτι που την εξοργίζει τόσο που μετατρέπεται σε δράκο! Σε κατοπινές εκδοχές της ιστορίας, η Melusine σώζεται από το κακό που καραδοκεί μέσα της στρεφόμενη στον χριστιανισμό…

Atargatis

 

Εδώ μιλάμε για έναν από τους παλιότερους μύθους με γοργόνες, μια ιστορία που χρονολογείται από το 1000 π.Χ. Η ασσύρια θεά των θαλασσών, της γονιμότητας και της ζωής ήταν άμεσα συνδεδεμένη με το υγρό στοιχείο, καθώς ακόμα και οι λατρευτικοί της χώροι ήταν χτισμένοι δίπλα σε υδάτινες μάζες. Η Atargatis σκότωσε κατά λάθος τον θνητό εραστή της και ένιωσε τόσο άσχημα που κρύφτηκε σε μια λίμνη. Το νερό όμως δεν μπορούσε να της παρέχει ασφαλές καταφύγιο, καθώς η παροιμιώδης ομορφιά της δεν μπορούσε να κρυφτεί ολότελα, γι’ αυτό και μεταμόρφωσε το κάτω τμήμα του κορμού της σε ψάρι, ώστε να μπορεί πια να βυθίζεται στο νερό και να αποτραβιέται από τα βλέμματα θεών και ανθρώπων…

Ondine (ή Undine)

 

Νύμφη της θάλασσας των γερμανικών φυλών, ήταν ωστόσο άτυχη καθώς ο εραστής της αποδείχθηκε άπιστος. Κι έτσι τον σκότωσε κλέβοντάς του την ανάσα του! Η Ondine ήταν κάποτε αθάνατη, έχασε όμως το θεϊκό προνόμιο όταν έφερε στον κόσμο το θνητό παιδί της, κάτι που έκανε τον επίσης θνητό πρίγκιπα να μην την αγαπά πια, καθώς πλέον μεγάλωνε και η ομορφιά έφθινε με το γήρας. Κι έτσι αυτός την απάτησε και εκείνη τον σκότωσε. Ο δημοφιλέστατος θρύλος της Βόρειας Ευρώπης έφτασε αργότερα να αφορά σε κάθε νύμφη που έχανε την αθανασία της όταν έφερνε στον κόσμο παιδί από θνητό…

Iemanja

 

Εδώ μιλάμε για βραζιλιάνα θεά με αφρικανικές ρίζες! Οι αφρικανοί που βρέθηκαν στη Βραζιλία έφεραν στις βαλίτσες τους τη λατρεία της θεάς, η οποία μνημονεύεται μάλιστα ακόμα στη χώρα, ταυτόχρονα με την Παρθένο Μαρία. Η λατρεία της συνδέθηκε αργότερα και με την πρακτική του βουντού. Η Iemanja παντρεύτηκε τον αδερφό της, τον θεό Aganju, και βιάστηκε αργότερα από τον γιο της Orungan. Θεωρείται η «Μητέρα των Νερών» και λατρεύεται ως η μητέρα όλων των θεών, την ίδια ώρα που λογίζεται και προστάτιδα των ναυτικών. Μείγμα μητρότητας και σεξουαλικότητας, απεικονίζεται είτε ως γοργόνα είτε ως ψάρι. Αν και η πλέον κοινή παράστασή της είναι ως ανοιχτόχρωμη γυναίκα με κατάμαυρα μαλλιά και φωτοστέφανο-ουράνιο τόξο. Αν και στην Αφρική παραμένει σκουρόχρωμη, κρατώντας στα χέρια της ερπετά ή καθρέφτη και χτένα, σύμβολα θηλυκότητας…

Sedna/Taleelayuk

 

Η θεά των Εσκιμώων με το διπλό όνομα ήταν άλλοτε βασικός συντελεστής της πολυθεϊστικής λατρείας των Ινουίτ. Θεά τόσο των νερών όσο και της στεριάς, παραήταν σπουδαία για την ανθρώπινη ζωή, καθώς αυτή φανέρωνε τα ζώα στους κυνηγούς ή αντιθέτως τα έκρυβε από τους ανθρώπους, κατά τις διαθέσεις της πάντα. Ο μύθος της έχει πολλές εκδοχές, η δημοφιλέστερη ωστόσο κάνει λόγο για γάμο της θεότητας με πνεύμα πουλιού, το οποίο μεταμορφώθηκε σε άνθρωπο για να τη δελεάσει, κλέβοντάς τη κατόπιν σε απομονωμένο νησί. Κι όταν ο πατέρας της ήρθε να τη σώσει, το πουλί προκάλεσε καταιγίδα τρομακτική χτυπώντας μανιασμένα τα φτερά του. Στην προσπάθειά του να τη σώσει, ο πατέρας τη βουτά στη θάλασσα, κι όταν εκείνη αρνείται να αφήσει τη βάρκα, ο καλός σου της κόβει τα δάχτυλα. Από τα δάχτυλά της προέρχονται έτσι όλα τα θαλάσσια πλάσματα, από φάλαινες μέχρι και μικρά ψαράκια, κάτι που μετέτρεψε τη Sedna σε μητέρα όλης της θαλάσσιας ζωής…

Ala-Muki

 

Μείξη γυναίκας και δράκου, η Ala-Muki είναι μια μυθική θεά της χαβανέζικης μυθολογίας. Στους πανάρχαιους θρύλους της Χαβάης, τα θεϊκά πνεύματα ενσαρκώνονταν σε ανθρώπινες και ζωικές μορφές, αν και οι θεοί-δράκοι ήταν στην κορυφή της ιεραρχίας, ζώντας συνήθως σε ποτάμια και λίμνες. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις συνδέονταν μάλιστα με τη γέννηση ενός τέτοιου θεϊκού δράκου. Ο ισχυρότερος θεός ήταν η Mo-o-inanea, η οποία έφερε όλες τις άλλες θεότητες-δράκους στα νησιά της Χαβάης, με τις απογόνους της να φυλούν πλέον τα υδάτινα αποθέματα των νησιών και να παρέχουν στους ανθρώπους τροφή από τα βάθη της θάλασσας. Η Ala-Muki, γνήσια απόγονος της Mo-o-inanea, καραδοκούσε στα ποτάμια νήσου της Χαβάης και σκότωνε όποιον άντρα περιπλανιόταν εκεί με κακόβουλους σκοπούς, δηλαδή το κυνήγι ή την αλιεία χωρίς την άδειά της…

Lorelei

 

Στις όχθες του Ρήνου ποταμού, στη Γερμανία, συναντάμε τον Βράχο Lorelei, από την πανέμορφη κόρη που έπεσε στα ορμητικά νερά όταν ανακάλυψε ότι ο σύντροφός της ήταν άπιστος. Κι έτσι η Lorelei έγινε Σειρήνα, που καραδοκούσε για ναυτικούς στέλνοντάς τους στον θάνατο, με τα καράβια τους να τσακίζονται στα βράχια καθώς οι ναυτικοί μαγεύονταν από την απαράμιλλη ομορφιά της. Η περιοχή μάλιστα γύρω από τον Βράχο παράγει μια συνεχή ηχώ από τα νερά και για αιώνες πιστευόταν ότι επρόκειτο για τους λυγμούς της πανώριας και αδικοχαμένης κόρης…

Selkies

 

Συμμορία γοργόνων της βορειοευρωπαϊκής παράδοσης (πιθανότητα ιρλανδικοί ή σκοτσέζικοι θρύλοι, ακόμα και στην ισλανδική μυθολογία τις συναντάμε), ήταν άλλοτε φώκιες που βγήκαν στη στεριά, χάνοντας το δέρμα τους και παίρνοντας έτσι τη μορφή ωραίων γυναικών. Πιστές και φιλότιμες, παντρεύονταν συχνά ανθρώπους και γίνονταν καλές και στοργικές σύζυγοι. Κουράζονταν όμως από τη ζωή στη στεριά και επέστρεφαν συχνά-πυκνά στη θάλασσα, όταν οι σύζυγοί τους έλειπαν σε δουλειά, αν και οι πάντα κακοί άνθρωποι προσπαθούσαν να τις εμποδίσουν κλέβοντάς τους το μαγικό φυλαχτό που επέτρεπε στο δέρμα φώκιας να αναπτύσσεται. Στις περισσότερες πάντως των περιπτώσεων, οι Selkies έβρισκαν κάποια στιγμή το φυλαχτό και παρατούσαν σύξυλους τους στριμμένους συζύγους τους και τη βαρετή στεριανή ζωή…

Yawk-Yawk

 

Θηλυκά πνεύματα της θάλασσας στην παράδοση των Αβορίγινων της Αυστραλίας, ζούσαν σε καθαγιασμένα ύδατα και διέθεταν υπεράνθρωπες ικανότητες. Μπορούσαν να παρέχουν τροφή και νερό στον άνθρωπο, όμοια με τους χαβανέζικους θεούς-δράκους, ή να επιφέρουν τρομακτικές φυσικές καταστροφές όταν εξοργίζονταν. Έπαιρναν συνήθως τη μορφή γοργόνων, αν και δεν ήταν ασυνήθιστο να μετατρέπονται σε ερπετά ή άλλα ζώα. Σύμφωνα με τον πρωτόγονο μύθο, τα Yawk-Yawk άφηναν το νερό τα βράδια και έβγαιναν στη στεριά. Σύμβολα γονιμότητας και σεξουαλικότητας, τα θηλυκά πνεύματα ήταν υπεύθυνα για τη γονιμοποίηση του ανθρώπου…

https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/760099/oi-planeutres-ton-thalasson

~ * Νανοσυσκευή «βλέπει» όπως ο άνθρωπος Ερευνητές ανέπτυξαν μία συσκευή σε μέγεθος νανοκλίμακας η οποία «βλέπει» μία εικόνα και αναγνωρίζει το περιεχόμενό της. * ~

Νανοσυσκευή «βλέπει» όπως ο άνθρωπος

Μία νανοσυσκευή η οποία αποτελείται από τεχνητά νευρωνικά μονοπάτια και μπορεί να αναγνωρίσει το περιεχόμενο μιας εικόνας ανέπτυξαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ στο vima.gr  ο Πάνος Τσιμπούκης, τα οποία δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Science Advances», ανοίγουν τον δρόμο για τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας σε ρομπότ τα οποία θα είναι ικανά να βλέπουν όπως ο άνθρωπος.

Καινοτόμα νανοσυσκευή

Για την κατασκευή της εν λόγω συσκευής οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λεπτά φύλλα γραφενίου σε συνδυασμό με κβαντικές κουκίδες, ένα νανοϋλικό το οποίο έχει ενδιαφέρουσες οπτικές ιδιότητες.

Ο συνδυασμός των υλικών αυτών επιτρέπει τη μετατροπή του φωτός, το οποίο απορροφάται από τις κβαντικές κουκίδες, σε ηλεκτρικό φορτίο το οποίο μεταφέρεται στον επεξεργαστή ενός υπολογιστή μέσω του φύλλου γραφενίου.

«Φανταστείτε ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος να πετάει χωρίς καθοδήγηση ανάμεσα σε ορεινούς όγκους και να αναγνωρίζει τους ορειβάτες», ανέφερε σε σχετικές δηλώσεις της η Τάνια Ρόυντ, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Κέντρο Νανοεπιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου της Κεντρικής Φλόριντα, συμπληρώνοντας ότι «μέχρι σήμερα κάτι τέτοιο είναι δύσκολο αφού τα αεροσκάφη αυτά χρειάζεται να είναι συνδεδεμένα με έναν υπολογιστή τον οποίον χειρίζονται άνθρωποι, οι οποίοι και αναγνωρίζουν το περιεχόμενο της εικόνας.

Η συσκευή η οποία κατασκευάσαμε καθιστά το αεροσκάφος πλήρως αυτόνομο, αφού μπορεί να δει με τον ίδιο τρόπο που βλέπει ένας άνθρωπος».

Ρομπότ ικανά να «βλέπουν»;

Όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, η συγκεκριμένη τεχνική αποτελεί μία μεγάλη τομή στο πεδίο της νευροϋπολογιστικής, ένα πεδίο το οποίο επικεντρώνεται στην κατασκευή κυκλωμάτων που μιμούνται την αρχιτεκτονική των νευρικών δικτύων του ανθρώπινου εγκεφάλου με στόχο την εκτέλεση διάφορων λειτουργιών όπως η όραση.

«Αυτό είναι το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη εξελιγμένων νευρομορφικών υπολογιστών» δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής του Κέντρου Νανοεπιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου της Κεντρικής Φλόριντα Τζάιαν Τόμας αναφερόμενος σε υπολογιστές των οποίων η λειτουργία βασίζεται σε τεχνητά νευρωνικά δίκτυα.

«Η τεχνολογία αυτή μπορεί να μειώσει τον χρόνο επεξεργασίας των δεδομένων, ενώ στο μέλλον ίσως να συμβάλει ώστε τα ρομπότ να σκέφτονται σαν τους ανθρώπους».

Οι ερευνητές προσανατολίζονται τώρα να τελειοποιήσουν τη συγκεκριμένη τεχνολογία πραγματοποιώντας περαιτέρω δοκιμές όπως η αναγνώριση προσώπου.

https://www.tovima.gr/2020/02/23/science/nanosyskeyi-vlepei-opos-o-anthropos/