~ * χειρόγραφο Huarochirí * ~

 

Το χειρόγραφο Huarochirí (στη σύγχρονη ορθογραφία των Κέτσουα: Waruchiri ) είναι ένα κείμενο στην κλασική Κέτσουα από τα τέλη του 16ου αιώνα, που περιγράφει μύθους, θρησκευτικές αντιλήψεις και παραδόσεις του λαού Κέτσουα της επαρχίας Huarochirí . Οι κύριοι ρόλοι στον μύθο παίζονται από θεότητες των βουνών ( Huacas ) , συμπεριλαμβανομένων των αντιπάλων Paryaqaqa και Wallallu Qarwinchu , οι οποίοι ενεργούν επίσης ως προστάτες των περιφερειακών εθνοτήτων (Huarochirí, Huanca ). Αυτό το κείμενο είναι ένα σημαντικό μνημείο της πρώιμης αποικιακής λογοτεχνίας των Κέτσουα, επειδή είναι μοναδικό στην λεπτομερή περιγραφή των παραδοσιακών πεποιθήσεων του αυτόχθονου πληθυσμού των Άνδεων της πρώην Αυτοκρατορίας των Ίνκας .  Έχει περιγραφεί ως «το πιο κοντινό πράγμα σε μια Βίβλο των Άνδεων».

Οι μελετητές έχουν κάνει συγκρίσεις μεταξύ του Χειρογράφου Huarochirí και του Χειρογράφου Entablo των αρχών του εικοστού αιώνα , επίσης από το Huarochirí (συγκεκριμένα, το χωριό San Pedro de Casta), το οποίο περιγράφει τους τελετουργικούς νόμους περί ύδατος του San Pedro de Casta σε κυρίως ισπανική γλώσσα από τοπική άποψη.

Συγγραφή και σκοπός

Το χειρόγραφο Huarochirí είναι η μόνη σωζόμενη γραπτή πηγή που καταγράφει μια προϊσπανική θρησκευτική παράδοση των Άνδεων σε μια γλώσσα των Άνδεων. Καθώς καταγράφηκε δεκαετίες μετά την είσοδο των Ευρωπαίων αποίκων στην περιοχή, οι μεταγραφές αυτών των θρησκευτικών παραδόσεων επηρεάστηκαν από τα προηγούμενα εβδομήντα χρόνια αποικιακής αναταραχής, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαστικής προσηλυτισμού και των διώξεων.  Το χειρόγραφο καταγράφηκε και σχολιάστηκε από τον κληρικό Φρανθίσκο ντε Άβιλα , γεννημένο στο Κούσκο , ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την εξάλειψη των παγανιστικών πεποιθήσεων - επομένως θεωρείται ειρωνικό το γεγονός ότι το χειρόγραφο διατηρεί τώρα αυτές τις ίδιες πεποιθήσεις.  Το χειρόγραφο χρησιμεύει ως ένα σύνθετο σύνολο μαρτυριών και κοινωνικών αναμνήσεων, και η ακριβής διαδικασία σύνθεσης είναι άγνωστη.  Περιέχει επίσης πολλές διαγραφές, εφαπτομενικές και περιθωριακές ερωτήσεις, πιθανώς αυτές του Φρανθίσκο ντε Άβιλα. Ο Jorge Sanchez-Perez, Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, έχει υποστηρίξει ότι ο σκοπός του de Ávila ήταν να χρησιμοποιήσει τους μύθους που καταγράφηκαν για να αποδείξει την υποτιθέμενη ανωτερότητα της χριστιανικής πίστης και να ομολογήσει ότι είχε λάβει πρόνοια για αυτές τις πεποιθήσεις όταν επιχειρούσε τον προσηλυτισμό των αυτόχθονων πληθυσμών.  Το έργο της Sarah Bennison, ειδικού στα Huarochirí, του Πανεπιστημίου του St Andrews, υποστηρίζει ότι τόσο το αποικιακό χειρόγραφο Huarochirí όσο και το χειρόγραφο Entablo του εικοστού αιώνα συνδέονται στενά με τη λογιστική των khipu («quipu»).

Νέα ανακάλυψη

Για αιώνες, το χειρόγραφο ήταν ξεχασμένο στη βασιλική βιβλιοθήκη της Μαδρίτης. Ο Γερμανός εθνολόγος Χέρμαν Τρίμπορν ανακάλυψε το έγγραφο στη Μαδρίτη, το μετέφρασε στα γερμανικά και δημοσίευσε μια δίγλωσση έκδοση το 1939. Το μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο . Μια εκτεταμένη και αναδιατυπωμένη έκδοση σε συνεργασία με την Άντιε Κελμ δημοσιεύτηκε το 1967. Το 1966, ο Περουβιανός συγγραφέας και ανθρωπολόγος Χοσέ Μαρία Αργκεντάς μετέφρασε το κείμενο στα ισπανικά για πρώτη φορά και δημοσίευσε επίσης μια δίγλωσση έκδοση (Κέτσουα και Ισπανικά).

Ανάλυση

Θάνατος και μετά θάνατον ζωή

Οι αυτόχθονες πληθυσμοί του Huarochirí στην περιοχή των Άνδεων προσέφεραν τροφή και ποτά στους νεκρούς τους,  πιστεύοντας ότι οι νεκροί θα επιβιβάζονταν στο πλοίο Paria Caca και ότι ήταν επιτακτική ανάγκη να τιμήσουν τους νεκρούς τους μέσω αυτών των τελετουργιών.  Το χειρόγραφο υποστήριζε ότι ο θάνατος διαρκούσε πέντε ημέρες, μετά τις οποίες οι νεκροί επανενώνονταν με τους ζωντανούς:

«Οι νεκροί συνήθιζαν να επιστρέφουν μετά από πέντε μέρες. Όταν επρόκειτο να επιστρέψουν, οι άνθρωποι τους περίμεναν με έτοιμο φαγητό και ποτά. Όταν έφταναν οι νεκροί, έλεγαν απλώς: «Επέστρεψα!» και χαιρόντουσαν απεριόριστα με τη συντροφιά των πρεσβυτέρων και των αδελφών τους. Έλεγαν: «Τώρα δεν θα πεθάνω ποτέ ξανά για πάντα!»»

Συμπληρωματικά κεφάλαια

Τα δύο συμπληρωματικά κεφάλαια του χειρογράφου έχουν αναλυθεί από τη Sarah Bennison του Πανεπιστημίου του St Andrews . Αυτά τα συμπληρώματα περιγράφουν τις παραδόσεις του ιθαγενούς πληθυσμού (συγκεκριμένα της συγγενικής ομάδας "San Damián Checa") σε σχέση με τη σημασία των διδύμων γεννήσεων και των μωρών που γεννιούνται με χαρακτηριστικά πρότυπα τριχοφυΐας (διπλό στέμμα, όπως προτείνεται από τον Bennison). Σύμφωνα με αυτόν τον μελετητή, αυτά τα δύο είδη εθίμων (δηλαδή τελετουργίες για δίδυμα και για διπλά στέμματα) είναι στενά συνδεδεμένα, και τα δύο ενδεικτικά της λατρείας του κεραυνού.

https://en.wikipedia.org/wiki/Huarochir%C3%AD_Manuscript