Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

~ * ΓΕΩΦΥΣΙΚΗ: Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΠΟΛΟΣ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙΤΑΙ ΤΑΧΕΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΙΒΗΡΙΑ * ~



Είναι πιο εύκολο να εντοπίσει κανείς τον Άη Βασίλη, ο οποίος συνήθως βρίσκεται στο βόρειο γεωγραφικό πόλο, παρά να βρει το ακριβές σημείο του βόρειου μαγνητικού πόλου του πλανήτη μας, το οποίο μετακινείται συνεχώς, εσχάτως όλο και πιο γρήγορα με κατεύθυνση προς τα νησιά της Σιβηρίας, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις των επιστημόνων, που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος, που διαφέρει από τον γεωγραφικό βόρειο πόλο ή σκέτα βόρειο πόλο (δηλαδή το βορειότερο σημείο της Γης, όπου ο άξονας περιστροφής της τέμνει τον πλανήτη), είναι το σημείο στην επιφάνεια της Γης προς το οποίο "δείχνουν" όλες οι μαγνητικές πυξίδες.

 Ο μαγνητικός βόρειος πόλος εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο βόρειο Καναδά, το 1831, από τον σκωτσέζο εξερευνητή Τζέημς Κλαρκ Ρος, ο οποίος μάλιστα δεν δίστασε να τοποθετήσει μια βρετανική σημαία στο σημείο, ώστε να το "κατοχυρώσει" για λογαριασμό της Βρετανίας. Δυστυχώς γι' αυτόν, ο πόλος έκτοτε…έφυγε από εκείνο το σημείο.

Καθώς οι γεωφυσικές συνθήκες στο εσωτερικό της Γης συνεχώς μεταβάλλονται, ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετακινείται κάθε χρόνο. Οι μετρήσεις έχουν δείξει ότι αυτά τα 180 χρόνια μετά την ανακάλυψή του, ο πόλος μετακινείται βαθμιαία με ρυθμό σχεδόν 15 χιλιομέτρων ετησίως. Όμως στη δεκαετία του ΄90, για άγνωστο λόγο, η μετακίνηση αυτή επιταχύνθηκε σημαντικά, φθάνοντας τα 60 χιλιόμετρα το 2002 και έκτοτε έχει ελαφρά μειωθεί στα 55 χλμ., με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική στον Αρκτικό Ωκεανό. Αν συνεχίσει έτσι, σε μια δεκαετία περίπου ο βόρειος μαγνητικός πόλος θα βρεθεί στη Σιβηρία.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Μια εξήγηση, σύμφωνα με το αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό "Scientific American", δίνει μια ομάδα γάλλων γεωφυσικών με επικεφαλής τον Arnaud Chulliat του Ινστιτούτου Φυσικής της Γης στο Παρίσι, οι οποίοι δημοσίευσαν σχετικές μελέτες στα περιοδικά "Eos" και "Journal of Geophysical Research-Solid Earth" της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης.

 Οι ερευνητές αποδίδουν την μετακίνηση σε μια ελικοειδή στήλη λιωμένων υλικών που ανεβαίνει από τα έγκατα του πλανήτη. Όπως αναφέρουν, τέτοιες στήλες λιγότερο πυκνών υγρών σχηματίζονται στα σύνορα του εσωτερικού πυρήνα της Γης και στη συνέχεια βρίσκουν διέξοδο προς την επιφάνεια μέσω ενός "κυλίνδρου", ο κεντρικός άξονας του οποίου είναι ο άξονας περιστροφής του πλανήτη μας.

Η γρήγορη περιστροφή της Γης προκαλεί ισχυρή ελικοειδή κίνηση στα λιωμένα υλικά που περιέχονται μέσα σε αυτή τη στήλη. Οι κινήσεις αυτές, που επιδρούν στον μανδύα κάτω από την Αρκτική, έχουν ως συνέπεια την μετακίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου, μέσω μιας διαδικασίας που κάπως μοιάζει με την μεταβαλλόμενη μαγνητική δραστηριότητα, η oποία παράγει τις πιο σκούρες "κηλίδες" στον ήλιο.

 Οι νέες μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου στα Νέα Σιβηριανά Νησιά δείχνουν ότι μια τέτοια διαδικασία πρέπει να βρίσκεται σε εξέλιξη από κάτω τους, αν και απόδειξη προς το παρόν δεν μπορεί να υπάρξει, όπως παραδέχτηκαν οι γάλλοι επιστήμονες. Η λύση του μυστηρίου, που βρίσκεται "θαμμένο" στο εσωτερικό της Γης, θα απαιτήσει νέες επιστημονικές γνώσεις και μεθόδους, καθώς και περισσότερα στοιχεία από τους δορυφόρους που μελετούν το Αρκτικό μαγνητικό περιβάλλον.


www.tovima.gr
 
 
 
 

~ * Μυστήριο καλύπτει τη «βροχή» νεκρών πουλιών στις ΗΠΑ * ~










Οι κάτοικοι της κωμόπολης Μπιμπ στην Πολιτεία Άρκανσο των ΗΠΑ έγιναν μάρτυρες κατά τη διάρκεια της αλλαγής του χρόνου ενός πρωτόγνωρου και μακάβριου θεάματος: στην περιοχή τους «έβρεξε» νεκρά πουλιά! Η αιτία μάλιστα του μαζικού αυτού θανάτου και της πτώσης των πουλιών παραμένει αδιευκρίνιστη.

Η μυστηριώδης βροχή των μαύρων πουλιών, με το χαρακτηριστικό κόκκινο σημάδι στη φτερούγα τους, άρχισε στις 23.30 τοπική ώρα στις 31 Δεκεμβρίου, ενώ μέχρι σήμερα οι υπηρεσίες του δήμου έχουν καταμετρήσει τουλάχιστον 1.000 νεκρά πουλιά πεσμένα στους δρόμους της πόλης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Arkansas Times, τα πτηνά μπορεί να επλήγησαν από το χαλάζι σε μεγάλο ύψος, ενώ άλλη εκδοχή «ενοχοποιεί» τα πυροτεχνήματα από τους εορτασμούς της πρωτοχρονιάς που μπορεί να τρόμαξαν τα πουλιά καθώς πετούσαν. Έχει αποκλειστεί δε τόσο η μαζική δηλητηρίαση, όσο και οι τυφώνες που πλήττουν τελευταία την περιοχή και έχουν αφήσει πίσω τους επτά νεκρούς.

Τη Δευτέρα πάντως ειδική επιτροπή θα προβεί στις απαραίτητες νεκρολογικές εξετάσεις δείγματος 65 πουλιών, ώστε να δοθεί και η εξήγηση στο μυστήριο...





~ * 100 χρόνια από τον θάνατο του Α. Παπαδιαμάντη * ~










Εκατό χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του κορυφαίου Έλληνα λογοτέχνη Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, (4 Μαρτίου 1851 - 3 Ιανουαρίου 1911) επονομαζόμενο και ως «άγιο των ελληνικών γραμμάτων». Έγραψε διηγήματα και μυθιστορήματα, τα οποία κατέχουν περίοπτη θέση στη νεοελληνική λογοτεχνία.

Ο ίδιος σε ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμα ιστορεί τη ζωή του:

«Ἐγεννήθην ἐν Σκιάθω, τῇ 4 Μαρτίου 1851. Ἐβγήκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον εἰς τὰ 1863, ἀλλὰ μόνον τῷ 1867 ἐστάλην εἰς τὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅπου ἤκουσα τὴν Α΄ καὶ Β΄ τάξιν. Τὴν Γ΄ ἐμαθήτευσα εἰς Πειραιᾶ, εἴτα διέκοψα τὰς σπουδάς μου καὶ ἔμεινα εἰς τὴν πατρίδα. Κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1872 ὑπήγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἤλθα εἰς Ἀθήνας καί ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ΄ τοῦ Βαρβακείου.

Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολήν, ὅπου ἤκουα κατ’ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰ ξένας γλώσσας.

Μικρὸς ἐζωγράφιζα Ἁγίους, εἴτα ἔγραφα στίχους, καί ἐδοκίμαζα να συντάξω κωμῳδίας. Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη «ἡ Μετανάστις» ἔργον μου εἰς τὸ περιοδικὸν «Σωτήρα». Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθη «Οἱ ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν» εἰς τὸ «Μὴ χάνεσαι». Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καί ἐφημερίδας».






Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

~ * ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ * ~






  • Παρατηρείτε τον Ήλιο καθημερινά (με τη χρήση ενός ασφαλούς ηλιακού φίλτρου) αφού σχεδόν πάντοτε αποκαλύπτονται ενδιαφέροντα φαινόμενα στην επιφάνειά του. Ο Ήλιος βγαίνει από ένα ασυνήθιστα μεγάλο ηλιακό ελάχιστο. Η ηλιακή δραστηριότητα επιταχύνεται, με τις ηλιακές κηλίδες και άλλα μαγνητικά φαινόμενα να συμβαίνουν πιο συχνά τώρα. Για καθημερινή ενημέρωση σχετικά με την ηλιακή δραστηριότητα, επισκεφτείτε τον δικτυακό τόπο: www.spaceweather.com.
  • Ο Ερμής κάνει την εμφάνισή του στον πρωινό ουρανό στο τέλος της εβδομάδας. Στις 31 Δεκεμβρίου έχει φαινόμενο μέγεθος +1,5 και φθάνει αρκετά ψηλά. Θα τον βρείτε στα ανατολικά νοτιοανατολικά, 45 λεπτά πριν την ανατολή του ήλιου, αρκετά κάτω και αριστερά της Αφροδίτης. Μη μπερδέψετε τον Ερμή  με τον Αντάρη, αρκετά στα δεξιά του και σχεδόν στην ευθεία κάτω από την Αφροδίτη.
  • Η Αφροδίτη, (μέγεθος -4,7), ξεπροβάλει από τα νοτιοανατολικά πριν και κατά τη διάρκεια του λυκαυγούς. Τώρα είναι ο λαμπρός «Αυγερινός». Ανατέλλει περίπου 2 ώρες πριν το πρώτο φως της αυγής. Αρκετά πάνω και στα δεξιά της Αφροδίτης είναι ο αρκετά αμυδρότερος Στάχυς, ενώ πιο πάνω είναι ο Κρόνος. Ακόμα πιο πάνω της είναι ο Αρκτούρος.

    Ο Αγάπιος Ηλία (www.agapioselia.com ) , από τη Λευκωσία, φωτογράφησε την Αφροδίτη στις 9 Δεκεμβρίου με τηλεσκόπιο Celestron 9 ¼ “ και την βιντεοκαμερα Phillips SPC900NC (f/25).
  • Ο Άρης χάνεται στο φως του ηλιοβασιλέματος.
  • Ο Δίας (μέγεθος -2,4, στα σύνορα μεταξύ Ιχθύων και Υδροχόου) λάμπει ψηλά στα  νοτιοδυτικά το βράδυ. Με τηλεσκόπιο, η φαινόμενη διάμετρός του έχει μειωθεί στα  40 δευτερόλεπτα του τόξου. Η νότια ισημερινή ζώνη του πλανήτη συνεχίζει να ανασχηματίζεται, με σκούρα σημάδια να εμφανίζονται στα ανατολικά και στα δυτικά. Η νέα κηλίδα που ανακαλύφθηκε στον Δία περνάει από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη 3 ώρες και 40 λεπτά μετά την διέλευση της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας.
  • Ο Κρόνος (μέγεθος +0,8, στην Παρθένο) ανατέλλει περίπου στις 1:30 π.μ. και  βρίσκεται ψηλά στα νότια νοτιοανατολικά το λυκαυγές, αρκετά πάνω από την λαμπρή Αφροδίτη. Μη τον μπερδέψετε με τον Στάχυ πιο κάτω. Οι δακτύλιοι του Κρόνου έχουν ανοίξει στις 10° από την θέση κάτοψης.   
  • Ο Ουρανός (μέγεθος 5,8 στους Ιχθείς) βρίσκεται μόλις 1° στα ανατολικά του Δία. 
  • Ο Ποσειδώνας (μέγεθος 7,9 στον Αιγόκερο) βρίσκεται ακόμα ψηλά στα νοτιοδυτικά νωρίς το βράδυ. Με τηλεσκόπιο, ο πλανήτης είναι στο ίδιο πεδίο με το αστέρι μ του Αιγόκερου. Εδώ θα δείτε αναλυτικούς χάρτες του Ουρανού και του Ποσειδώνα: http://www.skyandtelescope.com/observing/highlights/85530917.html
  • Ο Πλούτωνας έχει χαθεί στο φως του ηλιοβασιλέματος. 








~ * Κυριακή, 2 Ιανουαρίου * ~






  • Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις 4:49 μ.μ. 
  • Μετά από το σούρουπο, ακολουθήστε τη ζώνη του Ωρίωνα 22° προς τα πάνω και κάμψτε ελαφρώς προς το Βορρά για να βρείτε τον Λαμπαδία (Aldebaran), το μάτι του Ταύρου. Περίπου μεσοστρατίς μεταξύ της ζώνης  του Ωρίωνα και του Πολικού αστέρα, θα βρείτε την Αίγα (Capella), το αστέρι της μητέρας αίγας. Περίπου 34° στα αριστερά του Μπετελγκέζ (Betelgeuse) και 30 με 34° κάτω από την Αίγα, θα βρείτε τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη, τα αστέρια των Διδύμων.



~ * Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου * ~




Στο λυκαυγές της πρώτης ημέρας του χρόνου κοιτάξτε αρκετά κάτω από την Αφροδίτη στα νοτιοανατολικά. Εκεί θα βρίσκεται η λεπτή ημισέληνος, με τον Αντάρη και τον Ερμή επίσης να συμπληρώνουν την όμορφη σκηνή στα δεξιά.




~ * Σάββατο, 1 Ιανουαρίου * ~





  • Η λεπτή «παλαιά» σελήνη βρίσκεται κάτω και στα αριστερά της Αφροδίτης. Ο άλφα του Σκορπιού(Αντάρης) είναι κάτω από την σελήνη.
  •  Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία διέρχεται από τον κεντρικό μεσημβρινό του πλανήτη στις 8:57 μ.μ.