~ * Ομοιοπαθητική 1ο Μερος ~Ιστορία της ιατρικής * ~

 

Μία επιβλητική μορφή στην ιστορία της ιατρικής είναι ο Ιπποκράτης ο Κώος (460-377 π.Χ.), θεωρούμενος ως ο «πατέρας της ιατρικής» Αυτός και οι μαθητές του φέρονται να συνέγραψαν περί τα 70 ιατρικά έργα, το «Corpus Hippocraticum». Είναι ίσως γνωστότερος παγκοσμίως για τον «Όρκο του Ιπποκράτη», τον οποίο δίνουν μέχρι σήμερα οι γιατροί.

Ο Ιπποκράτης και οι μαθητές του υπήρξαν οι πρώτοι που περιέγραψαν πολλές ασθένειες και καταστάσεις. Για παράδειγμα, το «ιπποκράτειον προσωπείον», ή το σύμπτωμα των «ιπποκράτειων δακτύλων» (παραμόρφωση των νυχιών), που αποτελεί διαγνωστικό χρόνιας διαπυητικής πνευμονοπάθειας, μεγαλοκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα και συγγενούς κυανωτικής καρδιοπάθειας

Ο Ιπποκράτης είναι ο πρώτος που ταξινόμησε τις ασθένειες σε οξείες, χρόνιες, ενδημικές και επιδημικές, ενώ εισήγαγε και όρους όπως υποτροπή, κρίση, παροξυσμός και ανάρρωση.

Μια άλλη μεγάλη συνεισφορά του ήταν οι περιγραφές της συμπτωματολογίας, των ευρημάτων, της χειρουργικής αντιμετώπισης και της πρόγνωσης του θωρακικού εμπυήματος, δηλαδή της συγκεντρώσεως πύου στη θωρακική κοιλότητα, που παραμένουν σημαντικές για τους σημερινούς φοιτητές της πνευμονολογίας και της σχετικής χειρουργικής. Ο Ιπποκράτης υπήρξε ο πρώτος ιατρός που αναφέρεται ότι πραγματοποίησε καρδιοθωρακική χειρουργική επέμβαση και τα ευρήματά του είναι ακόμα χρήσιμα.

Κάποιες θεωρίες του Ιπποκράτη εφαρμόζονται σήμερα από την περιβαλλοντική και ολιστική ιατρική, όπως η σημασία της λήψεως του πλήρους ιστορικού, που περιλαμβάνει την έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες και τις τροφές που έτρωγε ο ασθενής.

Ο Ιπποκράτης, Δωριεύς στην καταγωγή, γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ. και ανήκε στον ενδοξότατο κλάδο των Ασκληπιαδών. Σύμφωνα με την παράδοση, εκ πατρός (ιατρού Ηρακλείδη) καταγόταν από τον θεό της ιατρικής Ασκληπιό και εκ μητρός (Φαιναρέτης) από τον ήρωα της Ελληνικής Μυθολογίας Ηρακλή. Ήταν προικισμένος με μεγάλη εργατικότητα και ροπή για μάθηση και σπούδασε ιατρική στο φημισμένο Ασκληπιείο της Κω. Αρχικά υπήρξε μαθητής του ίδιου του πατέρα του, κατόπιν του Ηρόδικου, του Γοργία, του ρήτορα Λεοντίνου και του Δημόκριτου του Αβδηρίτη, αν και αρκετοί ερευνητές ισχυρίζονται πως η σχέση του με τον Γοργία και τον Δημόκριτο ήταν περισσότερο πνευματική και λιγότερο σχέση μαθητείας.

Αφού εκπαιδεύτηκε στην ιατρική, ο Ιπποκράτης άρχισε να ασκεί στην Κω το επάγγελμα του ιατρού. Γνωρίζοντας όμως πόσο βυθισμένοι στην άγνοια και στην πρόληψη βρίσκονταν οι άλλοι γιατροί της εποχής του, θεώρησε χρέος του να ταξιδέψει και σ’ άλλα μέρη επειδή ήθελε να συμπληρώσει τη μόρφωσή του αλλά και να διαδώσει την πίστη του στον καθαρό αέρα, στο νερό και στον ήλιο. Έτσι, πραγματοποίησε επιστημονικά ταξίδια σε πολλές περιοχές, επισκεπτόμενος τη Δήλο, τη Θάσο, τη Σκυθία, τη Θράκη και τη Σμύρνη. Η φήμη του απλώθηκε γοργά σε όλη την Ελλάδα και πέρα από τα όριά της, στην κραταιά Περσία. Λέγεται ότι ο Αρταξέρξης Β΄ τον κάλεσε στην αυλή του στέλνοντας πρέσβεις με πολύτιμα δώρα, αλλά εκείνος αρνήθηκε να φύγει από την πατρίδα του. Αν και αρχαίες πηγές αποδέχονται το γεγονός ως πραγματικό, ορισμένοι σύγχρονοι μελετητές το αμφισβητούν

Επίσης, λέγεται πως θεράπευσε τον βασιλιά των Μακεδόνων Περδίκκα και λύτρωσε τα Άβδηρα από λοιμό. Ορισμένοι ισχυρίζονται πως εκεί εξέτασε τον Δημόκριτο, ο οποίος θεωρούνταν από κάποιους ότι ήταν τρελός επειδή γέλαγε με όλα. Ο Ιπποκράτης διέγνωσε ότι απλά βρισκόταν σε χαρούμενη διάθεση και από τότε ο Δημόκριτος αποκαλούνταν «ο γελαστός φιλόσοφος»

Επιπλέον, λέγεται, ότι ο Ιπποκράτης βοήθησε τους Αργείους και τους Αθηναίους, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα κατά της εξάπλωσης λοιμωδών νοσημάτων. Οι τελευταίοι, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια του στον ιδιαίτερα θανατηφόρο λοιμό των Αθηνών, τον μύησαν στα Ελευσίνια μυστήρια και τον ανακήρυξαν πολίτη των Αθηνών. Επίσης, του παραχώρησαν δωρεάν σίτιση στο Πρυτανείο γι' αυτόν και τους απογόνους του, αν και οι σύγχρονοι ερευνητές αμφισβητούν την ανάμειξή του σε γεγονότα της αττικής γης

Το μνημείο του Ιπποκράτη στη Λάρισα

Τελευταίος του σταθμός ήταν η γη των προγόνων του, η Θεσσαλία, όπου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στη Λάρισα το 377 π.Χ., σε ηλικία 83 ετών, και τάφηκε κάπου μεταξύ Γυρτώνος, Τυρνάβου και Λάρισας. Σύμφωνα με τον Άνθιμο Γαζή, το μνήμα του διατηρήθηκε μέχρι και το δεύτερο μ.Χ. αιώνα. Ο Σωρανός ο Εφέσιος, στο έργο του Βίοι Ιατρών, σχετικά με τον τάφο του Ιπποκράτη αναφέρει: «τέθαπται δέ μεταξύ Γύρτωνος καί Λαρίσης καί δεικνυται άχρι δεϋρο τό μνήμα». Επίσης αναφέρει ότι για πολλά χρόνια στο μνήμα του Ιπποκράτη υπήρχε σμήνος μελισσών, των οποίων το μέλι είχε την ιδιότητα να θεραπεύει τις άφθες των παιδιών.

Στη Λάρισα και στην ομώνυμη συνοικία, υπάρχει κενοτάφιο και ο μαρμάρινος ανδριάντας του που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γεώργιος Καλακαλλάς. Την ανέγερση του μνημείου εμπνεύστηκε ο αρχίατρος Δημήτριος Παλιούρας. Η διαδικασία ανέγερσης του μνημείου ξεκίνησε το 1966 και τα εγκαίνια έγιναν το 1978. Στον χώρο του κενοταφίου, το 1986 ιδρύθηκε Ιατρικό Μουσείο από τον Δημήτριο Παλιούρα. Στον χώρο του μουσείου εκτίθενται χάλκινες προτομές της Υγείας, του Ασκληπιού, του Απόλλωνα, του Φλέμινγκ, του Γ. Παπανικολάου και του ιδρυτή. Επίσης υπάρχει αρχείο με έγγραφα που αναφέρονται στην προσπάθεια του Δημητρίου Παλιούρα να δίνουν οι απόφοιτοι των Ιατρικών Σχολών της Ελλάδας τον όρκο του Ιπποκράτη.

Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, ο Ιπποκράτης θεράπευε και δίδασκε, έγραφε τις παρατηρήσεις του, τις θεωρίες του, τις ανακαλύψεις και τα ιδανικά του. Μετά τον θάνατό του, το έργο του συγκεντρώθηκε και αποτέλεσε αυτό που είναι γνωστό ως «Ιπποκρατική Συλλογή».

Τα έργα που αποτελούν την Ιπποκρατική Συλλογή είναι 59 στον αριθμό και γράφτηκαν στην ιωνική διάλεκτο. Η Ιπποκρατική Συλλογή περιέχει εγχειρίδια, διαλέξεις, έρευνες, σημειώσεις και φιλοσοφικά δοκίμια για διάφορα θέματα στον τομέα της ιατρικής, χωρίς συγκεκριμένη σειρά. Τα έργα αυτά γράφτηκαν για διαφορετικά ακροατήρια, για ειδικούς και μη ειδικούς, και μερικές φορές παρουσιάζονται σημαντικές αντιφάσεις μεταξύ των έργων[19]. Μερικά δε από τα άρθρα έχουν γραφτεί από άλλους γιατρούς που γνώριζαν πως καθετί που είχε την υπογραφή του Ιπποκράτη θα τύχαινε ευρείας αποδοχής.

Η τεχνοτροπία και η αξία των Ιπποκρατικών συγγραφών διαφέρει από έργο σε έργο και το περιεχόμενό τους εκφράζει κυρίως τις αντιλήψεις των δασκάλων και μαθητών της Σχολής της Κνίδου και της Κω. Γενικά, ο Ιπποκράτης θεωρεί ότι τα πάντα προέρχονται από τα 4 στοιχεία, σε καθένα από τα οποία ανταποκρίνεται η ιδιότητα του ψυχρού, του ξηρού, του θερμού, του υγρού. Στα στερεά συστατικά του σώματος υπερισχύει το γαιώδες και στα υγρά το υδατώδες. Συνεκτική ουσία των πάντων είναι το πνεύμα, έμφυτο και θερμό στον άνθρωπο, που εδρεύει στην καρδιά.

Η Ιπποκρατική μεθοδολογία έχει τρεις θεμελιώδεις αρχές: την κλινική παρατήρηση, την εμπειρία και τον ορθολογισμό. Και στηρίζεται στη νοσολογική τριαδική αρχή: άρρωστος, αρρώστια και ιατρός. Στο σώμα ενυπάρχει μία ιδιαίτερη ζωική δύναμη, η φύσις. Από αυτή τη δύναμη εξαρτάται η συντήρηση, η ανάπτυξη, αλλά και η θεραπεία του σώματος και η επαναφορά του από την παθολογική κατάσταση στη φυσιολογική. Για τον σκοπό αυτό, ο Ιπποκράτης πίστευε ότι η ανάπαυση είναι κεφαλαιώδους σημασίας.

Σύμφωνα μ' αυτό το δόγμα, το σώμα περιέχει τέσσερις χυμούς: το αίμα, το φλέγμα, την κίτρινη και τη μαύρη χολή. Η ισορροπία της αναλογίας των χυμών συντηρεί την υγεία («ευκρασία»), ενώ η διαταραχή της («δυσκρασία») προκαλεί τις αρρώστιες. Η σωστή αναλογία των χυμών χαρακτηρίζεται με τον όρο «κράσις».

Τα Ιπποκρατικά κείμενα αναφέρονται διεξοδικά στην κλινική σημειολογία, τη διαγνωστική, την πρόληψη και την πρόγνωση. Τα κλινικά σημεία, τα συμπτώματα και μερικά από τα σύνδρομα, που περιγράφονται μέσα σ’ αυτά, αποτέλεσαν τη βάση για την κλινική εξέταση των αρρώστων.

Μία σημαντική έννοια στον τομέα της ιπποκρατικής ιατρικής είναι η «κρίσις», δηλαδή η στιγμή στην εξέλιξη της νόσου κατά την οποία είτε θα επικρατήσει η ασθένεια και ο ασθενής θα υποκύψει στον θάνατο, ή θα συμβεί το αντίθετο και ο ασθενής θα ανακάμψει. Μετά από μία κρίση, μπορεί να ακολουθήσει μία υποτροπή και στη συνέχεια μία άλλη αποφασιστική κρίση. Σύμφωνα μ' αυτό το δόγμα, οι κρίσεις τείνουν να συμβαίνουν στις «κρίσιμες μέρες», οι οποίες υποτίθεται ότι είναι ένας συγκεκριμένος χρόνος μετά την έναρξη της θεραπείας. Αν μία κρίση σημειωθεί σε μέρα πέραν των κρίσιμων ημερών, τότε θα πρέπει να αναμένεται μία υποτροπή. Ο Γαληνός πίστευε ότι η ιδέα αυτή άρχισε με τον Ιπποκράτη, αν και είναι πιθανό να είναι προγενέστερη.

Ασθενής με πληκτροδακτυλία, την οποία περιέγραψε πρώτος ο Ιπποκράτης

Οι Ιπποκρατικοί φρονούν ότι η κλινική εξέταση πρέπει να είναι εξονυχιστική και να επαναλαμβάνεται συχνά, γιατί οι αρρώστιες δεν είναι στατικές, αλλά εξελισσόμενες κατά φάσεις, η τελευταία από τις οποίες προκαθορίζει και την έκβασή τους («λύσις» ή «κρίσις» της νόσου). Η διάγνωση γινόταν μετά από εξαντλητική εξέταση του αρρώστου, με κριτήρια που θυμίζουν κλινικές εξετάσεις των καιρών μας. Μερικά από τα ιπποκρατικά κλινικά σημεία, όπως το «ιπποκράτειον προσωπείον» (η όψη, δηλαδή, του ετοιμοθάνατου), οι «ιπποκρατικοί δάκτυλοι» (η πληκτροδακτυλία που διαπιστώνεται συχνά σε καρδιοπνευμονικά σύνδρομα και σε συγγενείς καρδιοπάθειες), και η ιπποκράτειος σείσις (που συνοδεύει κατά κανόνα το θωρακικό εμπύημα) είναι κλασικά ακόμη και στη σύγχρονη ιατρική βιβλιογραφία. Ωστόσο, επειδή οι κλινικές διαγνωστικές δυνατότητες ήταν περιορισμένες, το ενδιαφέρον της ιπποκρατικής ιατρικής επικεντρώθηκε κυρίως στην πρόληψη και την πρόγνωση, που βασιζόταν σε διάφορα κλινικά σημεία, όπως η ανισοκορία, οι ψυχροί ιδρώτες και το καθολικό οίδημα.

Στην εποχή του Ιπποκράτη, η φαρμακευτική θεραπεία δεν ήταν αρκετά ανεπτυγμένη και συχνά το καλύτερο πράγμα που μπορούσαν να κάνουν οι γιατροί ήταν να αξιολογήσουν μία ασθένεια και να προβλέψουν την πιθανή εξέλιξη της με βάση τα στοιχεία που είχαν καταγραφεί στο παρελθόν. Γι' αυτό και η Ιπποκρατική ιατρική δεν επιχειρεί συστηματική ταξινόμηση των νόσων –αφού, άλλωστε, έδινε μεγαλύτερη προσοχή στον άρρωστο, παρά στην αρρώστια- αλλά τις ταξινομεί με βάση τη συμπτωματολογία. Έτσι ο Ιπποκράτης διέκρινε τις νόσους σε οξείες και χρόνιες (ανάλογα με την κλινική διαδρομή) και σε επιδημικές, ενδημικές και σποραδικές (ανάλογα με την κατανομή). Επίσης χρησιμοποίησε όρους όπως «έξαρση», «υποτροπή», «ανάλυση», «κρίση», «παροξυσμός», «κορύφωση» και «ανάρρωση». Ανάμεσα από τις αξιόλογες κλινικές περιγραφές ξεχωρίζουν οι αναφερόμενες στην επιληψία, στον τέτανο και σε ορισμένα πνευμονικά νοσήματα.

Η θεραπευτική, σύμφωνα με τις Ιπποκρατικές αντιλήψεις, αποβλέπει στην ενίσχυση της ιαματικής δύναμης της φύσης («νούσων φύσιες ιητροί»). Ειδικότερα, οι φαρμακευτικές αντιλήψεις συνοψίζονται μέσα στην επιγραμματική φράση «ασκείν περί τα νουσήματα δύο, ωφελέειν ή μη βλάπτειν». Ο Ιπποκράτης, δηλαδή, υποστήριζε ότι τα φάρμακα πρέπει να ωφελούν ή τουλάχιστον να μη βλάπτουν. Επιπλέον ήταν απρόθυμος να χορηγήσει φάρμακα και να συμμετάσχει σε εξειδικευμένη θεραπεία που θα μπορούσε να αποδειχθεί εσφαλμένη. Αντιθέτως, προτιμούσε μία γενικευμένη θεραπεία. Η εναντίωσή του στην πολυφαρμακία πιστοποιείται και από τη φράση του «πολλές φορές το καλύτερο φάρμακο είναι το κανένα φάρμακο». Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιούσε ισχυρά φάρμακα.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ο Ιπποκράτης ήταν γνωστός ως «Μέγας Ιπποκράτης». Το γεγονός ότι η Ιπποκρατική ιατρική άνθησε κατά την περίοδο του χρυσού αιώνα του Περικλή δεν αποτελεί τυχαίο ή συμπτωματικό γεγονός. Προάγγελοι του Ιπποκράτη, εκτός από τον Ασκληπιό και την ιερατική ιατρική των Ασκληπιείων, ήταν η λαϊκή-παραδοσιακή ιατρική και η Ιωνική φιλοσοφία.

Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχαν δύο ιατρικές σχολές ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης των νόσων. Η Ιατρική Σχολή της Κνίδου επικεντρώθηκε στη διάγνωση. Όμως η ιατρική κατά την εποχή του Ιπποκράτη δεν ήξερε σχεδόν τίποτα για την ανθρώπινη ανατομία και φυσιολογία, λόγω του ελληνικού ταμπού που απαγόρευε τον τεμαχισμό των ανθρώπων. Κατά συνέπεια, η σχολή της Κνίδου απέτυχε στη διάγνωση ασθενειών από μία σειρά συμπτωμάτων. Αντιθέτως, η Ιπποκρατική σχολή ή Σχολή της Κω είχε ως επίκεντρό της τη φροντίδα του ασθενούς και την πρόγνωση. Έτσι ήταν πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση ασθενειών και άνοιξε τον δρόμο για τη μεγάλη ανάπτυξη στην κλινική πρακτική. Για παράδειγμα, οι ασθενείς που έπασχαν από αιμορροΐδες υποβλήθηκαν σε θεραπεία από τους ιπποκρατικούς γιατρούς με προχωρημένους για την εποχή τρόπους.

Ο Ιπποκράτης πιστώθηκε από τους μαθητές του Πυθαγόρα για τη σύνδεση της φιλοσοφίας με την ιατρική. Επιπλέον, ήταν ο πρώτος που θεμελίωσε την επιστημονική ιατρική, όπως βεβαιώνει και ο Γαληνός («πρώτος εξήνεγκε την τελείαν παρ' Έλλησι ιατρικήν», xiv 676). Τα έργα του είναι προϊόντα έξοχης παρατήρησης, εμπειρίας και σπάνιου ορθολογισμού.

Γαληνός και Ιπποκράτης, ιταλική τοιχογραφία

Κατά τον Ιπποκράτη και τους αποκαλούμενους Ιπποκρατικούς, ο γιατρός οφείλει να απορρίπτει κάθε είδους δεισιδαιμονία, να είναι καθαρός στο σώμα και αχώριστος της ηθικής. Η ζωή του πρέπει να είναι σεμνή και γεμάτη σιγή και ο ίδιος να είναι φιλόσοφος. Δίκαια, λοιπόν, ο Αντράλ είδε στους Ιπποκρατικούς, ανθρώπους στερημένους από τη σύγχρονη τεχνολογία της παρατήρησης να δρουν με την πνευματική τους δύναμη και μόνον και να οδηγούνται στις ίδιες αλήθειες ή ιδέες, στις οποίες οδηγούνται σήμερα οι επιστήμονες με την αργή και επίπονη εργασία της ανάλυσης και της παρατήρησης. Για τον Γαληνό ο Ιπποκράτης είναι «Θείος», μέγιστος των γιατρών και πρώτος των φιλοσόφων. Δεν περιορίστηκε στον απλό εμπειρισμό, αλλά τον ένωσε με τη διάνοια, προκειμένου να γνωρίσει τη φύση. Ο Γαληνός περιγράφει τον Ιπποκράτη όπως θα περιέγραφε μάλλον τον εαυτό του, κι έτσι έδωσε έμφαση μόνο στα κείμενα που τον ενθουσίαζαν. Όμως, παραμένει ταυτόχρονα και ο συνδετικός κρίκος για τη διάδοση της διδασκαλίας του Ιπποκράτη, καθώς μετέφερε το ενδιαφέρον του σε μεταγενέστερους γιατρούς. Έτσι, με την αντιγραφή των κειμένων του οι ιδέες του Ιπποκράτη επιβίωσαν κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τις κληρονόμησαν οι γιατροί της Αναγέννησης ενώ κατά τον Μεσαίωνα τις μεθόδους του Ιπποκράτη υιοθέτησαν και οι Άραβες. Η Ιπποκρατική Συλλογή έγινε το θεμέλιο γύρω από το οποίο καταγράφηκε η εμπειρία της ιατρικής, προκειμένου να χτιστεί το σύγχρονο οικοδόμημα της ιατρικής.

Το πρωτοποριακό έργο του Ιπποκράτη επηρέασε θετικά, όχι μόνο τη γενική ιατρική, αλλά όλες τις παθολογικές και όλες τις χειρουργικές ειδικότητες. Επιπλέον, αξίζει να επισημανθεί η προβλεπτική του ικανότητα. Ο Ιπποκράτης επέκτεινε τις κλινικές παρατηρήσεις στο οικογενειακό ιστορικό και στο περιβάλλον. Αυτό το γεγονός αποτυπώνεται, με συγκεκριμένα παραδείγματα, μέσα σε δύο πραγματείες του. Το ένα είναι ότι οι έννοιες του περιβάλλοντος («Περί αέρων, υδάτων, τόπων») και της κληρονομικότητας («Περί ιερής νόσου») είναι σχεδόν ισοδύναμες μέσα στα Ιπποκρατικά κείμενα, γεγονός που παραδέχονται οι σύγχρονες ιατροβιολογικές έρευνες. Το άλλο είναι ότι οι ανθυγιεινές συνθήκες ζωής, η ακατάλληλη διατροφή, οι διαιτητικές παρεκτροπές και η καταστροφή του περιβάλλοντος, που κατά κόρον επισημάνθηκαν πρώτα από τον Ιπποκράτη («ηγεμονικότατον απάντων η Φύσις»), αποτελούν μερικά από τα απειλητικότερα υγειονομικά προβλήματα της σημερινής εποχής.

 

Ο αρχικός όρκος

 

Ὄμνυμι Ἀπόλλωνα ἰητρὸν, καὶ Ἀσκληπιὸν, καὶ Ὑγείαν, καὶ Πανάκειαν, καὶ θεοὺς πάντας τε καὶ πάσας, ἵστορας ποιεύμενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν ὅρκον τόνδε καὶ ξυγγραφὴν τήνδε.

Ἡγήσασθαι μὲν τὸν διδάξαντά με τὴν τέχνην ταύτην ἴσα γενέτῃσιν ἐμοῖσι, καὶ βίου κοινώσασθαι, καὶ χρεῶν χρηίζοντι μετάδοσιν ποιήσασθαι, καὶ γένος τὸ ἐξ ωὐτέου ἀδελφοῖς ἴσον ἐπικρινέειν ἄῤῥεσι, καὶ διδάξειν τὴν τέχνην ταύτην, ἢν χρηίζωσι μανθάνειν, ἄνευ μισθοῦ καὶ ξυγγραφῆς, παραγγελίης τε καὶ ἀκροήσιος καὶ τῆς λοιπῆς ἁπάσης μαθήσιος μετάδοσιν ποιήσασθαι υἱοῖσί τε ἐμοῖσι, καὶ τοῖσι τοῦ ἐμὲ διδάξαντος, καὶ μαθηταῖσι συγγεγραμμένοισί τε καὶ ὡρκισμένοις νόμῳ ἰητρικῷ, ἄλλῳ δὲ οὐδενί.

Διαιτήμασί τε χρήσομαι ἐπ' ὠφελείῃ καμνόντων κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν, ἐπὶ δηλήσει δὲ καὶ ἀδικίῃ εἴρξειν.

Οὐ δώσω δὲ οὐδὲ φάρμακον οὐδενὶ αἰτηθεὶς θανάσιμον, οὐδὲ ὑφηγήσομαι ξυμβουλίην τοιήνδε. Ὁμοίως δὲ οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω. Ἁγνῶς δὲ καὶ ὁσίως διατηρήσω βίον τὸν ἐμὸν καὶ τέχνην τὴν ἐμήν.

Οὐ τεμέω δὲ οὐδὲ μὴν λιθιῶντας, ἐκχωρήσω δὲ ἐργάτῃσιν ἀνδράσι πρήξιος τῆσδε.

Ἐς οἰκίας δὲ ὁκόσας ἂν ἐσίω, ἐσελεύσομαι ἐπ' ὠφελείῃ καμνόντων, ἐκτὸς ἐὼν πάσης ἀδικίης ἑκουσίης καὶ φθορίης, τῆς τε ἄλλης καὶ ἀφροδισίων ἔργων ἐπί τε γυναικείων σωμάτων καὶ ἀνδρῴων, ἐλευθέρων τε καὶ δούλων.

Ἃ δ' ἂν ἐν θεραπείῃ ἢ ἴδω, ἢ ἀκούσω, ἢ καὶ ἄνευ θεραπηίης κατὰ βίον ἀνθρώπων, ἃ μὴ χρή ποτε ἐκλαλέεσθαι ἔξω, σιγήσομαι, ἄῤῥητα ἡγεύμενος εἶναι τὰ τοιαῦτα.

Ὅρκον μὲν οὖν μοι τόνδε ἐπιτελέα ποιέοντι, καὶ μὴ ξυγχέοντι, εἴη ἐπαύρασθαι καὶ βίου καὶ τέχνης δοξαζομένῳ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐς τὸν αἰεὶ χρόνον. παραβαίνοντι δὲ καὶ ἐπιορκοῦντι, τἀναντία τουτέων.

 

Απόδοση στα νέα ελληνικά

 

Ορκίζομαι στο θεό Απόλλωνα τον ιατρό και στο θεό Ασκληπιό και στην Υγεία και στην Πανάκεια και επικαλούμενος τη μαρτυρία όλων των θεών ότι θα εκτελέσω κατά τη δύναμη και την κρίση μου τον όρκο αυτόν και τη συμφωνία αυτή.

Να θεωρώ τον διδάσκαλό μου της ιατρικής τέχνης ίσο με τους γονείς μου και την κοινωνό του βίου μου. Και όταν χρειάζεται χρήματα να μοιράζομαι μαζί του τα δικά μου. Να θεωρώ την οικογένειά του αδέλφια μου και να τους διδάσκω αυτήν την τέχνη αν θέλουν να την μάθουν χωρίς δίδακτρα ή άλλη συμφωνία.

Να μεταδίδω τους κανόνες ηθικής, την προφορική διδασκαλία και όλες τις άλλες ιατρικές γνώσεις στους γιους μου, στους γιους του δασκάλου μου και στους εγγεγραμμένους μαθητές που πήραν τον ιατρικό όρκο, αλλά σε κανέναν άλλο.

Θα χρησιμοποιώ τη θεραπεία για να βοηθήσω τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω. Ούτε θα δίνω θανατηφόρο φάρμακο σε κάποιον που θα μου το ζητήσει, ούτε θα του κάνω μια τέτοια υπόδειξη.

Παρομοίως, δεν θα εμπιστευτώ σε έγκυο μέσο που προκαλεί έκτρωση. Θα διατηρώ αγνή και άσπιλη και τη ζωή και την τέχνη μου. Δεν θα χρησιμοποιώ νυστέρι ούτε σε αυτούς που πάσχουν από λιθίαση, αλλά θα παραχωρώ την εργασία αυτή στους ειδικούς της τέχνης.

Σε όσα σπίτια πηγαίνω, θα μπαίνω για να βοηθήσω τους ασθενείς και θα απέχω από οποιαδήποτε εσκεμμένη βλάβη και φθορά, και ιδίως από γενετήσιες πράξεις με άνδρες και γυναίκες, ελεύθερους και δούλους. Και όσα τυχόν βλέπω ή ακούω κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή και πέρα από τις επαγγελματικές μου ασχολίες στην καθημερινή μου ζωή, αυτά που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω δεν θα τα κοινοποιώ, θεωρώντας τα θέματα αυτά μυστικά.

Αν τηρώ τον όρκο αυτό και δεν τον παραβώ, ας χαίρω πάντοτε υπολήψεως ανάμεσα στους ανθρώπους για τη ζωή και για την τέχνη μου. Αν όμως τον παραβώ και επιορκήσω, ας πάθω τα αντίθετα.

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%8C%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%99%CF%80%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7

~ * Αυτά είναι τα 5 μέρη στον πλανήτη που απαγορεύεται αυστηρά να επισκεφθείς και οι λόγοι θα σε αφήσουν άφωνο * ~

 

Από κρυμμένα μυστικά του Βατικανού μέχρι νησιά γεμάτα φονικά φίδια, υπάρχουν μέρη στον κόσμο που όχι απλώς δεν ενδείκνυνται για διακοπές, αλλά απαγορεύεται δια ροπάλου να πατήσεις το πόδι σου εκεί. Και όχι, το Area 51 δεν είναι το πιο ακραίο σε αυτή τη λίστα.

 

Εδώ είναι τα 5 πιο απαγορευμένα μέρη στη Γη, όπου ακόμα και το να πλησιάσεις μπορεί να είναι επικίνδυνο για τη ζωή σου ή... να καταλήξεις στη φυλακή.

 

North Sentinel Island – Το νησί που σκοτώνει τους “εισβολείς”

Μπορεί να ακούγεται δελεαστικό: εξωτικό νησί, λευκή άμμος, ήλιος και θάλασσα. Όμως η North Sentinel Island στον Ινδικό Ωκεανό είναι ο απόλυτος “no-go” προορισμός.

Εκεί ζει, σύμφωνα με το gazzetta.gr, η φυλή των Σεντινέλ, μια από τις τελευταίες πλήρως απομονωμένες κοινότητες του πλανήτη. Οι κάτοικοί του δεν έχουν καμία επαφή με τον σύγχρονο κόσμο και είναι εξαιρετικά επιθετικοί προς κάθε εισβολέα.

Το 2018, δολοφόνησαν τον Αμερικανό ιεραπόστολο Τζον Άλεν Τσάου που προσπάθησε να τους προσεγγίσει για να τους διδάξει Χριστιανισμό. Έκτοτε, η ινδική κυβέρνηση απαγόρευσε δια νόμου οποιαδήποτε επίσκεψη στο νησί.Το Μυστικό

 

Αρχείο του Βατικανού – Απαγορευμένη γνώση σε ράφια

Η καρδιά της Καθολικής Εκκλησίας κρύβει ένα αρχείο που περιβάλλεται από μυστήριο, θεωρίες συνωμοσίας και απόλυτη απαγόρευση πρόσβασης.

Το αποκαλούμενο Vatican Apostolic Archive φιλοξενεί προσωπικά έγγραφα όλων των Πάπων από τον 17ο αιώνα και πίσω, αλλά μόνο λίγοι επιλεγμένοι μελετητές έχουν δικαίωμα πρόσβασης – και μόνο κατόπιν έγκρισης.

Για τον υπόλοιπο κόσμο; Οι πόρτες είναι κλειδωμένες για πάντα.

 

Το Doomsday Vault – Η τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας, απρόσιτη για όλους

Σε ένα βουνό του νησιού Σβάλμπαρντ, 100 μέτρα μέσα σε παγωμένο βράχο, βρίσκεται το Παγκόσμιο Θησαυροφυλάκιο Σπόρων – γνωστό και ως Doomsday Vault.

Περιέχει πάνω από 1.300.000 είδη σπόρων από όλο τον κόσμο, σε περίπτωση παγκόσμιας καταστροφής. Η πρόσβαση είναι αυστηρά απαγορευμένη, εκτός από ελάχιστους επιστημονικούς υπεύθυνους.

Ούτε τουρίστες, ούτε επισκέπτες, ούτε VIP – γιατί η παραμικρή μόλυνση μπορεί να καταστρέψει την τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας.

 

Snake Island – Το νησί όπου η φύση σού απαγορεύει να πατήσεις

Το Ilha da Queimada Grande, γνωστό ως Snake Island, βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Βραζιλίας και είναι κυριολεκτικά ένα νησί γεμάτο φίδια – όχι απλώς επικίνδυνα, αλλά θανάσιμα.

Οι ντόπιοι χρυσοκέφαλοι οχιές (golden lancehead vipers) είναι τόσο δηλητηριώδεις που το δάγκωμά τους μπορεί να λιώσει τον ανθρώπινο ιστό και να σε σκοτώσει μέσα σε μία ώρα.

Η βραζιλιάνικη κυβέρνηση έχει απαγορεύσει κάθε πρόσβαση, με εξαίρεση λίγους ερευνητές – και μόνο αν συνοδεύονται από γιατρό. Το νησί είναι το πιο επικίνδυνο μέρος του πλανήτη.

 

Η Εκκλησία της Παναγίας Μαρίας της Σιών – Το “σπίτι” της Κιβωτού της Διαθήκης

Στην Αξούμ της Αιθιοπίας, βρίσκεται μια εκκλησία που υποτίθεται ότι φυλάσσει το ιερότερο κειμήλιο του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού: την Κιβωτό της Διαθήκης.

Μόνο ένας άνθρωπος στον κόσμο έχει δικαίωμα να τη δει: ο “φύλακας” της εκκλησίας. Κανείς άλλος – ούτε αρχιεπίσκοποι, ούτε αρχηγοί κρατών, ούτε επιστήμονες – δεν έχει ποτέ πατήσει μέσα στο ιερό που φημολογείται πως την φιλοξενεί.

Το μυστήριο παραμένει άλυτο – και μάλλον έτσι θα μείνει για πάντα.

https://www.lamiareport.gr/kosmos/item/ayta-einai-ta-5-meri-ston-planiti-pou-apagoreyetai-aystira-na-episkeftheis-kai-oi-logoi-tha-se-afisoun-afono-video/#goog_rewarded

~ * Το τελευταίο πράγμα που είδε ένα διαστημόπλοιο της NASA πριν βυθιστεί στον Κρόνο * ~

 

Όσο καλά τηλεσκόπια και αν έχουμε τελευταία, δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να φτάνει ένα διαστημόπλοιο σε κάποιον πλανήτη για να τον φωτογραφήσει και να τον εξετάσει.

Το 1979, το 1980 και το 1981, η ανθρωπότητα είδε για πρώτη φορά τον Κρόνο από κοντά, καθώς τα Pioneer 11, Voyager 1 και Voyager 2 πέρασαν δίπλα από τον αέριο γίγαντα με τους δακτυλίους. Στο πέρασμα του Pioneer,, ανακαλύψαμε τη μαγνητόσφαιρα του Κρόνου και είδαμε δύο νέα φεγγάρια του πλανήτη, με το ένα να συγκρούεται σχεδόν με το διαστημόπλοιο, σύμφωνα με τη NASA.

Με τις εντυπωσιακές εικόνες του Κρόνου, η NASA αποφάσισε το 1997 να πραγματοποιήσει την αποστολή Cassini-Huygens, στέλνοντας ένα ειδικό σκάφος σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, ώστε να τον μελετήσει πιο αναλυτικά, μαζί με το σύστημα δακτυλιδιών του και τον τρομερά υψηλό αριθμό φεγγαριών του. Με την βοήθεια των βαρυτικών πεδίων της Αφροδίτης, της Γης και του Δία, το σκάφος έφτασε τελικά στον Κρόνο την 1η Ιουλίου 2004. Λόγω της διαδρομής του, το διαστημόπλοιο σχεδιάστηκε για να αντέχει τη θερμότητα περίπου 130°C μέσα στην τροχιά της Αφροδίτης, και στους -210°C γύρω από τον Κρόνο.

Η αποστολή διήρκησε 7 χρόνια και κατά τη διάρκειά της πραγματοποιήθηκαν πολλαπλές πτήσεις δίπλα από τα φεγγάρια του Κρόνου. Μας επέτρεψε να παρατηρήσουμε τις αλλαγές των εποχών σε αυτόν τον γίγαντα αερίων και στο μεγαλύτερο φεγγάρι του, τον Τιτάνα.

«Μερικά από τα πιο εκπληκτικά επιστημονικά ευρήματα προέρχονται από συναντήσεις με τα συναρπαστικά, δυναμικά φεγγάρια του Κρόνου», γράφει η NASA για την αποστολή. Η εν λόγω αποστολή περιλάμβανε την εκτόξευση περιλάμβανε, εκτός από το Cassini, και την εκτόξευση του διαστημοπλοίου Huygens της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, ώστε να περάσει μέσα από την ατμόσφαιρα του Τιτάνα το 2005.

«Οι παρατηρήσεις του Cassini στο μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου, τον Τιτάνα, έδωσαν στους επιστήμονες μια γεύση από το πώς θα μπορούσε να ήταν η Γη πριν εξελιχθεί η ζωή. Πιστεύουν τώρα ότι ο Τιτάνας έχει πολλά παράλληλα με τη Γη, όπως λίμνες, ποτάμια, κανάλια, αμμόλοφους, βροχή, σύννεφα, βουνά και πιθανώς ηφαίστεια», αναφέρει η NASA.

To 2008, το Cassini ολοκλήρωσε το χρονοδιάγραμμα της αποστολής του, όμως είχε ακόμα καύσιμα οπότε συνέχισε τις μελέτες. Συνέχισε να βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, μελετώντας τη δομή των δακτυλίων και τα φεγγάρια του, ενώ χαρτογράφησε και την μαγνητόσφαιρα του πλανήτη. Το 2010 η αποστολή πήρε νέα παράταση, με την αποστολή Cassini Solstice να χρησιμοποιεί το σκάφος για να παρατηρήσει τις αλλαγές του πλανήτη και των φεγγαριών του, από το κλίμα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του βόρειου χειμερινού ηλιοστασίου του πλανήτη.

Αυτή ήταν η τελευταία αποστολή του Cassini, όμως οι μηχανικοί της NASA ετοίμασαν «Το Μεγάλο Φινάλε». Σε αυτή τη φάση της ζωής του Cassini, το διαστημόπλοιο πραγματοποίησε 22 καταδύσεις μεταξύ του εσώτατου δακτυλίου του Κρόνου και των κορυφών των νεφών του πλανήτη σε διάστημα πέντε μηνών, παρατηρώντας και καταγράφοντας τον πλανήτη πιο κοντά από ποτέ!

«Κατά καιρούς, το διαστημόπλοιο περνούσε από την εσωτερική άκρη των δακτυλίων. Άλλες φορές, περνούσε από τις εξωτερικές άκρες της ατμόσφαιρας», είπε η NASA . «Ενώ η ομάδα της αποστολής ήταν βέβαιη ότι οι κίνδυνοι ήταν καλά κατανοητοί, θα μπορούσαν να υπάρξουν εκπλήξεις. Ήταν το είδος της τολμηρής περιπέτειας που μπορούσε να αναληφθεί μόνο στο τέλος της αποστολής».

Μετά από αυτό, το σκάφος βούτηξε μέσα στον αέριο γίγαντα και έγινε μέρος του πλανήτη, ώστε να προστατεύσει τα φεγγάρια του από ενδεχόμενη σύγκρουση.

«Έχοντας ξοδέψει σχεδόν κάθε κομμάτι του προωθητικού πυραύλου που μετέφερε στον Κρόνο, οι χειριστές βύθισαν σκόπιμα το Cassini στον πλανήτη για να διασφαλίσουν ότι τα φεγγάρια του Κρόνου θα παραμείνουν παρθένα για μελλοντική εξερεύνηση – ιδιαίτερα, το καλυμμένο με πάγο, ωκεανό φεγγάρι Εγκέλαδος, αλλά και ο Τιτάνας, με την ενδιαφέρουσα προ-βιοτική χημεία του», πρόσθεσε η NASA. «Το σχέδιο για αυτή τη φάση της αποστολής ήταν να ξοδευτεί όλο το προωθητικό του διαστημικού σκάφους κατά την εξερεύνηση του Κρόνου, καταλήγοντας σε μια βύθιση στην ατμόσφαιρα του πλανήτη».

Το σκάφος πριν την απότομη βουτιά, μας έστειλε και τις τελευταίες φωτογραφίες του από του δακτυλίους, μαζί με μια κάπως θολή εικόνα από τον Τιτάνα και τον εγκέλαδο, να δύουν πίσω από τον Κρόνο.

Η τελευταία του λήψη ήταν το σημείο που θα έκανε και την τελική κάθοδο και έδειχνε το σημείο που θα έπεφτε στο Cassini, πριν βυθιστεί στα αέρια του πλανήτη.

«Αυτή η μονόχρωμη εικόνα είναι η τελευταία που τραβήχτηκε από τις κάμερες απεικόνισης του διαστημοπλοίου Cassini της NASA», εξηγεί η NASA για την εικόνα. «Κοιτάζει προς την νυχτερινή πλευρά του πλανήτη, η οποία φωτίζεται από το ανακλώμενο φως από τους δακτυλίους, και δείχνει την τοποθεσία στην οποία το διαστημόπλοιο θα εισέλθει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη ώρες αργότερα».

Οι τελευταίες καταδύσεις στον Κρόνο παρείχαν στη NASA δεδομένα για τα μαγνητικά πεδία και τη βαρύτητα του Κρόνου, ενώ βελτίωσαν επίσης τις γνώσεις μας για την ποσότητα του υλικού που αποτελεί το σύστημα δακτυλίων του. Το Cassini πραγματοποίησε 293 τροχιές και στις 15 Σεπτεμβρίου 2017, έστειλε τα τελευταία του δεδομένα πίσω στη Γη. Δε θα μάθουμε ποτέ τι έγινε όταν μπήκε μέσα στον αέριο γίγαντα, όμως πιθανότατα το σκάφος διαλύθηκε περίπου ένα λεπτό μετά από αυτό, χτυπημένο από την ατμόσφαιρα του πλανήτη.

Μέλος της ομάδας του Cassini ήταν ο μεγάλος Σταμάτης Κριμιζής, που είχε αναλάβει το ΜΙΜΙ, το όργανο απεικόνισης της μαγνητόσφαιρας.

https://techmaniacs.gr/to-teleytaio-pragma-poy-eide-ena-diastimoploio-tis-nasa-prin-vythistei-ston-krono/

~ * Η Γη λαμβάνει το πρώτο μήνυμα με laser από 16.000.000 χιλιόμετρα μακριά * ~

 

Μια άκρως σημαντική εξέλιξη η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί κιόλας ότι είναι βγαλμένη από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η NASA έκανε ένα πολύ μεγάλο βήμα όσον αφορά την επικοινωνία στο χώρο του διαστήματος, μεταφέροντας ένα μήνυμα με τη χρήση laser από το σκάφος Psyche στη Γη, σε απόσταση 16.000.000 χιλιόμετρα μακριά. Πρόκειται για έναν σταθμό στον τρόπο με τον οποίο στέλνουμε πληροφορίες στο διάστημα και αποτελεί μέρος του προγράμματος Deep Space Optical Communications Experiment (DSOC).

Έχοντας κάνει το ντεμπούτο του τον Οκτώβριο του 2023, το σκάφος Psyche βρίσκεται καθ οδόν να γνωρίσει έναν πλούσιο σε μέταλλα αστεροειδή μεταξύ Άρη και Δία. Αλλά ακόμη πριν φθάσει εκεί και γράψει τη δική του ιστορία, το σκάφος πέτυχε κάτι πολύ σημαντικό. Να στείλει δεδομένα με lasers πίσω στη Γη.

Η εν λόγω τεχνολογία επιτρέπει στη NASA να μεταφέρει δεδομένα κατά 10 – 100 φορές πιο γρήγορα σε σχέση με τα ραδιοκύματα. Με τα lasers, μπορούμε να περιμένουμε σχεδόν σε πραγματικό χρόνο μετάδοση δεδομένων ακόμη και video streaming από μακρινούς πλανήτες.

Το μήνυμα που έστειλε το Psyche με laser

Στις 14 Νοεμβρίου του 2023, το Psyche έγραψε τη δική του ιστορία πετυχαίνοντας να στείλει το σήμα πίσω στο Hale Telecope στη Καλιφόρνια. Για να κατανοήσουμε το μέγεθος του επιτεύγματος θα πρέπει να σημειώσουμε ότι απαιτείται περίπου διάστημα 50 λεπτών για να ταξιδέψει το φως. Η ευθυγράμμιση του laser με έναν στόχο που κινείται γρήγορα σε τόσο μεγάλη απόσταση έχει απίστευτες προκλήσεις. τα συστήματα της NASA και όμως το πέτυχαν παρά την κίνηση του στόχου, την περιστροφή της Γης και το κενό του διαστήματος. Και μάλιστα, η τεχνολογία αυτή όχι μόνο μεταφέρει δεδομένα, αλλά μπορεί και να συμπιέσει.

Η επιτυχία και το μέλλον

Ακριβώς αυτή η δοκιμή δεν αφορά μόνο μια αποστολή ή απλά ένα σκάφος. Βάζει τα θεμέλια για το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης. Σύντομα οι αστροναύτες ίσως θα μπορούν να κάνουν video κλήσεις σχεδόν σε πραγματικό χρόνο με τα κέντρα ελέγχου, ενώ και οι μη επανδρωμένες αποστολές θα έχουν στη διάθεσή τους τη δυνατότητα να εκμεταλλευθούν αυτές τις πιο γρήγορες ταχύτητες μετάδοσης δεδομένων, επιτρέποντας πιο γρήγορη επιστημονική ανάλυση και πιο γρήγορες λήψεις αποφάσεων.

Τίποτα όμως δεν τελειώνει εδώ. Μόλις η αποστολή φθάσει στον προορισμό της το 2028, το σκάφος θα μελετήσει έναν αστεροειδή πλούσιο σε μέταλλα δίνοντας απαντήσεις για τις πρώτες στιγμές δημιουργίας πλανητών.

https://techmaniacs.gr/nasa-laser-minima-psyche/

~ * To Voyager έπεσε σε ένα τείχος 50.000 βαθμών Κελσίου στην άκρη του ηλιακού συστήματος! * ~

Το 1977 το πιο αγαπητό διαστημόπλοιο στην ανθρωπότητας, το Voyager 1 εκτοξεύθηκε από τη Γη για να μελετήσει το ηλιακό μας σύστημα για πρώτη φορά, αλλά και  πέρα από αυτό. Τώρα, το Voyager 1 έπεσε σε ένα τείχος φωτιάς, με θερμοκρασίες 30.000-50.000 βαθμών Κελσίου!

Τα σύνορα του Ηλιακού μας συστήματος μπορούν να οριστούν με διάφορους τρόπους. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως βρίσκονται εκεί που περιφέρεται ο μακρινότερος πλανήτης ή θα μπορούσε να είναι στο Νέφος Όορτ, το όριο της βαρυτικής επιρροής του Ήλιου. Ο πιο σωστός όμως τρόπος είναι ίσως η άκρη του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου, που κρατάει μακριά το διαστρικό μέσο.

«Το όριο μεταξύ του ηλιακού ανέμου και του διαστρικού ανέμου είναι η ηλιόπαυση, όπου η πίεση των δύο ανέμων βρίσκεται σε ισορροπία. Αυτή η ισορροπία πίεσης προκαλεί την επιστροφή του ηλιακού ανέμου και τη ροή του κατά μήκος της ουράς της ηλιόσφαιρας», εξηγεί η NASA.

«Καθώς η ηλιόσφαιρα διασχίζει τον διαστρικό χώρο, σχηματίζεται ένα τοξοειδές κύμα, παρόμοιο με αυτό που σχηματίζεται όταν ένα πλοίο διασχίζει τον ωκεανό».

Το Voyager 1 πέρασε την ηλιόσφαιρα στις 25 Αυγούστου του 2012, ενώ λίγο μετά ακολούθησε το Voyager 2, το 2018. Πριν το Voyager 1 δεν είχαμε ιδέα που βρίσκεται το όριο του ηλιακού μας συστήματος, όμως όταν το σκάφος πέρασε την ηλιόπαυση, οι αισθητήρες του σκάφους κατάλαβαν την διαφορά. Το ότι το Voyager 1 και το 2 ανίχνευσαν τα όρια του ηλιακού συστήματος σε διαφορετικές αποστάσεις από τον Ήλιο, μας επιτρέπει να προβλέψουμε με καλή ακρίβεια τα σύνορα.

«Οι επιστήμονες ανέμεναν ότι η άκρη της ηλιόσφαιρας, που ονομάζεται ηλιόπαυση, μπορεί να κινείται καθώς αλλάζει η δραστηριότητα του Ήλιου, σαν ένας πνεύμονας που διαστέλλεται και συστέλλεται με την αναπνοή», εξηγεί μια δήλωση της NASA . «Αυτό ήταν σύμφωνο με το γεγονός ότι οι δύο ανιχνευτές συνάντησαν την ηλιόπαυση σε διαφορετικές αποστάσεις από τον Ήλιο».

Αν και δεν πρόκειται για σκληρή άκρη ή «τοίχο» όπως έχει μερικές φορές ονομαστεί, και τα δύο διαστημόπλοια μέτρησαν θερμοκρασίες 30.000-50.000 βαθμών Κελσίου, γι’ αυτό και μερικές φορές αναφέρεται και ως « τοίχος φωτιάς ». Το σκάφος επέζησε του τείχος, καθώς, αν και τα σωματίδια που μέτρησαν ήταν εξαιρετικά ενεργητικά, οι πιθανότητες σύγκρουσης σε αυτήν την περιοχή του διαστήματος με τα αραιά σωματίδια είναι τόσο χαμηλές που δεν μπορούσε να μεταφερθεί αρκετή θερμότητα στα σκάφη.

Ανθρώπινο αντικείμενο 1 ημέρα φωτός μακριά από τη Γη για πρώτη φορά στην ιστορία

Πλέον, τα δύο σκάφη στέλνουν πολύτιμα δεδομένα από τον διαστρικό χώρο, μετά το τείχος της φωτιάς, καθώς είναι τα μόνα σκάφη της ανθρωπότητας που έχουν βγει από το ηλιακό μας σύστημα μέχρι στιγμής. Βέβαια, χρειάστηκαν σχεδόν 50 χρόνια για να φτάσουν σε τόσο μεγάλες αποστάσεις και συγκεκριμένα σύντομα το Voyager 1 θα φτάσει σε απόσταση 1 ημέρας φωτός.

«Μια παρατήρηση από το όργανο μαγνητικού πεδίου του Voyager 2 επιβεβαιώνει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα από το Voyager 1: Το μαγνητικό πεδίο στην περιοχή ακριβώς πέρα ​​από την ηλιόπαυση είναι παράλληλο με το μαγνητικό πεδίο μέσα στην ηλιόσφαιρα», εξήγησε η NASA, λίγο μετά από μια τέτοια έκπληξη.

«Με το Voyager 1, οι επιστήμονες είχαν μόνο ένα δείγμα αυτών των μαγνητικών πεδίων και δεν μπορούσαν να πουν με βεβαιότητα αν η φαινομενική ευθυγράμμιση ήταν χαρακτηριστική ολόκληρης της εξωτερικής περιοχής ή απλώς σύμπτωση. Οι παρατηρήσεις του μαγνητόμετρου του Voyager 2 επιβεβαιώνουν το εύρημα του Voyager 1 και δείχνουν ότι τα δύο πεδία ευθυγραμμίζονται.»

https://techmaniacs.gr/to-voyager-epese-se-ena-teichos-50-000-vathmon-kelsioy-stin-akri-toy-iliakoy-systimatos/